Ο Πανίκος Παιονίδης και η Μελίνα Μερκούρη, στη Σόφια.
Διακρίνονται οι ηθοποιοί Έλλη Φωτίου και Στέφανος Ληναίος
Μερκούρη, Μελίνα (1920-1994)

Η Έλλη Φωτίου και ο Στέφανος Ληναίος (έλληνες ηθοποιοί), στην Αθήνα.

Ο Πανίκος Παιονίδης.
(ελλιπής αρχειακή τεκμηρίωση)

Ο Μαρσέλ Μαρσώ, Γάλλος παγκοσμίου φήμης μίμος.
Marceau,Marcel (1923-2007)

H Έλλη Παιονίδου μαζί με τους Βλαδίμηρο και Καυκαρίδη σε μπουάτ στη Λευκωσία.

Ο Παύλος Λιασίδης μετά την εισβολή.

Η ηθοποιός και σκηνοθέτις Μόνικα Βασιλείου και ο Βίκτορ Καμισαρτζεβσκι.
Βασιλείου, Μόνικα (1936-2011)

Ο Πανίκος και Έλλη Παιονίδου στη Νέα Υόρκη.

Η Έλλη και ο Πανίκος Παιονίδη με τον Άρθουρ Πεν στο διαμέρισμα του ζεύγους Παιονίδου στη Νέα Υόρκη.
Penn, Arthur (1922-2010)

Ο Πανίκος Παιονίδης σε φωτογραφικό στιγμιότυπο με φόντο τη Νέα Υόρκη.

Ο Πανίκος και η Ελλη Παιονίδου μαζί με τον Wendy Max (Αμερικανός συγγαραφέας) και τη Souzan, στη Νέα Υόρκη.

Ο Πανίκος και η Έλλη Παιονίδου μαζί με τη Λούση Κομισάρ, στη Νέα Υόρκη.

Η Έλλη Παιονίδου με τον διευθυντή του περιοδικού spiengel, στη Νέα Υόρκη.

Ο Πανίκος και η Έλλη Παιονίδου με τον Γερμανό ποιητή, Ερισεμπέργκερ, στη Νέα Υόρκη.

Ο Πανίκος και η Έλλη Παιονίδου με τον Αντρέα Παιονίδη, στη Γερμανία.

Η Έλλη Παιονίδου με τον Yeftusenko και την Αμερικανίδα γερουσιαστή, στη Νέα Υόρκη.
Yevtushenko, Yevgeny (1932-2017)

Η Έλλη Παιονίδου στη Νέα Υόρκη.

Ο Πανίκος Παιονίδης σε φωτογραφικό στιγμιότυπο στη Νέα Υόρκη.

Η Έλλη Παιονίδου και ο Γιώργος Βασιλείου στη Νέα Υόρκη.
Βασιλείου, Γιώργος (1931-) 3ος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας 1988-1993

Η Έλλη Παιονίδου μαζί με τον γενικό εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας M. Τριανταφυλλίδη και τη Νάτια Αναξαγόρου, στη Νέα Υόρκη.
Μιχαλάκης, Τριανταφυλλίδης (1927-2005)
Αναξαγόρου, Νάτια (1960-)

Η Έλλη Παιονίδου στη Νέα Υόρκη.

Ο Πανίκος Παιονίδης με τον Ρώσσο συγγραφέα Vasily Aksyonov, στη Νέα Υόρκη.
Aksyonov, Vasily (1932-2009)

Ο Πανίκος Παιονίδης μαζί με τον Παπαπέτρου, τον Τριανταφυλλίδη και τον Αγγελίδη, στη Νέα Υόρκη.
Παπαπέτρου, Μιχάλης (1947-)
Αγγελίδης, Σταύρος (1929-1994)
Μιχαλάκης, Τριανταφυλλίδης (1927-2005)

O Γιώργος Σεφέρης και η Ανν Φιλίπ, Αθήνα - Παρίσι.
Σεφέρης, Γιώργος (1900-1971)
Philipe, Anne (1917-1990)

Ο Πανίκος και η Έλλη Παιονίδου μαζί με τον Γιουκνίτη, στη Νέα Υόρκη.

Ο Πανίκος Παιονίδης μαζί με τον Λεωνίδα Κύρκο και έναν ηθοποιό του Actor΄s Studio, στη Νέα Υόρκη.
Κύρκος, Λεωνίδας (1924-2011)

Ο Πανίκος Παιονίδης και η Patricia, στη Νέα Υόρκη.

Η Έλλη με τον Ούγγρο ποιητή και μεταφραστή Κέπες Γκέζα.
Képes, Géza (1909-1989)

Ο Μίκης Θεοδωράκης με τη σύζυγο του Μυρτώ και ο Πανίκος Παιονίδης στο σπίτι του Θεοδωράκη στο Βραχάτι.

Η Έλλη Παιονίδου και ο Μίκης Θεοδωράκης στο εξοχικό του ζεύγους Παιονίδη στη Βάσα.

Η Έλλη και Ο μϊκης Θεοδωράκης στο σπίτι του στο Βραχάτι.

Ο Μίκης Θεοδωράκης στο σπίτι του στο Βραχάτι.

Ο Πανίκος Παιονίδης και ο Μίκης Θεοδωράκης στο σπίτι του στην Αθήνα.

Η Έλλη Παιονίδου και ο Μίκης Θεοδωράκης στο σπίτι του Μίκη στο Βραχάτι.

Ο Μίκης Θεοδωράκης και η Μελίνα Παιονίδου (κόρη του ζεύγους Παιονίδη) στη Ρόδο.
Στις 25 Ιουλίου 1995 ο Δήμος Ρόδου (με δήμαρχο τον Γιώργο Γιαννόπουλο) ανακήρυξε τον Μίκη θεοδωράκη επίτιμο δημότη και του απένειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλης. Η τελετή έγινε στην αυλή του Μεγάρου των Ιπποτών και ακολούθησε μια μεγάλη συναυλία που διηύθυνε ο ίδιος ο συνθέτης και τραγούδησαν η Μαρία Φαραντούρη, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Πέτρος Πανδής και ο Δώρος Δημοσθένους.

Μίκης Θεοδωράκης, Μυρτώ Θεοδωράκη, Πανίκος Παιονίδης, Έλλη Παιονίδου στο σπίτι Θεοδωράκη στο Βραχάτι.

Δημοσίευμα στην εφημερίδα "Αλήθεια" η οποία παρουσιάζει την ομιλία του Πανίκου Παιονίδη στην ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής ΑΚΕΛ.
Χριστόφιας, Δημήτρης (1946-2019)
Φάντης, Ανδρέας (1919-2012)
Ζιαρτίδης, Ανδρέας (1919-1997)
Λευκωσία: Κεντρική Επιτροπή ΑΚΕΛ
Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ)

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη προς Διευθυντή Εφημερίδας Χαραυγή για δημοσίευση επιστολής προς τον Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Δημήτρη Χριστόφια ημερομηνίας 27/2/1990
Η επιστολή Π. Παιονίδη προς Δ. Χριστόφια ημερομηνίας 19/2/1990.
Λευκωσία: Κεντρική Επιτροπή ΑΚΕΛ
Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ)
Χριστόφιας, Δημήτρης (1946-2019)

Συνέντευξη του Πανίκου Παιονίδη στο Περιοδικό "Ενημέρωση" (έγχρωμη μορφή) σχετικά με την αποχώρηση του από το ΑΚΕΛ.
Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ)

Επίστολή Πανίκου Παιονίδη προς τον Γιώργο Βασιλείου

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη προς David Brown.

Επιστολή του Πανίκου Παιονίδη, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, προς τη Βδομαδιάτικη Πολιτική Επιθεώρηση "το 74", σχετικά με δημοσιευμένο άρθρο στο οποίο γίνεται αναφορά στο ΑΚΕΛ.

Επιστολή από τον Πανίκο Παιονίδη στο Μίκη Θεοδωράκη.

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη στο Μίκη Θεοδωράκη.

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη στον Χριστάκη Κατσαμπά σχετικά με τον Ανδρέα Ζιαρτίδη.

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης (2 Δεκεμβρίου 1921 - 29 Μαρτίου 2011) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός, σεναριογράφος, δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός. Πολύ καλός φίλος με το ζεύγος Παιονίδη και τον έχουν φιλοξενήσει στη Βάσα.

Ο Μεχμέτ Γιασίν είναι ένας από τους ξεχωριστούς σύγχρονους Τούρκους ποιητές. Γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1958 στη συνοικία Νεάπολη στη Λευκωσία.
Yasin, Mehmet (1958-)

Ο Boris Nikolayevich Polevoy ήταν Σοβιετικός και Ρώσος συγγραφέας, σεναριογράφος, δημοσιογράφος και πολεμικός ανταποκριτής. Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου Story of a Real Man για τον Σοβιετικό πιλότο μαχητικών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Aleksey Maresyev. Είναι νονός της Μελίνας Παιονίδου, κόρης του ζεύγους Παιονίδη.
Polevoy, Boris Nikolayevich (1908-1981)

Ο Jean-Claude Villain είναι Γάλλος συγγραφέας. Γεννήθηκε στο Mâcon το 1947.

Ο Αζίζ Νεσίν (φιλολογικό ψευδώνυμο του Μεχμέτ Νουσρέτ Νεσίν, 20 Δεκεμβρίου 1915 - 6 Ιουλίου 1995). Βραβευμένος τούρκος σατιρικός συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής, από τους βασικούς εκπροσώπους του κριτικού ρεαλισμού στα τουρκικά γράμματα.
Nesin, Aziz (1915-1995)

Ο Enis Coskun υπήρξε γραμματέας του Συμβουλίου Ειρήνης της Τουρκίας.

Ahmet Muhtar Sökücü

Ο Τζών Κόρμπτιζ γεννήθηκε το 1935 στην Αγγλία, όπου και σπούδασε στο Slade School του Λονδίνου, και πέθανε το 2003 στην Κύπρο, όπου και σταδιοδρόμησε ως ζωγράφος του τόπου, τον οποίο ένιωθε ως πατρίδα του και από τον οποίο πολύ επηρεάστηκε καλλιτεχνικά εκφράζοντας τον σε πολυάριθμους πίνακες, που πολύ εκτιμούσε ο Αδ. Διαμαντής. Το έργο του παρουσιάστηκε σε πολλές χώρες, κυρίως στην Ιταλία, αποκομίζοντας ευμενή σχόλια.

Ο González γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας στις 16 Ιουλίου 1920. Ήταν φοιτητής στο Estudio Libre, ίδρυσε την Ένωση Χαρακτών της Κούβας (AGC) και εργάστηκε ως καθηγητής χαρακτικής στη σχολή Leopoldo Romañach στη Santa Clara. Με τον Πανίκο Παιονίδη γνωρίστηκαν το 1976 σε Συνέδριο Ειρήνης στη Βουλγαρία. Ο González χάρισε αρκετά έργα του στο ζεύγος Παιονίδη.

O Νίκος Παππάς ήταν Έλληνας ποιητής και ιστορικός της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Η Ρίτα Μπούμη - Παπά ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και μεταφράστρια. Ήταν σύζυγος του επίσης λογοτέχνη Νίκου Παπά. Έγραψε ποιήματα και πεζά, ενώ ασχολήθηκε και με την ταξιδιωτική λογοτεχνία. Διηύθυνε και το λογοτεχνικό περιοδικό Κυκλάδες. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στο συνέδριο συγγραφέων της Σόφιας.

O Γιάννης Kαρατζόγλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1946.Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε ανθολογίες, αφιερώματα, περιοδικές εκδόσεις, εφημερίδες και έχουν αναρτηθεί στο Διαδίκτυο. Έχει συστηματικά δημοσιεύσει κείμενα λογοτεχνικής, πολιτικής και κοινωνικής παρέμβασης και κριτικής σε λογοτεχνικά περιοδικά, επωνύμως ή με το ψευδώνυμο Γιάννης Mακεδονίτης ,και έχει δημοσιεύσει μελέτες για τη λογοτεχνία και την Iστορία της Θεσσαλονίκης. Yπήρξε συνιδρυτής και μέλος του προεδρείου της Λέσχης Γραμμάτων και Tεχνών Bορείου Eλλάδος, μετά το 1975 και είναι μέλος της Eταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Η γωριμία του με το ζεύγος έγινε στην παρουσίαση Κύπριων συγγραφέων στη Θεσσαλονίκη.

Ο Στάθης Παναγούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, από οικογένεια που διαπνεόταν από δημοκρατικές αρχές. Το 1962 οργανώνεται στην ΟΝΕΚ και κατόπιν στην ΕΔΗΝ, όπου εκλέγεται γραμματέας της οργάνωσης στη Γλυφάδα. Για τη δράση του στην οργάνωση συνελήφθη πολλές φορές. Με την επιβολή της δικτατορίας το 1967 ολόκληρη η οικογένεια Παναγούλη μπαίνει στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Η ιστορία του μεγαλύτερου αδερφού του, Γεωργίου Παναγούλη, αξιωματικού των ΛΟΚ, καθώς και οι ηρωικοί αγώνες του αδερφού του Αλέξανδρου Παναγούλη είναι ιστορικά γεγονότα, γνωστά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μετά την ανατροπή της χούντας επέστρεψε στην Ιταλία, για να συνεχίσει τις πανεπιστημιακές του σπουδές στις πολιτικές επιστήμες, τις οποίες είχε αναγκαστεί να διακόψει. Το 1975 παίρνει το πτυχίο του με άριστα. Το 1977 κατεβαίνει για πρώτη φορά στις εκλογές και εκλέγεται πάλι βουλευτής το 1981 και ορκίζεται υφυπουργός Εσωτερικών στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Τον Αύγουστο του 1982 παραιτήθηκε, διαφωνώντας με πρακτικές που επέκριναν μετά από χρόνια ηγετικά στελέχη του κινήματος. Ίδρυσε την Ενιαία Σοσιαλιστική Παράταξη Ελλάδας και στις εκλογές του 1985 εκλέχθηκε βουλευτής στη Β΄Περιφέρεια Αθηνών, συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ.

Ο Λεωνίδας Κύρκος, ήταν Έλληνας πολιτικός της Αριστεράς και είχε εκλεγεί πολλές φορές βουλευτής. Διατέλεσε πρόεδρος του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και της Ελληνικής Αριστεράς. Με το ζεύγος Παιονίδη υπήρξαν πολύ καλοίι φίλοι.

Η Μάρω Δούκα είναι σύγχρονη Ελληνίδα πεζογράφος και απόφοιτος του Ιστορικού και Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει τιμηθεί με το «Βραβείο Νίκος Καζαντζάκης» του Δήμου Ηρακλείου Κρήτης για το συγγραφικό έργο της Η αρχαία σκουριά. Επίσης έλαβε το Β΄ Κρατικό Βραβείο για το μυθιστόρημά της Πλωτή πόλη (1983). Για το μυθιστόρημά της Αθώοι και φταίχτες τιμήθηκε με το Βραβείο Πεζογραφίας «Κώστα Ουράνη» της Ακαδημίας Αθηνών και με το Βραβείο Balkanika (2005).

Πολλά από τα διηγήματα και μυθιστορήματα της Μ. Δούκα έχουν μεταφραστεί σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Συγγραφέων. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 εξελέγη δημοτική σύμβουλος Αθηναίων με τη παράταξη Ανοιχτή Πόλη του Γαβριήλ Σακελλαρίδη με υποστήριξη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις ευρωεκλογές του 2024 είναι υποψήφια με τη Νέα Αριστερά.

Βούλγαρος κορυφαίος ποιητής, πρόεδρος της Ένωση Συγγραφέων Βουλγαρίας κατά το 1970-1980.

Η Ruta Sadoul γεννήθηκε το 1906 στο Wojslawice της Πολωνίας. Ήταν ηθοποιός, γνωστή για το Barres (1984). Ήταν παντρεμένη με τον μεγάλο θεωρητικό του κινηματογράφου Ζωρζ Σαντούλ και τον Ζαν Μπέιμπι. Πέθανε τον Νοέμβριο του 1993 στο Παρίσι της Γαλλίας. Το ζεύγος Παιονίδη της ειχαν φιλοξενήσει στο σπίτι τους στη Λεμεσό.

Κύπρια παραγωγός κινηματογράφου, αδελφή και «φύλακας – άγγελος» του Μιχάλη Κακογιάννη. Η Γιαννούλα Κακογιάννη – Wakefield υπήρξε πρόεδρος του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη.

Ο Νίκος Αθανασίου είναι Κύπριος σκηνοθέτης και μεταφραστής του Καζαντζάκη στα Γαλλικά.

Ο Robert Andre ήταν Γάλλος ακαδημαϊκός, καθηγητής λογοτεχνίας, δοκιμιογράφος, μυθιστοριογράφος, πτυχιούχος εθνολογίας, Ήταν πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας και συνεργάστηκε στη Nouvelle Revue Française, από το 1965 έως το 1995 όπου ήταν μέλος και η Έλλη Παιονίδου.

Ο Αλέκος Κοντόπουλος ήταν Έλληνας ζωγράφος, σημαντικός εκπρόσωπος της αφηρημένης τέχνης στην Ελλάδα και συγγραφέας.

O εκδοτικός οίκος Európa Könyvkiadó στη Βουδαπέστη όπου είχαν εκδόσει Κυπριακή Ανθολογία της Έλλης Παιονίδου.

Εκδοτικός οίκος Móra Könyvkiadó στη Βουδαπέστη όπου η Έλλη Παιονίδου εξέδωσε το παιδικό τςη βιβλίο "Οι περιπέτειες του Χοπ-Χοπ (Βουδαπέστη, 1979) ".
Από την ίδρυσή του Móra Könyvkiadó το 1950 μέχρι την αλλαγή του καθεστώτος, ήταν ο μοναδικός εκδοτικός οίκος στη χώρα που ειδικεύεται ειδικά στην παιδική και νεανική λογοτεχνία. Προσφέρει εκδόσεις για παιδιά και εφήβους 0-18 ετών, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες και δασκάλους

Ο Ροζέ Μιλλιέξ ήταν Γάλλος διανοούμενος και φιλέλληνας με πολύ σημαντική πνευματική και πολιτιστική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Η Τατιάνα Γκρίτση - Μιλλιέξ ήταν Ελληνίδα συγγραφέας
Στην περίοδο της Κατοχής ο Ροζέ Μιλλιέξ είχε διαφύγει μαζί με τη σύζυγό του στη Ν.Γαλλία, όπου ανέπτυξε δραστηριότητα πετυχαίνοντας να προκαλέσει το ενδιαφέρον Γάλλων διανοούμενων για την Ελληνική αντίσταση. Κατάφερε μάλιστα να συγκεντρώσει έργα διάσημων καλλιτεχνών (ανάμεσα τους ο Πικάσο) για να πωληθούν για την ενίσχυση του αντιφασιστικού αγώνα της Ελλάδας. Το 1959 ο Ροζέ Μιλλιέξ μετατέθηκε στην Κύπρο, όπου μετά την ανεξαρτησία έγινε μορφωτικός ακόλουθος της Γαλλικής Πρεσβείας και Διευθυντής του Γαλλικού Μορφωτικού Κέντρου που ο ίδιος ίδρυσε τον Νοέμβριο του 1960. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1971.
Το ζεύγος Μιλλιέξ έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην προώθηση τόσο των κυπριακών γραμμάτων και τεχνών μετά την Ανεξαρτησία της Κύπρου, όσο και των Ελλήνων καλλιτεχνών κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα. Δεκάδες Έλληνες καλλιτέχνες που αρνούνταν να παρουσιάσουν το έργο τους στην Ελλάδα κατέβαιναν στην Κύπρο. Επίσης χάρη στον Ροζέ πολλοί Κύπριοι διανοούμενοι πήραν υποτροφίες και σπούδασαν στη Γαλλία.
Στα πρώτα χρόνια της Ανεξαρτησίας το σπίτι των Μιλλιέξ στην Λευκωσία ήταν πολιτιστικό κέντρο για τους νέους διανοούμενους της εποχής. Η Τατιάνα με την μεγάλη αγκαλιά και τη ζεστή ελληνική φιλοξενία καλούσε ανθρώπους όλων των πολιτικών πεποιθήσεων.
Το ζεύγος Παιονίδη τους θεωρεί όχι μονάχα φίλους αλλά και μέντορες όταν κατά τη διάρκεια της μετά-εισβολή εποχής χρειάστηκε να περάσουν ένα χρόνο στην Αθήνα για λόγους διαφώτισης για το Κυπριακό. Η Τατιάνα βοήθησε στο να ενσωματωθούν τα παιδιά στο σχολείο και φρόντισε να εξασφαλίσει εργασία και εισόδημα στην κα Παιονίδου στην ΕΡΤ για την επιβίωση τους, σε μια δύσκολη οικονομικά περίοδο που η Κύπρος αδυνατούσε να το κάνει.

Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου, ο οποίος από το 1952 ζει στο Παρίσι. Ο Κώστας Γαβράς είναι από τους πιο γνωστούς κινηματογραφιστές παγκοσμίως, χάρη στις πολιτικές του ταινίες με έντονα τα στοιχεία του θρίλερ (από το «Ζ» έως τους «Ανήλικους στο Δωμάτιο»), που προκαλούν συζητήσεις όπου κι αν προβάλλονται. Ο ελληνογάλλος σκηνοθέτης κάνει ταινίες για το πλατύ κοινό, που καταπιάνονται με διεθνή πολιτικά κυρίως θέματα. Στο ενεργητικό του έχει ένα Όσκαρ σεναρίου για την ταινία «Ο Αγνοούμενος» (1983).
Η γνωριμία του με το ζεύγος Παιονίδη ξεκίνησε σε ένα Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Μόσχα την δεκαετία του 1960 και έκτοτε κράτησαν φιλική σχέση. Ο Γαβράς αγαπά πολύ την Κύπρο και τον απασχολεί το περίπλοκο πρόβλημα της και ως κίνητρο για ταινία. “Τον ενδιέφερε πάρα πολύ η μορφή του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη και το πώς δολοφονήθηκε. Ήθελε να κάνει μια ταινία για τον Γιωρκάτζη και μας έλεγε "φέρτε μου ένα σενάριο", θυμάται ο κ. Παιονίδης.

Ο Βασίλης Βασιλικός (Καβάλα, 18 Νοεμβρίου 1933 - Αθήνα, 30 Νοεμβρίου 2023) ήταν βραβευμένος Έλληνας συγγραφέας, από τους πιο γνωστούς παγκοσμίως, ένας από τους δέκα πιο μεταφρασμένους Έλληνες συγγραφείς.[2] Το μη μυθοπλαστικό μυθιστόρημά του Ζ του 1966, που αναφέρεται στα γεγονότα της δολοφονίας του βουλευτή της Ε.Δ.Α. Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1969 σε σκηνοθεσία Κώστα Γαβρά, αποσπώντας διεθνή βραβεία με τον ομώνυμο τίτλο.

Η Έλλη Αλεξίου ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, δημοσιογράφος, και παιδαγωγός.

Ο Géza Képes ήταν Ούγγρος ποιητής, μεταφραστής και πολύγλωσσος.
Έχει μεταφράσει την Κυπριακή Ανθολογία της Έλλης Παιονίδου.

Ελληνοκύπριος συνθέτης και στιχουργός. Γεννήθηκε στη Λεμεσό. Ασχολήθηκε με τη μουσική από τα μαθητικά του χρόνια. Η τουρκική εισβολή του 1974 τον βρίσκει φαντάρο. Βαθύτατα πολιτικοποιημένος, ο Μάριος Τόκας άρχισε να γυρίζει από πόλη σε πόλη κάνοντας συναυλίες προτού ακόμα αρχίσει τις σπουδές του στην Αθήνα.
Το 1981, σε μία τολμηρή, για τα δεδομένα της εποχής, κίνηση μελοποίησε το ποίημα της 19χρόνης, τότε, Τουρκοκύπριας Νεσιέ Γιασίν με τίτλο «Η Δική μου η Πατρίδα», σε μετάφραση της Έλλης Παιονίδου. Το τραγούδι αυτό αποτελεί σύμβολο της ενότητας μεταξύ των ανθρώπων και ερμηνεύτηκε με μοναδικό τρόπο από τον Γιώργο Νταλάρα.

Ο Ανδρέας Χριστοφίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός, εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Κύπρου.

Ο Ilpo Tiihonen ήταν Φινλανδός συγγραφέας και έλαβε το βραβείο Eino Leino το 1991.
Έζησε ως προσκεκλημένος του ζεύγους Παιονίδη στη Βάσα Κοιλανίου.

Καθηγητής, κριτικός και συγγραφέας. Το 1934 σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1948 πήγε για περαιτέρω σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τελικά εγκαταστάθηκε μόνιμα.Μεταξύ 1948 και 1951 παρακολούθησε ανώτερες σπουδές φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Από το Πανεπιστήμιο αυτό πήρε και τον τίτλο του διδάκτορος της φιλοσοφίας (1951). Στη συνέχεια εργάστηκε ως καθηγητής σε σχολεία του Σικάγου και αργότερα — και για 20 περίπου χρόνια — σε ελληνικό κολλέγιο της Βοστώνης. Υπηρέτησε επίσης (από το 1964) ως επίτιμος πρόξενος της Δημοκρατίας της Κύπρου στη Βοστώνη.
Ο Κώστας Προυσής έγραψε διηγήματα, μελέτες, άρθρα, ενώ ασχολήθηκε ιδιαίτερα και με την κριτική. Ασχολήθηκε επίσης με τη λαογραφία, ενώ εξέδωσε και σχολικά βιβλία. Συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά της Κύπρου, της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά καιρούς χρησιμοποίησε και διάφορα ψευδώνυμα («Κ. Μάγιστρος», «Κ. Καστρινός», «Ε. Κ. Ιακωβίδης»).

Το 1934, μαζί με τους Ν. Κρανιδιώτη και Α. Ιντιάνο, εξέδωσε στην Κύπρο το πολύ αξιόλογο φιλολογικό περιοδικό Κυπριακά Γράμματα. Με κάποιες διακοπές, το περιοδικό έζησε για 20 περίπου χρόνια και διαδραμάτισε ζωτικότατο ρόλο στην κυπριακή πνευματική και καλλιτεχνική ζωή που αναγνωρίστηκε κι από την Ακαδημία Αθηνών η οποία και το είχε βραβεύσει. Ο Κώστας Προυσής υπήρξε πρώτος διευθυντής του περιοδικού, στο οποίο δημοσίευσε αρκετές μελέτες και διηγήματά του, όπως και πολλές κριτικές, σημαντικές για την εξέλιξη της κυπριακής λογοτεχνίας.
Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Πνευματικού Ομίλου Κύπρου (ΕΠΟΚ) και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Κυπριακών Σπουδών.

Συγγραφέας, γνωστός και με το ψευδώνυμο Γιάννης Λεύκης. Φοίτησε στο Εμπορικό Λύκειο της Λάρνακας (1913-17) και από το 1917 εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό. Εργάστηκε για 10 χρόνια (1917-27) στην τότε Ταχυδρομική Υπηρεσία και από το 1927 μέχρι το 1953 στην Κυπριακή Εταιρεία Οίνων (ΚΕΟ).
Την εμφάνισή του στον χώρο των γραμμάτων έκαμε το 1917, όταν μαζί με άλλους εξέδωσε το φιλολογικό περιοδικό Μοῦσα (εξεδόθησαν 4 τεύχη). Το περιοδικό χρησιμοποίησε τη δημοτική γλώσσα, για την καθιέρωση της οποίας ο Λεύκης αγωνίστηκε. Συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες της Λεμεσού (Ἀλήθεια, Σάλπιγξ, Παρατηρητής, Χρόνος, Νέος Ἄνθρωπος κ.α.). Μαζί με τον Αιμίλιο Χουρμούζιο εξέδωσε το 1924-25 το σημαντικό φιλολογικό περιοδικό Ἀβγή, με το οποίο συνεργάστηκαν και άλλοι σημαντικοί λογοτέχνες. Επίσης κατά καιρούς δίδαξε και σκηνοθέτησε αρχαίες ελληνικές τραγωδίες που ανεβάστηκαν από τη Σχολή της Αθηναΐδος Λανίτου στα 1927, 1932, 1933, 1936, 1945, κι απετέλεσαν αξιόλογα πολιτιστικά γεγονότα της πόλης της Λεμεσού.Πολιτικά ήταν στρατευμένος στο χώρο της Αριστεράς. Υπήρξε από τα πρώτα μέλη του Κομουνιστικού Κόμματος Κύπρου και ένας από τους θεωρητικούς της Αριστεράς στην Κύπρο. Το 1926 πήρε μέρος στο πρώτο συνέδριο του κόμματος που έγινε στη Λεμεσό. Ο Γιάννης Παπαγγελου εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο το 1929. Επρόκειτο για μια πολυγραφημένη μελέτη του για την οικονομική και κοινωνικοπολιτική κατάσταση στην Κύπρο. Το δεύτερο βιβλίο του, μια ποιητική συλλογή, κυκλοφόρησε το 1935. Εξέδωσε αργότερα μελέτες, ποιητικές συλλογές και άλλα έργα, περιλαμβανομένης μεταφραστικής του εργασίας.

Κύπρια ποιήτρια. Υπηρέτησε στις Υπηρεσίες Πρόνοιας της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι τη συνταξιοδότησή της. Στα γράμματα εμφανίστηκε στα νεανικά της χρόνια. Ασχολήθηκε με την ποίηση και την παιδική λογοτεχνία. Έχει τιμηθεί με δύο κρατικά βραβεία από το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, με Πανελλήνιο Βραβείο Ποίησης και με βραβεύσεις από τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παιδικού - Νεανικού Βιβλίου.

Κύπριος ζωγράφος και χαράκτης. Αποφοίτησε από το Διδασκαλικό Κολλέγιο της Μόρφου το 1945 (όπου είχε δάσκαλό του στην τέχνη τον ζωγράφο Αδαμάντιο Διαμαντή). Παρακολούθησε μαθήματα τέχνης και παιδαγωγικών στο King Alfred's College στο Γουίντσεστερ της Αγγλίας (1956-57) καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (1971-72). Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος και διευθυντής σε δημοτικά σχολεία, καθώς και ως καθηγητής της τέχνης στην Αγγλική Σχολή της Λευκωσίας κατά το 1952-53. Από το 1970 μέχρι και την αφυπηρέτησή του το 1985, ήταν επιθεωρητής τέχνης των σχολείων δημοτικής εκπαίδευσης

Ο Γλαύκος Αλιθέρσης (φιλολογικό ψευδώνυμο του Μιχάλη Χατζηδημητρίου) ήταν Ελληνοκύπριος και Αιγυπτιώτης λογοτέχνης. Γνωστός κυρίως ως ποιητής, ασχολήθηκε ακόμη με την κριτική, την πεζογραφία, τη μετάφραση κ.ά.

Η Λέντα Μίλεβα ήταν Βούλγαρη κομμουνίστρια, συγγραφέας, μεταφράστρια και διπλωμάτης. Ήταν κόρη του Βούλγαρου ποιητή Geo Milev. Η Mileva ήταν πρέσβης και μόνιμος εκπρόσωπος της Βουλγαρίας στην UNESCO μέχρι το 1978.

Ο Φίλιππος Δρακονταειδής είναι Έλληνας πεζογράφος και μεταφραστής.

Ο ηθοποιός και ποιητής Χρήστος Ε. Κατσιγιάννης, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1930 και φοίτησε στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, τη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου και τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.
Εμφανίστηκε στο Θέατρο το 1954, υπηρετώντας το, μέχρι το 1973. Παράλληλα δίδαξε υποκριτική, ορθοφωνία και αυτοσχεδιασμό στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, στην Ανωτέρα Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου και στην πρότυπη Σχολή Θεάτρου - Κινηματογράφου - Τηλεόρασης.
Από το 1973 αφοσιώθηκε στην ποίηση, τυπώνοντας 24 συνολικά βιβλία, εκ των οποίων τα 16 είναι ποιητικές συλλογές. Κατά καιρούς διετέλεσε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών, του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», του ΠΕΝ-Κλαμπ Ποιήσεως, του Ελληνικού Κέντρου της Διεθνούς Εταιρείας Κριτικών Λογοτεχνίας κ.ά.
Από το 1994 αυτοδιαγράφηκε από σωματεία και συλλόγους και εγκαταστάθηκε στο Παλαιό Ναύπλιο, όπου έγραψε πολλά βιβλία, με αισθαντικότητα και στοχασμό προσωπικό. Έφυγε απ’ τη ζωή στις 10 Μαΐου 1999 το μεσημέρι, στο σπίτι του στο Ναύπλιο, όπου και διέμενε τα τελευταία χρόνια, αποτραβηγμένος από τα κοινά.

Ο Ρομπέρ Ροζντεστβένσκι ήταν σοβιετορώσος ποιητής και τραγουδοποιός που έσπασε τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό στις δεκαετίες 1950-1960 κατά τη διάρκεια της απόψυξης του Χρουστσόφ και, μαζί με ποιητές όπως ο Andrei Voznesensky, ο Yevgeny Yevtushenko και η Bella Akhmadulina, ήταν πρωτοπόρος, πιο νέος, πιο ελεύθερος.

Κύπριος συγγραφέας ο οποίος διέμενε στην Αυστραλία.

Αρχιτέκτων, πολεοδόμος, συγγραφέας, γιος του λογοτέχνη Γιάννη Παπαγγέλου (Γιάννη Λεύκη). Γεννήθηκε το 1941 στη Λεμεσό και τελείωσε το Λανίτειο Γυμνάσιο. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1958-63).Άρχισε να ασχολείται με τη λογοτεχνία από πολύ μικρός. Πρωτοδημοσίευσε ποίηση σε αθηναϊκά έντυπα στις αρχές της δεκαετίας του '60. Εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο το 1974. Εξέδωσε πάνω από 30 ποιητικές συλλογές, καθώς και ποιητικές μεταφράσεις, δοκίμια, θεατρικά. Εξέδωσε επίσης δυο ογκώδη λεξικογραφικά έργα (Η γλώσσα των καραβιών και το ετυμολογικό/ ερμηνευτικό κυπρο-ελληνο-αγγλικό λεξικό Το Κυπριακό ιδίωμα).

Η Κύπρια Mary Plant είναι μια καταξιωμένη και διεθνώς γνωστή καλλιτέχνις. Έχει εικονογραφήσει τοεξώφυλλο τυ βιβλίου του Πανίκου Παιονίδη "Κόκκινο τρένο".

Ο Δημήτρης Θ. Γκότσης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου 1945 από γονείς μουσικούς, από τους οποίους και πήρε πλήρη μόρφωση στη φωνητική Μουσική. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της γενέτειράς του. Μετεκπαιδεύτηκε κι εργάστηκε για πολλά χρόνια στην -τότε Δυτική- Γερμανία. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα στην ώριμη ηλικία των 44 χρόνων. Το 1986 εγκαταστάθηκε στην Πάφο της Κύπρου κι εργάστηκε σαν γιατρός μέχρι το 1999. Από τότε ζει σαν ελεύθερος συγγραφέας και μεταφραστής. Διετέλεσε εξωτερικός συνεργάτης του Κέντρου Χορωδιακής Πράξης του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας σε θέματα μετάφρασης λιμπρέττων, ποιητικής και αισθητικής της φωνητικής Μουσικής (ειδικά Ορατορίου και Λήντερ).
Ανήκει στα ιδρυτικά μέλη της Εταιρείας Λογοτεχνών Πάφου, ενώ είναι επίσης και μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, του Pen Club Κύπρου καθώς και της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας.

Η Hélène Cardona είναι ποιήτρια, γλωσσολόγος, μεταφράστρια λογοτεχνίας και ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Παρίσι, κόρη του Ισπανού ποιητή Χοσέ Μανουέλ Καρντόνα, από την Ίμπιζα, και Ελληνίδα μητέρα. Είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας και της Ισπανίας. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στη Νέα Υόρκη στο Actors Studio.

Κύπρια ποιήτρια, γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ρεμπελίνα. Μέσα από τη σημαντική για τον τόπο παρακαταθήκη της, συνομίλησε με κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πρώτες Κύπριες που έγραψαν λογοτεχνία με γυναικεία οπτική. Το ποιητικό της έργο «Έρχου» τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για εκδόσεις 2011. Εξέδωσε έξι ποιητικά έργα και ένα πεζογράφημα. Υπήρξε μια από τις σημαντικότερες ποιητικές φωνές της λεγόμενης «Γενιάς του 1974» ή αλλιώς «Γενιάς της Εισβολής», αλλά και γενικότερα της σύγχρονής ποίησης.
Με το ζεύγος Παιονίδη είχαν στενή φιλική σχέση.

Ινδός ποιητής. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στο συνέδριο συγγραφέων στη Σόφια.
Έχει μεταφράσει και μερικά ποιήματα της Έλλης Παιονίδου

Ο Δημήτρης Χατζής ήταν Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός, δημοσιογράφος και αντιστασιακός.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκα μεσω του πολύ καλού κοινού τους φίλου Μέμου Μακρή.

Ελληνοαμερικανίδα συγγραφέας.

Διευθύντρια Actors Studio NY.

Άγγλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου και του θεάτρου βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας και με BAFTA Σκηνοθεσίας για τη δραματική ταινία Ο Καουμπόι του Μεσονυχτίου, ενώ έλαβε άλλες δυο υποψηφιότητες για τις ταινίες Ντάρλινγκ και Καταραμένη Κυριακή.

Ο Ζακ Λόου ήταν φωτογράφος και εκδότης περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως επίσημος φωτογράφος του Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας και της προεδρίας του.