Δίδαξε ως έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μέρυλαντ (1966-1968) και στη συνέχεια, βυζαντινή και νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1968-1972). Το 1972 μετακλήθηκε ως τακτικός καθηγητής στην έδρα Νεοελληνικής Φιλολογίας του ΑΠΘ και το 1977 εξελέγη τακτικός καθηγητής της ίδιας έδρας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου αποτελεί σήμερα ομότιμο καθηγητή. Οι δημοσιεύσεις του αφορούν τη βυζαντινή υμνογραφία, την πρωτονεοελληνική και υστερομεσαιωνική γραμματεία και τη νεοελληνική λογοτεχνία του 20ού αιώνα. Μεταξύ 1972-1980 χρημάτισε διευθυντής του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, όπου εφάρμοσε προγράμματα ελληνικής γλώσσας, ιστορίας και πολιτισμού για ξένους επιστήμονες και φοιτητές.