Η ομιλία του προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του ΘΟΚ, Πανίκου Παιονίδη, κατά τα εγκαίνια της έκθεσης Α. Μακαρίου

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη για τα 10 χρόνια από τον θάνατο του Θεοδόση Πιερίδη.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη της Μπουατ "Νέα Τάξις" προς τιμήν του Λουή Αραγκόν.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη για 93 γενέθλια του Λουή Αραγκόν.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη για τα 110 Χρόνια γέννησης του Λένιν.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη, με την ιδιότητα του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου Ειρήνης, για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Την εκδήλωση πραγματοποίησε ο Σύλλογος Ελλαδιτών Λεμεσού, στο αμφιθέατρο του Λανιτείου Γυμνασίου Λεμεσού.

Ομιλία Πανίκου Παιονίδη για την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών - 9η Μαΐου 1945, εκ μέρουςς της κεντρικής επιτροπής του ΑΚΕΛ.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη στην τιμητική εκδήλωση προς τιμήν του από τον ΟΠΕΚ και την Ένωση Λογοτεχνών Πάφου.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη σχετικά με την υποψηφιότητα του στο ΑΔΗΣΟΚ "Τα νέα στοιχεία που συνθέτουν το σκηνικό των εκλογών".

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη για τα 70χρονα του Βούλγαρου επαναστάτη - ποιητή Νικολά Βαπτσαρώφ.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη στη συνεστίαση του ΑΔΗΣΟΚ 22/03/1991.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη για τα προβλήματα του πνευματικού μετώπου.

Ομιλία Πανίκου Παιονίδη - Ανεξάρτητου υποψηφίου στο ψηφοδέλτιο του ΑΔΗΣΟΚ Λεμεσός.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη με τίτλο: "H Κύπρος στον Τεύκρο Ανθία και στον Θοδώση Πιερίδη".

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη στη Μπουατ της ΕΔΟΝ.

Ομιλία του Πανίκου Παιονίδη.

Συνέντευξη της Έλλης Παιονίδου στον Ανδρέα Κούννιο, στην εφημερίδα Αλήθεια στις 19 Δεκεμβρίου Μαρτίου 2004

Συνέντευξη της Έλλης Παιονίδου αρχές 1980

Συνέντευξη της Έλλης Παιονίδου στον Πέτρο Λιασή σε περιοδικό, στις 29 Ιουλίου 1994

Συνέντευξη της Έλλης Παιονίδου στην εφημερίδα Νεολαία, στις 7 Φεβρουαρίου 1981

Συνέντευξη της Έλλης Παιονίδου στην Αντιγόνη Δρουσιώτου στην εφημερίδα Φιλελεύθερος

Ρεπορτάζ του Πανίκου Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος τον Σεπτέμβριο του 1990

Συνέντευξη του σκηνοθέτη Εύη Γραβριηλίδη στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Το Βήμα στις 17 Ιουνίου 1994.

Συνέντευξη του Ιάκωβου Καμπανέλλη στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 26 Νοεμβρίου 1993 - (Μέρος Ε -Τελευταίο)

Συνέντευξη της συγγραφέα Έλλης Παπά στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 3 Ιανουαρίου 1994 - Μέρος Α

Συνέντευξη της Γιαννούλας Ουέκφιλντ στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Το Βήμα στις 6 Ιουνίου 1994

Συνέντευξη της Νίκης Γουλανδρή στον Πανίκο Παιονίδη στο περιοδικό "Ενημέρωση'' στις 14 Μαρτίου 1991

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη στην Εφημερίδα Χαραυγή.

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη προς Χριστάκη Κατσαμπά για τον θάνατο του Θεόδωρου Στυλιανού.

Συγχαρητήρια επιστολή Πανίκου Παιονίδη στον Γιώργο Βασιλείου που ανέλαβε ως επικεφαλής της Διαπραγματευτικής Αντιπροσωπείας για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπεύθυνος για το όλο έργο της εναρμόνισης και υιοθέτησης και εφαρμογής του κοινοτικού κεκτημένου, προσπάθεια που εστέφθη με απόλυτη επιτυχία. Για το σπουδαίο αυτό έργο, καθοριστικό για την πορεία της ιστορίας του νησιού, τον Οκτώβριο του 2002 του απενεμήθη ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Αξίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία είναι η ανώτατη διάκριση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Επιστολή του Πανίκου Παιονίδη στο Μίκη Θεοδωράκη.

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη προς τους συμπολίτες και συμπολίσσες της Λεμεσού στο πλαίσιο της υποψηφίοτητας του για Δήμαρχος Λεμεσού στις δημοτικές εκλογές στις 25/05/1986.

Μια παρέμβαση του Πανίκου Παιονίδη στον διάλογο για το πνευματικό μέτωπο.

Η Κική Δημουλά (Αθήνα, 6 Ιουνίου 1931 – Αθήνα, 22 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της ποίησης.
Δημουλά, Κική (1931-2020)

Ο Ozdemir Ince είναι Τούρκος συγγραφέας περισσότερων από είκοσι ποιητικών συλλογών, έχει βραβευτεί πολλές φορές όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά και στο εξωτερικό. Γράφει κριτικά άρθρα και ποιητικά δοκίμια. Με το ζεύγος Παιονίδη έχουν γνωριστεί σε Συνέδριο Συγγραφέων της Βουλγαρίας.

Υπήρξαν ένα από τα πιο αγαπημένα και όμορφα ζευγάρια του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Εκείνη πρόσωπο πολυδιάστατο, αντιφατικό και ασυμβίβαστο, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τέχνη της αλλά και τα κοινά, μετείχε στις ζυμώσεις της εποχής της και ήταν ενήμερη για την πορεία αυτού του τόπου. Εκείνος δυναμικός, αντιμετώπισε από νωρίς δυσκολίες εξαιτίας των αριστερών καταβολών του. Έδωσε τις πρώτες μάχες του με τον ρομαντισμό του επαναστάτη που πολεμά για ανώτερα ιδανικά και έμεινε πιστός στις αξίες του ως το τέλος της ζωής του.
Το ζεύγος Παιονίδη δέθηκε με το ζεύγος Καρέζη-Καζάκου μέσω του κοινού τους φίλου Νότη Περγιάλη και είχαν συχνές επαφές κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης. Με την βοήθεια του Πανίκου Παιονίδη ήρθαν με τον θίασο τους στην Κύπρο και οι παραστάσεις τους έμειναν αξέχαστες στο κυπριακό κοινό.
Την τελευταία φορά που συναντήθηκαν στην Αθήνα ήταν σε δείπνο μετά από την παράσταση με το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη “Διαμάντια και Μπλούζ”, όπου η Τζένη ήταν ήδη πολύ άρρωστη και έφυγε από τη ζωή λίγο μετά.

Ο Τζον Μακρόθ ήταν θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης στο Εδιμβούργο.

Η Λίνα Σολομωνίδου (1924-2008) σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως γιατρός στην Κύπρο μέχρι το 1985. Υπήρξε πολύ καλή φίλη με το ζεύγος Παιονίδη. Με το ψευδώνυμο Αλίκη Λεμέζη εξέδωσε τις δυο πρώτες νουβέλες της (το 1959 και το 1960 αντίστοιχα). Ακολούθησαν άλλα τέσσερα βιβλία της, η νουβέλα «Ενθάδε κείται» (1964), το μυθιστόρημα «Το Ταξίδι» (1969), το μυθιστορηματικό χρονικό «Βιώματα Κύπρος 1974» (1976) το οποίο σχολιάστηκε θετικά τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, και το βιβλίο «Αυτοβιογραφικά και άλλα ανέκδοτα κείμενα» (2011).

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και ακαδημαϊκός. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ποιητές. Είχε προταθεί 4 φορές για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, ενώ επίσης έλαβε άλλα πολλά βραβεία, όπως το βραβείο Ουράνη, το Πρώτο βραβείο κρατικής ποίησης κ.α

Κύπριος ζωγράφος - η τεχνοτροπία του κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό, την αφαίρεση και τον σουρεαλισμό.
Aμέσως μετά το 1974, δημιούργησε μια αξιόλογη σειρά έργων που φέρουν τον τίτλο «Κύκλος της Καταγγελίας» και είναι επηρεασμένα από τα τραγικά γεγονότα της τουρκικής εισβολής. Η έκθεση που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στην Γκαλερί Ώρα στην Αθήνα και στη συνέχεια με πρωτοβουλία του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης, όπου υπήρξε Πρόεδρος ο κ. Πανίκος Παιονίδης, παρουσιάστηκε και σε χώρες της Ευρώπης λαμβάνοντας εξαιρετικές κριτικές.
Με τον Γιώργο Σκοτεινό και ολόκληρη την οικογένεια του υπάρχει στενός δεσμός φιλίας. Από την δεκαετία του ‘60 ακόμα, το ζεύγος Παιονίδη έκανε συχνές επισκέψεις στην Αμμόχωστο όπου είχε το σπίτι και το στούντιο του ο καλλιτέχνης. Μόλις είδε τα εμβληματικά έργα η Έλλη στην Αθήνα έγραψε μια σειρά ποιημάτων με τον αντίστοιχο τίτλο. Το βιβλίο φιλοτέχνησε με την σειρά του ο Σκοτεινός με ασπρόμαυρα σχέδια, τα πρωτότυπα των οποίων είναι καταχωρημένα στο αρχείο.
Ο “Κύκλος της Καταγγελίας” ήταν μια από τις κύριες πηγές έμπνευσης του ποιητή Γεφτουσένκο για να γράψει το σπουδαίο ποίημα “Περιστερώνα”, τον Ιούνιο 1977.
Σαν αποτέλεσμα της στενής φιλίας, η 'Ελλη Παιονίδου βάπτισε τον πρώτο γιο του Σκοτεινού, Μίνωα.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος, ακαδημαϊκός και γόνος της οικογένειας Κανελλόπουλου. Ανέλαβε για δύο σύντομες θητείες την προεδρία ελληνικών κυβερνήσεων το 1945 και το 1967.

Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός με αντιδικτατορική δράση. Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών. Διετέλεσε Υπουργός Πολιτισμού, η μακροβιότερη στην Ελλάδα, τα έτη 1981-89 και 1993-94. Με την Μελίνα Μερκούρη, καθώς και με τον σύζυγο της Ζυλ Ντασέν, συνδέθηκε κυρίως ο Πανίκος Παιονίδης στη διάρκεια της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα, όταν είχε αναλάβει την διαφώτιση για το Κυπριακό και η Μερκούρη ήταν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Το ζεύγος όμως θαύμαζε και την Μελίνα ως αγωνίστρια καλλιτέχνιδα από πολύ νωρίς και προς τιμήν της ονόμασαν την κόρη τους Μελίνα.

Ο Ροβήρος Μανθούλης ήταν Έλληνας σκηνοθέτης κινηματογραφικών ταινιών και ντοκιμαντέρ και σκηνοθέτης της τηλεόρασης.

Βούγαρος ποιητής και αντιπρόεδρος της Βουλγαρίας επί σοσιαλισμού.

Η Μαρία Πυλιώτου είναι Κύπρια συγγραφέας παιδικών βιβλίων και θεατρικών έργων, εικονογράφος παιδικών βιβλίων και δασκάλα.

Κύπριος πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο σε ηλικία 20 χρόνων. Για τη συνολική προσφορά του στα Κυπριακά Γράμματα ο Πάνος Ιωαννίδης τιμήθηκε το 1992 με το βραβείο Τεύκρου Ανθία και Θεοδόση Πιερίδη. Ο Πάνος Ιωαννίδης είναι ένας από τους εμπνευστές και ιδρυτές διαφόρων λογοτεχνικών οργανώσεων και σωματείων, όπως για παράδειγμα της «Ένωσης Φιλοτέχνων Κύπρου», της «Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων Κύπρου», της «Στέγης Τεχνών» καθώς και του σημαντικού λογοτεχνικού περιοδικού ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ.Το 1980, με πρωτοβουλία του, ιδρύθηκε το Κυπριακό Κέντρο ΠΕΝ (τοπικός κλάδος της Διεθνούς Οργάνωσης Συγγραφέων) του οποίου υπήρξε πρόεδρος. Παράλληλα εκπροσώπησε, είτε ως αξιωματούχος του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου, είτε ως λογοτέχνης, την Κύπρο σε δεκάδες διεθνή Συνέδρια και Συμπόσια στο εξωτερικό καθώς και σε Επιτροπές του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Διετέλεσε πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, πρόεδρος της Επιτροπής Βραβείου Θεάτρου Μελίνας Μερκούρη και τρεις φορές μέλος της Επιτροπής Απονομής Κρατικών Βραβείων του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Κύπρου, του Κυπριακού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και της Εταιρείας Συγγραφέων Ελλάδος

Ο Dominique Grandmont είναι Γάλλος ποιητής και μεταφραστής. Έχει μεταφράσει έργα ποιητών οι οποίοι τον εμπνέουν όπως ο τσέχος Vladimír Holan (τον οποίον είχε γνωρίσει), τον φίλο του Γιάννη Ρίτσο, τον μεγάλο αυτόν ποιητή του μεταφυσικού ρεαλισμού, και, κυρίως, τον Καβάφη. Στενός φίλος του Louis Aragon και της Elsa Triolet, όπως και του André du Bouchet, ο Dominique Grandmont γνώρισε στη Μόσχα και την Lili Brik, την «χήρα» του Μαγιακόφσκι. Συναντήσεις που περιγράφει, μεταξύ άλλων, στο βιβλίο του Ένας ακόμη άνθρωπος, σύγγραμμα αυτοβιογραφικό που αφορά την Ελλάδα, από την πρώτη επίσκεψή του σαν μαθητής λυκείου με τον δάσκαλό του Pierre Chantraine (συγγραφέα του μεγάλου Ετυμολογικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσας), μέχρι τον θάνατο του Γιάννη Ρίτσου. Τα έργα του Dominique Grandmont, ο οποίος συνεχίζει να γράφει ακατάπαυστα, διδάσκονται στη Σορβόννη. Ένα ιδιαίτερο μάθημα είναι μάλιστα αφιερωμένο στην Νίκη των Ηττημένων.

Κυπρία καλλιτέχνις του λυρικού θεάτρου που διαπρέπει στο εξωτερικό. Η Αλεξάνδρα Παπατζιάκου, που είναι μεσόφωνoς, έκαμε τις πρώτες της μουσικές σπουδές στη γενέτειρά της με τη Μαρίκα Τσιρίκου, του παραρτήματος του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών, και τις συνέχισε στο Ωδείο του Παρισιού, με την lρέν Ζοακίμ, τον Ζ. Ζασέν, τον Ζ.Κ. Μπενουά και την Ελέν Μπουβιέ. Παράλληλα, μελέτησε πιάνο με την Υβόν Λεφεμπύρ.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου (24 Μαρτίου 1917 – 8 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης, που χαρακτηρίστηκε από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Το ζεύγος Παιονίδη τον φιλοξένησε στο σπίτι τους στη Λεμεσό.

Ο Μέμος Μακρής ήταν Έλληνας γλύπτης του 20ού αιώνα. Υπήρξε πολύ στενός φίλος με το ζεύγος Παιονίδη.
Στην Κύπρο ξεχωρίζει για το εμβληματικό άγαλμα του Αρχιεπισκόπου Μακάριου φιλοτεχνημένο το 1987 στο προεδρικό μέγαρο στη Λευκωσία. Στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστός για το γλυπτό του με τη μορφή του κεφαλιού του καθηγητή Νίκου Σβορώνου που βρίσκεται στο προαύλιο του Πολυτεχνείου[5], προς τιμήν των θυμάτων αγώνων απανταχού φοιτητών.
Το 2001, επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου, τοποθετήθηκε ανδριάντας του Αρχιεπισκόπου και Εθνάρχη Κύπρου Μακαρίου στην Αθήνα στην συνοικία των Αμπελοκήπων. Το γλυπτό, φιλοτεχνημένο σε ορείχαλκο και ύψους 3.13μ., είναι δωρεά της Ιεράς Μονής Κύκκου προς το δήμο Αθηναίων και αποτελεί αντίγραφο του ανδριάντα που βρίσκεται στο Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου.

Ο Adrian Mitchell ήταν Άγγλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Πρώην δημοσιογράφος, έγινε γνωστή προσωπικότητα της βρετανικής αριστεράς. Για σχεδόν μισό αιώνα ήταν ο κορυφαίος ποιητής του κινήματος Campaign for Nuclear Αφοπλισμός της χώρας. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στις συναντήσεις συγγραφέων της Σόφιας και έγιναν πολύ καλοί φίλοι. Τους φιλοξένησε στο σπίτι τους στην Αγγλία και αυτοί στο σπίτι της κόρης του Μελίνα στην Αθήνα.

Η Ελένη Βοΐσκου γεννήθηκε στο Κάιρο. Σπούδασε γαλλική φιλολογία και είναι κάτοχος Baccalaureat Philosolhie, B.A. in Education. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός επί τριανταοχτώ χρόνια. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1938 με το βιβλίο Αλάσκα. Ασχολήθηκε με την ποίηση, την πεζογραφία και το θέατρο. Το 1974 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου για τη συλλογή διηγημάτων της Εννέα ιστορίες. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία της Ελένης Βοΐσκου βλ. Γιαλουράκης Μανώλης, «Βοΐσκου Ελένη», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 4. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και «Βοΐσκου Ελένη», Who’ s who 1998· Επίτομο Βιογραφικό Λεξικό. Αθήνα, Μέτρον, 1998.

Σημαντική Ελληνίδα συγγραφέας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου και αδελφή της συγγραφέας Διδώς Σωτηρίου. Η ίδια η Έλλη Παππά βασανίστηκε, φυλακίστηκε και εξορίστηκε επανειλημμένα εξαιτίας των πολιτικών της φρονημάτων στην μετεμφυλιακή Ελλάδα. Έχει γράψει λ ογοτεχνικά έργα, φιλοσοφικά και πολιτικά δοκίμια που χαίρουν μεγάλης εκτίμησης από το κοινό. Εστιάζει κυρίως στη σύγκριση της πλατωνικής με την μαρξιστική φιλοσοφία.
Με το ζεύγος Παιονίδη είχε μακρόχρονη φιλία από την εποχή της δικτατορίας μέχρι το τέλος της ζωής της. Αντάλλαζαν επισκέψεις και ο Πανίκος Παιονίδης εξασφάλισε μια μακρά συνέντευξη μαζί της εφ’ όλης της ύλης για την ελληνική αριστερά.

Η Ρήνα Κατσελλή ήταν Ελληνοκύπρια συγγραφέας και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική περιφέρεια Κερύνειας εκλεγμένη με το ΔΗΚΟ την περίοδο 1981-1996. Η Ρήνα Κατσελλή είχε ασχοληθεί με το θέατρο και τη συγγραφή βιβλίων. Το 1958 σκηνοθέτησε ερασιτεχνικά τον Αρχοντοχωριάτη του Μολιέρου συμμετέχοντας και ως ηθοποιός. Το 1959 έκδωσε το πρώτο της θεατρικό έργο.Το 1962 το έργο της Ο Ανάξιος ανεβαίνει από τον Οργανισμός Θεατρικής Αναπτύξεως Κύπρου. Επιπλέον, συχνά έδινε κυπριακές ηθογραφίες και ραδιοδράματα στο ραδιόδωνο και στην τηλεόραση στην Κύπρο.
Το 1970 έκδωσε τη θεατρική της παραγωγή σε επτά πολυγραφημένους τόμους. Στη συνέχεια έργα της ανέβηκαν από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, το θέατρο ΕΝΑ και την Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης SίΙνίο D' Amico Ρώμης.
Το 1973 ίδρυσε τις Εκδόσεις Χρυσοπολίτισσα, εκδίδοντας δικά της βιβλία αλλά και άλλων συγγραφέων. Είχε βραβευθεί με το Κρατικό Βραβείο μυθιστορήματος τρεις φορές και μία φορά με το Κρατικό Βραβείο για τη μελέτη της για τον δημοτικιστική Σάββα Χρίστη. Το 2010 βραβεύθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ήταν ιδρυτικό μέλος του Λαογραφικού Ομίλου Κερύνειας. Διετέλεσε 40 χρόνια γραμματέας του ομίλου.Ήταν επίτιμη πρόεδρος του.

Σουηδέζα ηθοποιός.

Διακεκριμένος Κύπριος ποιητής

Πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και εκπαιδευτικός. Συνεργάστηκε κατά καιρούς με διάφορα περιοδικά και με εφημερίδες της Κύπρου και της Ελλάδας κυρίως. Μεγάλο μέρος του λογοτεχνικού του έργου είναι δημοσιευμένο σε περιοδικά όπως η «Αλεξανδρινή Τέχνη», η «Νέα Εστία», τα «Νεοελληνικά Γράμματα», το «Σήμερα», τα «Κυπριακά Γράμματα», η «Πνευματική Κύπρος» κ.α. Τιμήθηκε με διάφορα λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ δε αυτών και με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας του υπουργείου Παιδείας της Κύπρου (1972) για το βιβλίο του «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι».

Η Πίτσα Γαλάζη (πραγματικό όνομα: Καλλιόπη Μόρτη), ήταν Κύπρια ποιήτρια. Εξέδωσε 14 βιβλία, ενώ για το έργο της έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις σε Ελλάδα και Κύπρο.

Ο Τεύκρος Ανθίας (Ανδρέας Παύλου) ήταν Ελληνοκύπριος ποιητής (1903-1968). Γνωστότερο έργο του είναι η ποιητική συλλογή «Τα σφυρίγματα του αλήτη» (Αθήνα, 1929).
Για την ποιητική συλλογή «Δευτέρα παρουσία» μέσα από τους στίχους της οποίας ο ποιητής έβαζε την εργατιά να δικάζει τον Θεό, ο Τεύκρος Ανθίας αφορίστηκε από την Εκκλησία της Κύπρου.

Μάνος Κράλης (Λευκωσία 1914-1989). Ψευδώνυμο του Γεωργίου Μίνωος. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Διδασκαλείο και το Διδασκαλικό Κολέγιο Μόρφου και εργάστηκε ως δάσκαλος. Ασχολήθηκε κυρίως με την ποίηση, αλλά δημοσίευσε και κριτική βιβλίου και ζωγραφικής και μεμονωμένα διηγήματα. Οι τρεις πρώτες συλλογές του είναι: "Ταξίδι στη γυμνή χρονιά", 1936·, "Φθινόπωρο στην κόλαση", 1938 και "Επιτάφιος πληρώματος ", 1946. Άλλες εκδόσεις ποιημάτων του: "Ποιητικά άπαντα 1936-1971" (1973)· "Γεύση θανάτου" (1974)· "Εντάφιον έαρ" (1984). Συγκεντρωτική έκδοση: "Τα ποιήματα (1936-1984)", επιμ. Λ. Παπαλεοντίου, εκδ. "Μικροφιλολογικά", 2005.

Γιατρός και λόγιος-συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1918 και πέθανε το 1994. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στη Λευκωσία, πήγε στην Ελλάδα όπου σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μεταξύ του 1935 και του 1942. Η μητέρα του Ιουλία ήταν λογία και συνεργάτιδα του γνωστού περιοδικού «Διάπλασις των Παίδων», στο οποίο έγραφε με το ψευδώνυμο Ποιμενίς Μυρτώ. Μετά το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άσκησε την ιατρική στην Αμμόχωστο από το 1942 μέχρι το 1974. Με την προσφυγοποίησή του λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974, εγκαταστάθηκε στην Πάφο μέχρι και το τέλος της ζωής του.
Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, δημοσίευσε σε ελλαδικά έντυπα διηγήματα, ποιήματα και μελέτες. Στην Κύπρο συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά «Κυπριακά Γράμματα», «Πνευματική Κύπρος» και «Νέα Εποχή». Ασχολήθηκε και με την κριτική, βασικά ποιητικών έργων. Ποιήματά του περιελήφθησαν σε διάφορες ανθολογίες και μεταφράστηκαν στην αγγλική

Κορυφαίος Κύπριος λογοτέχνης. Ως ζωγράφος και αγιογράφος, ο Νικολαΐδης παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Εκεί όμως που ιδιαίτερα διακρίθηκε, είναι η λογοτεχνία. Ως πεζογράφος, είναι ένας από τους πλέον αξιόλογους όχι μόνο της Κύπρου, αλλά και γενικότερα των νεοελληνικών γραμμάτων.

Βούλγαρος ζωγράφος, γελοιογράφος και εικονογράφος παιδικών βιβλίων. Με το ζεύγος Παιονίδης υπήρξε πολύ καλός φίλος όταν τότε διέμεναν μόνιμα στη Σόφια το 1963. Αργότερα τους επισκέφτηκε ο ίδιος στη Κύπρο.

Βούλγαρος ποιητής. Έγραψαν με την Έλλη Παιονίδου το βιβλίο "Κάτω απ τον ίδιο ουρανό".

Συγγραφέας, μεταφραστής και εκδότης. Έχει εκδόσει την Ανθολογία "10 Κύπριοι ποιητές" την οποία είχε ετοιμάσει η Έλλη Παιονίδου.

Άγγλος συγγραφέας ο οποίος έζησε στην Κύπρο.

Αμερικανίδα γλύπτης και λάτρης της Ελλάδας .

Η Μαρία Μποσταντζόγλου υπήρξε σύζυγος του Μόστ Μέντη Μποσταντζόγλου.

Ποιητής. Γεννήθηκε στον Κάτω Αμίαντο το 1927. Φοίτησε μόνο στο δημοτικό σχολείο και μπήκε στη βιοπάλη. Άρχισε νωρίς να δημοσιεύει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, από τις οποίες η μια, το Επιτρέψατέ μου, τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο ποίησης του υπουργείου Παιδείας. Ποιήματα του Θεόδωρου Στυλιανού έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.

Κύπριος Ζωγράφος και γραφίστας. Πολυδιάστατος καλλιτέχνης, από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 παρουσιάζει το ζωγραφικό του έργο σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στην Κύπρο και στο εξωτερικό. εταξύ άλλων, ο Ιωαννίδης υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Επιμελητηρίου Καλών Τεχνών Κύπρου και της Φωτογραφικής Εταιρείας Κύπρου. Έχει φιλοτεχνήσει βιβλία, περιοδικά, αφίσες, κέρματα, μετάλλια, γραμματόσημα. Επίσης, εργάστηκε στους τομείς της σκηνογραφίας, του κινηματογράφου, του κινούμενου σχεδίου, της φωτογραφίας, της τοιχογραφίας, της τυπογραφίας και της χαρακτικής. Δίδαξε τέχνη στην Κύπρο και στο εξωτερικό, έγραψε και δημοσίευσε κείμενα και έδωσε διαλέξεις.Φιλοτέχνησε επίσης το έμβλημα του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Κύπρου.'Εχει φτιάξει το ποτρέτο του Πανίκου Παιονίδη.