Η Έλλη Παιονίδου και ο συγγραφέας Adrian Mitchell.
Mitchell, Adrian (1932-2008)

Σουηδέζα ηθοποιός.

Αφιέρωση προς Πανίκο και Έλλη Παιονίδου απο τον ίδιο τον συγγραφέα.
Προβάλλεται μόνο το εξώφυλλο και η σελίδα της αφιέρωσης.

Ο Ινιάτσιο Μπουτίτα ήταν Ιταλός ποιητής. Ανάμεσα στους σύγχρονους ποιητές που αποφάσισαν να εκφραστούν στη σικελική διάλεκτο, ο Μπουττίττα είναι ο πιο γνωστός τόσο στη Σικελία όσο και στην υπόλοιπη Ιταλία. Το έργο του επεξηγεί με στίχους έναν ολόκληρο αιώνα κοινωνικής, πολιτικής, πολιτισμικής ιστορίας της Σικελίας, αφιερωμένος ξεκάθαρα και ριζωμένος στις αιτίες και τις συνέπειες της οικονομικής στέρησης των κατώτερων τάξεων. Ο Μπουττίττα έζησε στην πρώτη γραμμή: τους αγροτικούς αγώνες, τους δυο πολέμους, τον αντιφασισμό, τη μάχη ενάντια στη μαφία και τη μεταπολεμική πολιτική τάξη. Αυτός κατανοούσε με σαφήνεια, και ζούσε με αποφασιστικότητα, τη λογοτεχνία ως όραμα που έχει λογική, συναίσθηση του ακροατή, του αναγνώστη, άρα μελέτη για δράση στην πραγματικότητα.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στη Μόσχα στο Συνέδριο Συγγραφέων περίπου το 1980.

Ιταλός σκηνοθέτης ο οποίος ζούσε στην Γαλλία. Σκηνοθέτησε ταινία για τον Aragon, Louis (1897-1982).

Akhmadulina, Bella (1937-2010)

Ο Tony Harrison είναι Άγγλος ποιητής, μεταφραστής και θεατρικός συγγραφέας. Με το ζεύγος Παιονίδη είχαν πολύ καλή φιλική σχέση και τον είχαν φιλοξενήσει στο εξοχικό τους στη Βάσα.

Ο Heinz-Uwe Haus είναι Γερμανός ηθοποιός , σκηνοθέτης θεάτρου , συγγραφέας και καθηγητής πανεπιστημίου. Ανέβασε έργα του Μπρεχτ στον ΘΟΚ την περίοδο που είχε διετελέσει πρόεδρος του Δ.Σ. ΘΟΚ ο Πανίκος Παιονίδης (1988-1991).

Ο Géza Képes ήταν Ούγγρος ποιητής, μεταφραστής και πολύγλωσσος.
Έχει μεταφράσει την Κυπριακή Ανθολογία της Έλλης Παιονίδου.

Φινλανδοί συγγραφείς και κριτικοί λογοτεχνίας. Φιλοξένησαν το ζεύγος Παιονίδη στο σπίτι τους στο Ελσίνκι.

Μεταξύ των δημιουργικότερων πνευματικών προσωπικοτήτων της Βασκωνίας του 20ού αιώνα συγκαταλέγεται ο ελληνοκεντρικός φιλόσοφος, συγγραφέας και γλωσσολόγος, Φεδερίκο Κάρλος Κρούτβιγκ Σαγρέδο, ιδρυτής και πρώτος Πρόεδρος της "Ελληνικής Ακαδημίας της Βασκωνίας". Η δυναμική παρουσία του στον χώρο της πολιτικής και της επιστήμης ξεκίνησε πολύ νωρίς και στην συνέχεια υπήρξε ιδιαιτέρως καρποφόρα. Οι πρωτοποριακές ιδέες του επηρέασαν πολλούς Βάσκους διανοητές των τελευταίων δεκαετιών και έγιναν αντικείμενο έντονων συζητήσεων, αναλύσεων, διαφωνιών και συγκρούσεων. Η επαναστατική κοσμοθεωρία του, προϊόν της πολύχρονης ενασχόλησής του με την Αρχαία Ελληνική Παιδεία, έδωσε νέα πνοή στις κοινωνικές και πολιτισμικές ανακατατάξεις της Πατρίδας του.

Πανίκος Παιονίδης, Φιντέλ Κάστρο
Castro Ruz, Fidel Alejandro (1926-2016)

Η Ντόρις Λέσινγκ ήταν Βρετανή συγγραφέας. Έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2007 και περιγράφηκε από τη Σουηδική Ακαδημία ως: «επική συγγραφέας της γυναικείας εμπειρίας, η οποία με σκεπτικισμό, πάθος και ιδεαλιστική δύναμη υπέβαλε έναν διχασμένο πολιτισμό σε εξονυχιστική έρευνα»
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκε το 1991 στο Rutgers University στην Αμερική.

Αφιέρωση προς Πανίκο και Έλλη Παιονίδου απο τον ίδιο τον συγγραφέα.
Προβάλλεται μόνο το εξώφυλλο και η σελίδα της αφιέρωσης.

Γαλλίδα ζωγράφος. Η Έλλη Παιονίδου είχε αναφέρει: Το καλοκαίρι του 1980 επισκέφτηκα τη φίλη μου ζωγράφο, Jolaine Meyer, στο σπίτι της στο Lubéron, κοντά στο Roussillon. Μόλις είχε επιστρέψει από τη διαμονή της στο νησί της Σαντορίνης όπου είχε ζωγραφίσει είκοσι τέσσερις εικόνες που είχε τίτλο «Οι ώρες της μέρας και της νύχτας». Έμεινα έκπληκτη από τις παραλλαγές στο χρώμα και τις εικόνες που πρότειναν αυτοί οι πίνακες, παρόλο που ήταν εντελώς αφηρημένοι. Το τοπίο της Προβηγκίας, οι αμπελώνες, οι πέτρινοι τοίχοι, η ξηρή ζέστη του μεσημεριού και τα βράδια κάτω από τα μεγάλα αστέρια μου ήταν τόσο οικεία! Άρχισαν να αναδύονται μέσα μου ποιήματα που έπρεπε να ζωντανέψουν. Βλέπω τον εαυτό μου ξανά σε έναν υπνάκο στη σκιά μιας ιτιάς, να γράφω χωρίς σταματημό. Έτσι οι «Ώρες», όπως η εναλλαγή των χρωμάτων από ώρα σε ώρα, έγιναν ο κύκλος της ζωής και του θανάτου, τόσο οικείος για τον καθένα μας.

Ο Njörður είναι Ιρλανδός συγγραφέας όπου συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Συγγραφέων της Ισλανδίας από το 1976-84, υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου από το 1977-78 και πρόεδρος από το 1978-84. Ήταν στην επιτροπή υποψηφιοτήτων για το βραβείο της Σκανδιναβικής Λογοτεχνίας από το 1978-82 και πρόεδρος της επιτροπής από το 1978-9. Ήταν μέλος του The Board of Advisers for Encyclopaedia of World Literature από το 1980-4. Ο Njörður τιμήθηκε με το Βραβείο του Συμβουλίου Εκπαίδευσης του Ρέικιαβικ για την καλύτερη μετάφραση παιδικών βιβλίων το 1986 και μια αναγνώριση από το Ταμείο Συγγραφέων της Εθνικής Ραδιοτηλεόρασης την ίδια χρονιά. Έλαβε τον Σταυρό του Ιππότη του Φινλανδικού Τάγματος του Λιονταριού το 1987 και τον Ανώτατο Σταυρό Ιπποτών του ίδιου τάγματος το 1995. Του απονεμήθηκε τιμητική ιδιότητα μέλους της Φινλανδίας Svenska Författereförening το 1992 και ισόβιο μέλος του Κολλεγίου Clare Hall του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το 1995. Έγινε επίτιμο μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της Ισλανδίας στο 2002. Το 2006 έλαβε βραβείο από το The Swedish-Icelandic Cultural Fund και την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε το βραβείο Jónas Hallgrímsson για την ποίηση.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στο Συνέδριο Συγγραφέων στη Σόφια.

Ο Ilpo Tiihonen ήταν Φινλανδός συγγραφέας και έλαβε το βραβείο Eino Leino το 1991.
Έζησε ως προσκεκλημένος του ζεύγους Παιονίδη στη Βάσα Κοιλανίου.

Σκηνοθέτης της όπερας τη Κολωνίας. Το ζεύγος Παιονίδη τον έχουν φιλοξενήσει στο εξοχικό τους στυη Βάσα.

Ο Τσέζαρε Ζαβατίνι ήταν Ιταλός σεναριογράφος και ένας από τους πρώτους θεωρητικούς και υποστηρικτές του νεορεαλιστικού κινήματος στον ιταλικό κινηματογράφο. Το ζεύγος Παιονίδη γνώρισαν το Τσεζάρε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας το 1970.

Η Έλλη Παιονίδου, η Λίνα Σολομωνίδου και ο Μέμος Μακρύς - έκθεση γλυπτών του Μέμου στη Λεμεσό.
Σολομωνίδου, Λίνα (1924-2008)

Γυμνασιάρχης, αγαπημένος καθηγητής Έλλης Παιονίδου. Μετάφρασε Αρχαίους στη σύγχρονη ελληνικη γλώσσα. Ο Αγγελίδης εκτός από τη «Φιλολογική Κύπρο», έγραφε στα «Κυπριακά Γράμματα» και υπήρξε συνεργάτης με τις εφημερίδες «Αλήθεια» Λεμεσού και «Ελευθερία» Λευκωσίας. Ο αείμνηστος Ηρακλής Αγγελίδης άφησε ένα έργο για τον αυριανό μελετητή, με αναδράσεις από και προς την αρχαία ελληνική ποίηση και τη σύγχρονη ελληνική γραμματεία! Καταξιώνεται ως ένας από τους Κύπριους αυτουργούς των ελληνικών γραμμάτων και της παιδαγωγικής στην πράξη.

H Μελίνα Παιονίδου και ο Λεωνίδας Κύρκος στην Αθήνα.
Κύρκος, Λεωνίδας (1924-2011)

Ο Δημήτρης Ανδρέου ήταν Κύπριος δημοσιογράφος. Σπούδασε δημοσιογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Δημοσιογραφίας της Λιλ στη Γαλλία. Κατά την παραμονή του στη Γαλλία, πήρε μέρος στις φοιτητικές διαδηλώσεις του Μάη του ’68 και συμμετείχε στον αγώνα εναντίον της Δικτατορίας στην Ελλάδα. Το 1971 επέστρεψε στη Κύπρο και προσλήφθηκε από το ΡΙΚ ενώ παράλληλα ήταν ανταποκριτής της Le Monde και του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων. Το 1999, αποχώρησε από το ΡΙΚ προκειμένου να συνεργαστεί με ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια όπως το Mega Κύπρου, η Τηλεόραση ΣΙΓΜΑ και το Plus TV. Πέρα από την τηλεόραση, ο Δημήτρης Ανδρέου αρθρογραφούσε τακτικά σε πολιτικές εφημερίδες. Κατά τη τουρκική εισβολή το 1974 και μεταγενέστερα, κάλυψε με μεγάλη επιτυχία κρίσιμα ρεπορτάζ για τη μεγαλόνησο, όπως οι συνεδρίες του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και άλλα γεγονότα της κρίσιμης αυτής ιστορικής περιόδου, ενώ σημαντική καμπή στην καριέρα του αποτέλεσε η εκπομπή "Μαρτυρίες" (ΡΙΚ), όπου το 1994, πρόβαλε ένα αφιέρωμα στο πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή του 1974. Για την εργασία του, τιμήθηκε με έξι βραβεία.
Απεβίωσε την 1η Αυγούστου του 2008, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου νοσηλευόταν, ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη στις 20 Ιουλίου του ιδίου έτους, κατά τη διάρκεια ζωντανής τηλεοπτικής εκπομπής του τηλεοπτικού σταθμού Plus TV.

H Ελληνίδα συγγραφέας Βικτωρία θεοδώρου.
Θεοδώρου, Βικτωρία (1925-2019)

Η Πίτσα Γαλάζη (πραγματικό όνομα: Καλλιόπη Μόρτη), ήταν Κύπρια ποιήτρια. Εξέδωσε 14 βιβλία, ενώ για το έργο της έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις σε Ελλάδα και Κύπρο.

Yevtushenko, Yevgeny (1932-2017)

Πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και εκπαιδευτικός. Συνεργάστηκε κατά καιρούς με διάφορα περιοδικά και με εφημερίδες της Κύπρου και της Ελλάδας κυρίως. Μεγάλο μέρος του λογοτεχνικού του έργου είναι δημοσιευμένο σε περιοδικά όπως η «Αλεξανδρινή Τέχνη», η «Νέα Εστία», τα «Νεοελληνικά Γράμματα», το «Σήμερα», τα «Κυπριακά Γράμματα», η «Πνευματική Κύπρος» κ.α. Τιμήθηκε με διάφορα λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ δε αυτών και με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας του υπουργείου Παιδείας της Κύπρου (1972) για το βιβλίο του «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι».

Εκδήλωση παρασημοφόρησης βετεράνων από την Επιτροπή ΑΚΕΛ Λεμεσού.
Ανάμεσα στους Βετεράνους και ο Πανίκος Παιονίδης.

Έλλη Παιονίδου και Μίνως Αργυράκης σε φωτογραφικό στιγμιότυπο στη Δανία.
Αργυράκης, Μίνως (1919-1998)

Χριστοδούλου, Δημήτρης (1924-1991)

Πανίκος Παιονίδης, 'Ελλη Παιονίδου, Φ. Κολακίδη, Ν. Νικολάου - πρόεδρος των Κυπροβουλγάρων στην εκδήλωση του Κυπροβουλγαρικού Συνδέσμου.

Yevtushenko, Yevgeny (1932-2017)

Voznesensky, Andrei (1993-2010)

'Ελλη Παιονίδου και Νατέγντα Λα Παρβάν σε φωτογραφικό στιγμιότυπο.

Nagibin, Yuri (1920-1994)

H 'Ελλη Παιονίδου και η ηθοποιός Κάτια Δανδουλάκη.
Δανδουλάκη, Κάτια (1948-)

Ο Ανδρέας Ζιαρτίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας και στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1970-1991. Από τα παλαιότερα και πιο δραστήρια στελέχη της Κυπριακής Αριστεράς, γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ) για σαράντα χρόνια, βουλευτής του Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζομένου Λαού (ΑΚΕΛ). Ο Ανδρέας Ζαρτίδης με άλλα στελέχη απεχώρησαν από τις τάξεις του ΑΚΕΛ και ίδρυσαν στις αρχές του 1990 το ΑΔΗΣΟΚ (= Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα).

Ελληνίδα ποιήτρια, εκπρόσωπος της Β' Μεταπολεμικής Γενιάς. Από το 1942 οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση, με αποτέλεσμα να εξοριστεί το 1948 διαδοχικά στη Χίο, το Τρίκερι και την Μακρόνησο. Το 1952 αφέθηκε ελεύθερη ως "αδειούχος εξόριστη". Τα βασανιστήρια και οι εξορίες της άφησαν μόνιμη κώφωση. Έργα της έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, σερβικά, ρωσικά, ισπανικά, κ.α. ενώ στο μεταφραστικό της έργο περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ανθολογίες γαλλόφωνης ποίησης, καθώς και ανθολογίες σλαβόφωνων ποιητών.
Την γνωριμία του ζεύγους Παιονίδη με την Βικτωρία Θεοδώρου την οφείλουν στη συγγραφέα Έλλη Αλεξίου το 1974 στην Αθήνα. Από τότε και μέχρι το τέλος της ζωής της υπήρξαν αδελφικοί φίλοι οικογενειακώς. Αντάλλαζαν επισκέψεις στην Αθήνα, στη Λεμεσό αλλά και στην Νέα Υόρκη όταν ο Πανίκος Παιονίδης ήταν εκεί ως Σύμβουλος Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Αποστολής στα Ηνωμένα Έθνη.
Η κόρη τους, Μελίνα Παιονίδου, βάπτισε τον εγγονό της Βικτωρίας, Ιάσωνα.

Ο Κλείτος Ιωαννίδης είναι Κύπριος συγγραφέας, φιλόσοφος και ποιητής. Σπούδασε στο Παρίσι φιλοσοφία, θρησκειολογία και κοινωνικές επιστήμες (1967-1974). Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1973). Καθηγητές του οι Pierre Vidal-Naquet, Pierre Hadot, Jean-Pierre Vernant. Εργάστηκε ως Ερευνητής και καθηγητής στο Παρίσι και στην Αθήνα (1973-1976) και ως Ερευνητής στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου (1977-1999).
Είναι Επιστημονικός Συνεργάτης της Ι. Μονής Κύκκου (από 1988).
Εργάστηκε ως Καθηγητής της Φιλοσοφίας και Αισθητικής στα Πανεπιστήμια Frederick και ΤΕΠΑΚ (2002-2013).
Συνεργάστηκε με πολλά Πανεπιστήμια της Κύπρου, της Ελλάδας και του εξωτερικού.[2]
Ασχολήθηκε συστηματικά, εκτός από τη θρησκειολογία, τη φιλοσοφία και την Ιστορία της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας, με την επιστημονική έρευνα, τον ευαγγελικό, πατερικό και μυστικό λόγο, την ποίηση, το δοκίμιο, την αρθρογραφία, τη μελέτη, την κριτική, τη μετάφραση, τη συγγραφή και την παρουσίαση χιλιάδων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών. Ημερήσια και περιοδικά έντυπα της Κύπρου, της Ελλάδας και του εξωτερικού φιλοξένησαν εκατοντάδες εργασίες και άρθρα του. Ποίηση και άλλες εργασίες του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, αγγλικά, ρωσικά, ιταλικά, γερμανικά, σερβικά, βουλγαρικά, ουγγρικά, ισπανικά, σλοβενικά, ρουμανικά, εσθονικά, πορτογαλικά. Καλλιέργησε συστηματικά την Προφορική Ιστορία, με πολλές εκδόσεις και τη δημιουργία Ιστορικών αρχείων.

Χρονογράφημα της Έλλης Παιονίδου, στην εφημερίδα Χαραυγή στη στήλη γράμματα και τέχνες το 1987

Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης είναι Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

Διακεκριμένος Κύπριος ποιητής

Ο Κωνσταντίνος Γιαννικούρης είναι ένας από τους πιο καταξιωμένους Κύπριους καλλιτέχνες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό. Έχει σπουδάσει ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών (Ecole des Beux–Arts) στο Παρίσι. Εκτός από τη ζωγραφική, ο Γιαννικούρης ασχολείται επίσης με το ταπισερί, το ψηφιδωτό και το φρέσκο. Ο καλλιτέχνης ζει και εργάζεται στη Γαλλία.
Η ζωγραφική του Γιαννικούρη είναι ζωηρή και λυρική. Τα χρώματα είναι λαμπρά και διαφανή, ακόμη κι ένα σημάδι πινέλου μπορεί να δηλώνει μια μορφή, ένα όριο προς τη μορφή, μια υποβολή πολλών πραγμάτων. Οι χρωματικές κηλίδες και οι δουλεμένες επιφάνειες επιπλέουν του κανναβάτσου, σαν να περικυκλώνουν τις εικόνες μέσα στο ίδιο τους το μυστήριο, όπου μια λεπτή, ευαίσθητη, γραμμή έχει ένα πρόσωπο γυρισμένο προς την αρχαιότητα.

Διακεκριμένος ιστορικός και συγγραφέας.Από το 1963 άρχισε να εργάζεται ως ερευνητής στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, του οποίου υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες. Από το 1982 ανέλαβε ως διευθυντής του Κέντρου, θέση την οποία διατήρησε μέχρι και την αφυπηρέτησή του το 1987. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Επιστημονικού και Φιλολογικού Συλλόγου Αμμοχώστου (ΕΦΣΑ), του οποίου εξελέγη πρώτος γραμματέας το 1960.

Γαβράς, Κώστας (1933-)

Ελλη Παιονίδου και Σχολική ταξη Λανιτείου σε συνάντηση.

Η Έλλη Παιονίδου και η Κλειώ Χριστοδουλίδη σε φωτογραφικό στιγμιότυπο.
Χριστοδουλίδου, Κλειώ (1904-1992)

Κύπριος λαϊκός ποιητής. Γεννήθηκε στο χωριό Λύση Αμμοχώστου και πέθανε στον συνοικισμό Τσιακιλερό στην Λάρνακα. Βραβεύτηκε από την Μορφωτική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας το 1975 με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς στην Ελληνική Κυπριακή Λογοτεχνία. Στην ποίηση άρχισε σαν ποιητάρης την περίοδο 1921-22. Αργότερα βγήκε από την ομαδική τεχνοτροπία των ποιητάρηδων, ανέπτυξε ένα δικό του προσωπικό στιλ και εξελίχτηκε σε έναν ιδιόρρυθμο τεχνίτη του στίχου και του λόγου και σε σημαντικό εκπρόσωπο της Κυπριακής λαϊκής ιδιωματικής ποίησης.

Ο Πανίκος Παιονίδης και η Μαρία Φαραντούρη σε καλοκαιρινό στιγμιότυπο.
Φαραντούρη, Μαρία (1947-)

O Πανίκος Παιονίδης και η Μελίνα Μερκούρη.
Μερκούρη, Μελίνα (1920-1994)

Κουνελάκη, Μιράντα (1939-1921)

Κύπριος ποιητής. Φοίτησε στο Αγγλικό Κολλέγιο Λευκωσίας και στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, από το οποίο απέχτησε πτυχίο στη Ρωσική Λογοτεχνία και διδακτορικό δίπλωμα στη Φιλολογία. Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος σε διάφορα πολιτιστικά σωματεία και επιτροπές (Πνευματική Στέγη Λευκωσίας, Πολιτιστικό Κέντρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, Εθνική Επιτροπή Ευρωπαϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας). Από το 2013 μέχρι το 2017 ήταν Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου.
Έχει τιμηθεί με Κρατικό Έπαινο και Κρατικό Βραβείο Ποίησης στην Κύπρο, καθώς και με το Μετάλλιο Πούσκιν, της Ένωσης Ρώσων Συγγραφέων. Είναι, επίσης, επίτιμο μέλος της Κρατικής Ακαδημίας Σλαβικού Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Με τον Γιώργο Μολέσκη το ζεύγος Παιονίδη ανέπτυξε δεσμούς φιλίας την δεκαετία του 1960 όταν διέμεναν στη Λευκωσία και όταν η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ακόμα στα σπάργανα. Ήταν η εποχή που οι καλλιτεχνικές και λογοτεχνικές μπουάτ άνθιζαν και πρόσφεραν στέγη σε γόνιμες συζητήσεις.

Πανίκος Παιονίδης και 'Ελλη Παιονίδου σε Μπουάτ στη Λευκωσία.

Ο Κώστας Μόντης ήταν Κύπριος συγγραφέας. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνοκύπριους ποιητές και συγγραφείς, Ο Κώστας Μόντης ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ποιητής, μυθιστοριογράφος και συγγραφέας θεατρικών έργων, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα της μεταπολεμικής περιόδου. Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφρασθεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ολλανδικά, Σουηδικά, Ρωσικά και σε άλλες γλώσσες. Το 1980 τιμήθηκε με τον τίτλο του «δαφνοστεφούς ποιητή» (Poet Laureate) από την Παγκόσμια Ακαδημία Τεχνών και Πολιτισμού. Το 1984 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ[2]. Το 1997 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ανάλογη τιμή δέχτηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 2001.
Συγγραφέας πολυγραφότατος, βαθιά προβληματιζόμενος για το παρόν και το μέλλον της ιδιαίτερής του πατρίδας, της Κύπρου. Πολλά από τα έργα του αναφέρονται στον αγώνα των Κυπρίων για απελευθέρωση από την Αγγλία και ένωση με την Ελλάδα, την πορεία της νήσου μετά την Ανεξαρτησία, με σημαντικό σταθμό την Τουρκική Εισβολή και την έκτοτε κατοχή του 1/3 της Κύπρου.

Η 'Ελλη Παιονίδου, ο Γλαύκος Κληρίδης, η σύζυγος του Λίλα Ειρήνη Κληρίδου και η κόρη του Καίτη Κληρίδου
Κληρίδης, Γλαύκος (1919-2013) 4ος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας 1993-2003
Κληρίδου, Λίλα Ειρήνη (1921-2007)
Κληρίδου, Καίτη (1949-)

Ο Πανίκος Παιονίδης, η 'Ελλη Παιονίδου, Έμη και Κυριάκος Μαρκίδης.

Κύπριος ζωγράφος και χαράκτης. Αποφοίτησε από το Διδασκαλικό Κολλέγιο της Μόρφου το 1945 (όπου είχε δάσκαλό του στην τέχνη τον ζωγράφο Αδαμάντιο Διαμαντή). Παρακολούθησε μαθήματα τέχνης και παιδαγωγικών στο King Alfred's College στο Γουίντσεστερ της Αγγλίας (1956-57) καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (1971-72). Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος και διευθυντής σε δημοτικά σχολεία, καθώς και ως καθηγητής της τέχνης στην Αγγλική Σχολή της Λευκωσίας κατά το 1952-53. Από το 1970 μέχρι και την αφυπηρέτησή του το 1985, ήταν επιθεωρητής τέχνης των σχολείων δημοτικής εκπαίδευσης

Neruda, Pablo (1904-1973)

'Ελλη Παιονίδου, Έντι Μπαράουϊ - Καναδός, Ρομπέρ Αντρέ - Γάλλος πρόερος της οργάνωσης

Η 'Ελλη Παιονίδου και ο Έλληναν συγγραφέας Σαμαράκης στο Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Συγγραφέων ΠΕΝ (PEN International Congress).
Σαμαράκης, Αντώνης (1919-2003)

Yevtushenko, Yevgeny (1932-2017)

Καρέζη, Τζένη (1932-1992)

Voznesensky, Andrei (1993-2010)

Η Ειρήνη Παναγή-Τσουλλή (Ξερός Λευκωσίας, 1938) είναι Ελληνοκύπρια λογοτέχνιδα και εκπαιδευτικός. Εξέδωσε το πρώτο της λογοτεχνικό έργο το 1962 και ασχολήθηκε με την ποίηση, την παιδική λογοτεχνία και τη συγγραφή σχολικών βιβλίων.

Κυπρία μουσικοσυνθέτις που σταδιοδρομεί στην Ελλάδα. Δίδαξε «Φωνητική Εκφραση στο Αρχαίο Δράμα» στους επαγγελματίες ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου. Από το 1981 άρχισε να εργάζεται ως ειδικός μουσικός παραγωγός στο Πρώτο Πρόγραμμα ραδιοφώνου της ΕΡΤ. Υπήρξε επίσης σύμβουλος αρχαίου δράματος στις παραστάσεις των τραγωδιών του Ευριπίδη «Ηλέκτρα» και «Μήδεια» από το Κρατικό Θέατρο του Όσλο Νορβηγίας. Το 1989 πήρε το πρώτο βραβείο καλύτερης μουσικής στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την ταινία του διακεκριμένου σκηνοθέτη και συζύγου της, Κώστα Φέρρη, «Oh Babylon». To 1992 της απενεμήθη το πρώτο βραβείο καλύτερης μουσικής στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Άγκυρας για την ταινία της Τουρκάλας σκηνοθέτιδας Icil Ozgenturk «Rosa, je t’ aime».

Κύπρια ποιήτρια. Υπηρέτησε στις Υπηρεσίες Πρόνοιας της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι τη συνταξιοδότησή της. Στα γράμματα εμφανίστηκε στα νεανικά της χρόνια. Ασχολήθηκε με την ποίηση και την παιδική λογοτεχνία. Έχει τιμηθεί με δύο κρατικά βραβεία από το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, με Πανελλήνιο Βραβείο Ποίησης και με βραβεύσεις από τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παιδικού - Νεανικού Βιβλίου.

H 'Ελλη Παιονίδου και Εύης Τσοσκού

Εκπαιδευτικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντρέας Παυλίδης αλλά καθιερώθηκε με το ψευδώνυμο Άντης Περνάρης .Ως παιδαγωγός, ο Άντης Περνάρης εφάρμοσε στο μέτρο του δυνατού και υπό τις συνθήκες, προοδευτικές εκπαιδευτικές μεθόδους. Αγωνίστηκε επίσης για την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση, ενώ έγραψε κι εξέδωσε και διάφορα σχολικά βοηθήματα. ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία. Αρχικά ως ανταποκριτής στη Λάρνακα της εφημερίδας «Φωνή της Κύπρου», και στη συνέχεια ως συνεργάτης χρονογράφος άλλων εντύπων, ως συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής εφημερίδων. Στις εφημερίδες στις οποίες εργάστηκε δημοσίευε επίσης κριτική θεάτρου, συνεντεύξεις με προσωπικότητες, κριτική και παρουσίαση βιβλίου και μεταφράσεις, ενώ στην εφημερίδα «Ελευθερία» καθιέρωσε για πρώτη φορά ειδική στήλη για πνευματικά και καλλιτεχνικά θέματα. Ήταν, επίσης, από τους ιδρυτές (το 1935) του λογοτεχνικού περιοδικού «Πάφος» στο οποίο και δημοσίευσε αρκετές εργασίες του. Ο Άντης Περνάρης χρησιμοποίησε κατά καιρούς και άλλα ψευδώνυμα: «Κουνούπι», «Ν. Ἀλάσιος», «Κηφισσός» και «Ἀ. Νικούσιος».
Το συγγραφικό του έργο είναι πλατύ. Περιλαμβάνει σχολικά βιβλία, μελέτες, χρονογράφημα, κριτική, ποίηση, διήγημα, θέατρο κ.α.

Ο Γιώργος Φιλίππου Πιερίδης (1904 - 1999) ήταν Κύπριος λογοτέχνης. Γεννήθηκε στο Δάλι της Κύπρου. Μεγάλωσε και έζησε πολλά χρόνια στην Αίγυπτο, όπου και σπούδασε. Εγκαταστάθηκε στην Κύπρο το 1946. Διετέλεσε διευθυντής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και Πινακοθήκης Αμμοχώστου από το 1954 έως το 1971. Υπήρξε συγγραφέας πολλών μυθιστορημάτων όπως Οι Βαμβακάδες (1945), Διηγήματα από τη Μέση Ανατολή, (Κύπρος 1949), Σκληροί Καιροί (Αθήνα, 1962) κ.α.
Δημοσίευσε επίσης μελέτες σε περιοδικά και εφημερίδες. Τα έργα του μεταφράστηκαν στα ρωσικά, ρουμανικά, αραβικά, κινέζικα, γερμανικά, σουηδικά και αγγλικά. Το 1982 τιμήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας Κύπρου με το βραβείο συνολικής προσφοράς στην κυπριακή λογοτεχνία.

Καθηγητής, κριτικός και συγγραφέας. Το 1934 σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1948 πήγε για περαιτέρω σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τελικά εγκαταστάθηκε μόνιμα.Μεταξύ 1948 και 1951 παρακολούθησε ανώτερες σπουδές φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Από το Πανεπιστήμιο αυτό πήρε και τον τίτλο του διδάκτορος της φιλοσοφίας (1951). Στη συνέχεια εργάστηκε ως καθηγητής σε σχολεία του Σικάγου και αργότερα — και για 20 περίπου χρόνια — σε ελληνικό κολλέγιο της Βοστώνης. Υπηρέτησε επίσης (από το 1964) ως επίτιμος πρόξενος της Δημοκρατίας της Κύπρου στη Βοστώνη.
Ο Κώστας Προυσής έγραψε διηγήματα, μελέτες, άρθρα, ενώ ασχολήθηκε ιδιαίτερα και με την κριτική. Ασχολήθηκε επίσης με τη λαογραφία, ενώ εξέδωσε και σχολικά βιβλία. Συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά της Κύπρου, της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά καιρούς χρησιμοποίησε και διάφορα ψευδώνυμα («Κ. Μάγιστρος», «Κ. Καστρινός», «Ε. Κ. Ιακωβίδης»).

Το 1934, μαζί με τους Ν. Κρανιδιώτη και Α. Ιντιάνο, εξέδωσε στην Κύπρο το πολύ αξιόλογο φιλολογικό περιοδικό Κυπριακά Γράμματα. Με κάποιες διακοπές, το περιοδικό έζησε για 20 περίπου χρόνια και διαδραμάτισε ζωτικότατο ρόλο στην κυπριακή πνευματική και καλλιτεχνική ζωή που αναγνωρίστηκε κι από την Ακαδημία Αθηνών η οποία και το είχε βραβεύσει. Ο Κώστας Προυσής υπήρξε πρώτος διευθυντής του περιοδικού, στο οποίο δημοσίευσε αρκετές μελέτες και διηγήματά του, όπως και πολλές κριτικές, σημαντικές για την εξέλιξη της κυπριακής λογοτεχνίας.
Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Πνευματικού Ομίλου Κύπρου (ΕΠΟΚ) και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Κυπριακών Σπουδών.

Κύπριος συγγραφέας και εκδότης του περιοδικού "Νέα Εποχή" μετά τον Πανίκο Παιονίδη. Εκτός από διηγήματα έγραψε ποίηση, μελέτες, άρθρα, κι ασχολήθηκε και με την κριτική, ιδίως κριτική βιβλίου και θεάτρου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Κυπρίων Λογοτεχνών και μέλος του διοικητικού της συμβουλίου κατά την περίοδο 1961-1964. Επίσης υπήρξε μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής γραμμάτων του υπουργείου Παιδείας (1974-1976), μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, γραμματέας της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου και γραμματέας του Κυπροσοβιετικού Συνδέσμου Φιλίας.

Η "Ελλη Παιονίδου και ο Παυλίδης.

Ο Πλουτής Σέρβας ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Διετέλεσε Δήμαρχος Λεμεσού και Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου και του ΑΚΕΛ. Με το ζεύγος Παιονίδη είχαν πολύ στενές φιλικές σχέσεις.

'Ελλη Παιονίδου και ο Τουρκοκύπριος ποιητής Γκουρ Γκενς.

'Ελλη Παιονίδου και Νότης Περγιάλης.
Περγιάλης, Νότης (1920-2009)

Γερμανός ποιητής
Heym, Stefan (1913-2001)

Κύπριος κορυφαίος ζωγράφος.
Στην Κύπρο ο Παράσκος το 1969 ίδρυσε το Κυπριακό Κολλέγιο Τέχνης στην Αμμόχωστο. Στη συνέχεια υπήρξε ο ιδρυτής του Cyprus College of Art στην Κάτω Πάφο και του Summer School που λειτούργησε στο χωριό Λέμπα της Πάφου από το 1970 προσελκύοντας καλλιτέχνες και φοιτητές από πολλές χώρες.Η θερινή Σχολή Τέχνης στη Λέμπα είναι αναγνωρισμένη ως κολέγιο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Άργότερα ο καλλιτέχνης ίδρυσε παρόμοια Σχολή και στη Λάρνακα.

'Ελλη Παιονίδου και Γιούρι Ναγκίμπιν.
Nagibin, Yuri (1920-1994)

Ο Πανίκος Παιονίδης,η 'Ελλη Παιονίδου και ο Νίκος Αθανασίου στο σπίτι του.

Συνάντηση Κυπρίων ποιητών στη Θεσσαλονίκη με πρωτοβουλια του Γιώργου Κεχαγιόγλου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο 4-7/6/1982.
Διακρίνονται οι 'Ελλη Παιονίδου και ο Λυκαύγης, Άνθος (1942-)

Η 'Ελλη Παιονίδου και Σύλβια Μπορίσοβα στο συνέδριο συγγραφέων στη Σόφια.

Πανίκος Παιονίδης και Ελλη Παιονίδου στη Συνάντηση Συγγραφέων στη Σόφια.

Έλλη Παιονίδου κατά την διάρκεια της ομιλίας της στην συνάντηση Συγγραφέων στη Σόφια.

Πανίκος Παιονίδης και Έλλη Παιονίδου στη Συνάντηση συγγραφέων στη Σόφια.

Πανίκος Παιονίδης στη Συνάντηση Συγγραφέων Σόφιας.

Ο Πανίκος Παιονίδης και η 'Ελλη Παιονίδου κατά τη διάρκεια γεύματος στο Συνέδριο Ειρήνης στη Πράγα.

Ο Πανίκος Παιονίδης ανάμεσα στους άλλους συμμετέχοντες στο Συνέδριο Ειρήνης στη Πράγα.

Πανίκος Παιονίδης και Ελλη Παιονίδου

Ελλη Παιονίδου, Robert Andre

O Πανίκος Παιονίδης στον τάφο του Λουή Αραγκόν στην Moulin de Villeneuve.
Aragon, Louis (1897-1982)

Ο Τεύκρος Ανθίας (Ανδρέας Παύλου) ήταν Ελληνοκύπριος ποιητής (1903-1968). Γνωστότερο έργο του είναι η ποιητική συλλογή «Τα σφυρίγματα του αλήτη» (Αθήνα, 1929).
Για την ποιητική συλλογή «Δευτέρα παρουσία» μέσα από τους στίχους της οποίας ο ποιητής έβαζε την εργατιά να δικάζει τον Θεό, ο Τεύκρος Ανθίας αφορίστηκε από την Εκκλησία της Κύπρου.

Καρέζη, Τζένη (1932-1992)

Kadir, Djelal (1946-)

Ελληνοκύπριος συνθέτης και στιχουργός. Γεννήθηκε στη Λεμεσό. Ασχολήθηκε με τη μουσική από τα μαθητικά του χρόνια. Η τουρκική εισβολή του 1974 τον βρίσκει φαντάρο. Βαθύτατα πολιτικοποιημένος, ο Μάριος Τόκας άρχισε να γυρίζει από πόλη σε πόλη κάνοντας συναυλίες προτού ακόμα αρχίσει τις σπουδές του στην Αθήνα.
Το 1981, σε μία τολμηρή, για τα δεδομένα της εποχής, κίνηση μελοποίησε το ποίημα της 19χρόνης, τότε, Τουρκοκύπριας Νεσιέ Γιασίν με τίτλο «Η Δική μου η Πατρίδα», σε μετάφραση της Έλλης Παιονίδου. Το τραγούδι αυτό αποτελεί σύμβολο της ενότητας μεταξύ των ανθρώπων και ερμηνεύτηκε με μοναδικό τρόπο από τον Γιώργο Νταλάρα.

Γιατρός και λόγιος-συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1918 και πέθανε το 1994. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στη Λευκωσία, πήγε στην Ελλάδα όπου σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μεταξύ του 1935 και του 1942. Η μητέρα του Ιουλία ήταν λογία και συνεργάτιδα του γνωστού περιοδικού «Διάπλασις των Παίδων», στο οποίο έγραφε με το ψευδώνυμο Ποιμενίς Μυρτώ. Μετά το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άσκησε την ιατρική στην Αμμόχωστο από το 1942 μέχρι το 1974. Με την προσφυγοποίησή του λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974, εγκαταστάθηκε στην Πάφο μέχρι και το τέλος της ζωής του.
Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, δημοσίευσε σε ελλαδικά έντυπα διηγήματα, ποιήματα και μελέτες. Στην Κύπρο συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά «Κυπριακά Γράμματα», «Πνευματική Κύπρος» και «Νέα Εποχή». Ασχολήθηκε και με την κριτική, βασικά ποιητικών έργων. Ποιήματά του περιελήφθησαν σε διάφορες ανθολογίες και μεταφράστηκαν στην αγγλική