Ο Manfred Lehmbruck ήταν ένας από τους γιους του γλύπτη Wilhelm Lehmbruck. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο το 1932 στο Wilhelmsgymnasium του Μονάχου[1], σπούδασε αρχιτεκτονική στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου υπό τους Heinrich Tessenow και Hans Poelzig και στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης υπό τον Paul Bonatz, όπου πήρε το δίπλωμά του το 1938.Το 1942 έλαβε το διδακτορικό του στη μηχανική (Dr.-Ing.) από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Ανόβερου υπό τον Gerhard Graubner. Το 1968 διορίστηκε καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Μπράουνσβαϊγκ, όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1979.Η διατριβή του για την κατασκευή μουσείων από το 1942 και η μετέπειτα συμβουλευτική και ενεργή εργασία του ως αρχιτέκτονα μουσείων τον έκαναν ειδικό σε αυτόν τον τομέα. Ο Manfred Lehmbruck σχεδίασε τα σημαντικότερα κτίριά του στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, όπως το Reuchlinhaus στο Pforzheim, το πρώτο νέο κτίριο μουσείων της μεταπολεμικής περιόδου και το Μουσείο Lehmbruck στο Ντούισμπουργκ. Τα μουσεία του Lehmbruck είναι όλα διατηρητέα κτίρια. Η γνωριμία του με το ζεύγος Παιονίδη έγινε μέσω του καλού τους φίλου αρχιτέκτονα και πρώην Υπουργού Παιδείας Πέφκιου Γεωργιάδη.