Ήταν λόγιος και δημοσιογράφος, ενώ στα νεανικά του χρόνια συνέθεσε ποιήματα, τα οποία δημοσίευσε σε διάφορα περιοδικά. Υπήρξε εκδότης περιοδικών, ανάμεσά τους της Νέας Τέχνης, η οποία ήταν το πρώτο περιοδικό που αφιέρωσε ειδικό τεύχος (το 1924) στον Καβάφη και το έργο του. Μετά τον πόλεμο ίδρυσε το «Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας», ένα ιδιόρρυθμο εντευκτήριο-φιλολογικό σαλόνι που συγκέντρωνε λογοτέχνες, πνευματικούς ανθρώπους και καλλιτέχνες και στο οποίο πραγματοποιήθηκε, το 1964, έκθεση ενθυμημάτων του Καβάφη.