Υπήρξαν ένα από τα πιο αγαπημένα και όμορφα ζευγάρια του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Εκείνη πρόσωπο πολυδιάστατο, αντιφατικό και ασυμβίβαστο, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τέχνη της αλλά και τα κοινά, μετείχε στις ζυμώσεις της εποχής της και ήταν ενήμερη για την πορεία αυτού του τόπου. Εκείνος δυναμικός, αντιμετώπισε από νωρίς δυσκολίες εξαιτίας των αριστερών καταβολών του. Έδωσε τις πρώτες μάχες του με τον ρομαντισμό του επαναστάτη που πολεμά για ανώτερα ιδανικά και έμεινε πιστός στις αξίες του ως το τέλος της ζωής του.
Το ζεύγος Παιονίδη δέθηκε με το ζεύγος Καρέζη-Καζάκου μέσω του κοινού τους φίλου Νότη Περγιάλη και είχαν συχνές επαφές κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης. Με την βοήθεια του Πανίκου Παιονίδη ήρθαν με τον θίασο τους στην Κύπρο και οι παραστάσεις τους έμειναν αξέχαστες στο κυπριακό κοινό.
Την τελευταία φορά που συναντήθηκαν στην Αθήνα ήταν σε δείπνο μετά από την παράσταση με το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη “Διαμάντια και Μπλούζ”, όπου η Τζένη ήταν ήδη πολύ άρρωστη και έφυγε από τη ζωή λίγο μετά.