Ο Τζον Μακρόθ ήταν θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης στο Εδιμβούργο.

Η Λίνα Σολομωνίδου (1924-2008) σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως γιατρός στην Κύπρο μέχρι το 1985. Υπήρξε πολύ καλή φίλη με το ζεύγος Παιονίδη. Με το ψευδώνυμο Αλίκη Λεμέζη εξέδωσε τις δυο πρώτες νουβέλες της (το 1959 και το 1960 αντίστοιχα). Ακολούθησαν άλλα τέσσερα βιβλία της, η νουβέλα «Ενθάδε κείται» (1964), το μυθιστόρημα «Το Ταξίδι» (1969), το μυθιστορηματικό χρονικό «Βιώματα Κύπρος 1974» (1976) το οποίο σχολιάστηκε θετικά τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, και το βιβλίο «Αυτοβιογραφικά και άλλα ανέκδοτα κείμενα» (2011).

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και ακαδημαϊκός. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ποιητές. Είχε προταθεί 4 φορές για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, ενώ επίσης έλαβε άλλα πολλά βραβεία, όπως το βραβείο Ουράνη, το Πρώτο βραβείο κρατικής ποίησης κ.α

Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός με αντιδικτατορική δράση. Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών. Διετέλεσε Υπουργός Πολιτισμού, η μακροβιότερη στην Ελλάδα, τα έτη 1981-89 και 1993-94. Με την Μελίνα Μερκούρη, καθώς και με τον σύζυγο της Ζυλ Ντασέν, συνδέθηκε κυρίως ο Πανίκος Παιονίδης στη διάρκεια της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα, όταν είχε αναλάβει την διαφώτιση για το Κυπριακό και η Μερκούρη ήταν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Το ζεύγος όμως θαύμαζε και την Μελίνα ως αγωνίστρια καλλιτέχνιδα από πολύ νωρίς και προς τιμήν της ονόμασαν την κόρη τους Μελίνα.

Ο Ροβήρος Μανθούλης ήταν Έλληνας σκηνοθέτης κινηματογραφικών ταινιών και ντοκιμαντέρ και σκηνοθέτης της τηλεόρασης.

Βούγαρος ποιητής και αντιπρόεδρος της Βουλγαρίας επί σοσιαλισμού.

Η Μαρία Πυλιώτου είναι Κύπρια συγγραφέας παιδικών βιβλίων και θεατρικών έργων, εικονογράφος παιδικών βιβλίων και δασκάλα.

Κύπριος πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο σε ηλικία 20 χρόνων. Για τη συνολική προσφορά του στα Κυπριακά Γράμματα ο Πάνος Ιωαννίδης τιμήθηκε το 1992 με το βραβείο Τεύκρου Ανθία και Θεοδόση Πιερίδη. Ο Πάνος Ιωαννίδης είναι ένας από τους εμπνευστές και ιδρυτές διαφόρων λογοτεχνικών οργανώσεων και σωματείων, όπως για παράδειγμα της «Ένωσης Φιλοτέχνων Κύπρου», της «Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων Κύπρου», της «Στέγης Τεχνών» καθώς και του σημαντικού λογοτεχνικού περιοδικού ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ.Το 1980, με πρωτοβουλία του, ιδρύθηκε το Κυπριακό Κέντρο ΠΕΝ (τοπικός κλάδος της Διεθνούς Οργάνωσης Συγγραφέων) του οποίου υπήρξε πρόεδρος. Παράλληλα εκπροσώπησε, είτε ως αξιωματούχος του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου, είτε ως λογοτέχνης, την Κύπρο σε δεκάδες διεθνή Συνέδρια και Συμπόσια στο εξωτερικό καθώς και σε Επιτροπές του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Διετέλεσε πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, πρόεδρος της Επιτροπής Βραβείου Θεάτρου Μελίνας Μερκούρη και τρεις φορές μέλος της Επιτροπής Απονομής Κρατικών Βραβείων του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Κύπρου, του Κυπριακού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και της Εταιρείας Συγγραφέων Ελλάδος

Ο Dominique Grandmont είναι Γάλλος ποιητής και μεταφραστής. Έχει μεταφράσει έργα ποιητών οι οποίοι τον εμπνέουν όπως ο τσέχος Vladimír Holan (τον οποίον είχε γνωρίσει), τον φίλο του Γιάννη Ρίτσο, τον μεγάλο αυτόν ποιητή του μεταφυσικού ρεαλισμού, και, κυρίως, τον Καβάφη. Στενός φίλος του Louis Aragon και της Elsa Triolet, όπως και του André du Bouchet, ο Dominique Grandmont γνώρισε στη Μόσχα και την Lili Brik, την «χήρα» του Μαγιακόφσκι. Συναντήσεις που περιγράφει, μεταξύ άλλων, στο βιβλίο του Ένας ακόμη άνθρωπος, σύγγραμμα αυτοβιογραφικό που αφορά την Ελλάδα, από την πρώτη επίσκεψή του σαν μαθητής λυκείου με τον δάσκαλό του Pierre Chantraine (συγγραφέα του μεγάλου Ετυμολογικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσας), μέχρι τον θάνατο του Γιάννη Ρίτσου. Τα έργα του Dominique Grandmont, ο οποίος συνεχίζει να γράφει ακατάπαυστα, διδάσκονται στη Σορβόννη. Ένα ιδιαίτερο μάθημα είναι μάλιστα αφιερωμένο στην Νίκη των Ηττημένων.

Κυπρία καλλιτέχνις του λυρικού θεάτρου που διαπρέπει στο εξωτερικό. Η Αλεξάνδρα Παπατζιάκου, που είναι μεσόφωνoς, έκαμε τις πρώτες της μουσικές σπουδές στη γενέτειρά της με τη Μαρίκα Τσιρίκου, του παραρτήματος του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών, και τις συνέχισε στο Ωδείο του Παρισιού, με την lρέν Ζοακίμ, τον Ζ. Ζασέν, τον Ζ.Κ. Μπενουά και την Ελέν Μπουβιέ. Παράλληλα, μελέτησε πιάνο με την Υβόν Λεφεμπύρ.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου (24 Μαρτίου 1917 – 8 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης, που χαρακτηρίστηκε από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Το ζεύγος Παιονίδη τον φιλοξένησε στο σπίτι τους στη Λεμεσό.

Ο Μέμος Μακρής ήταν Έλληνας γλύπτης του 20ού αιώνα. Υπήρξε πολύ στενός φίλος με το ζεύγος Παιονίδη.
Στην Κύπρο ξεχωρίζει για το εμβληματικό άγαλμα του Αρχιεπισκόπου Μακάριου φιλοτεχνημένο το 1987 στο προεδρικό μέγαρο στη Λευκωσία. Στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστός για το γλυπτό του με τη μορφή του κεφαλιού του καθηγητή Νίκου Σβορώνου που βρίσκεται στο προαύλιο του Πολυτεχνείου[5], προς τιμήν των θυμάτων αγώνων απανταχού φοιτητών.
Το 2001, επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου, τοποθετήθηκε ανδριάντας του Αρχιεπισκόπου και Εθνάρχη Κύπρου Μακαρίου στην Αθήνα στην συνοικία των Αμπελοκήπων. Το γλυπτό, φιλοτεχνημένο σε ορείχαλκο και ύψους 3.13μ., είναι δωρεά της Ιεράς Μονής Κύκκου προς το δήμο Αθηναίων και αποτελεί αντίγραφο του ανδριάντα που βρίσκεται στο Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου.

Ο Adrian Mitchell ήταν Άγγλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Πρώην δημοσιογράφος, έγινε γνωστή προσωπικότητα της βρετανικής αριστεράς. Για σχεδόν μισό αιώνα ήταν ο κορυφαίος ποιητής του κινήματος Campaign for Nuclear Αφοπλισμός της χώρας. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στις συναντήσεις συγγραφέων της Σόφιας και έγιναν πολύ καλοί φίλοι. Τους φιλοξένησε στο σπίτι τους στην Αγγλία και αυτοί στο σπίτι της κόρης του Μελίνα στην Αθήνα.

Η Ελένη Βοΐσκου γεννήθηκε στο Κάιρο. Σπούδασε γαλλική φιλολογία και είναι κάτοχος Baccalaureat Philosolhie, B.A. in Education. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός επί τριανταοχτώ χρόνια. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1938 με το βιβλίο Αλάσκα. Ασχολήθηκε με την ποίηση, την πεζογραφία και το θέατρο. Το 1974 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου για τη συλλογή διηγημάτων της Εννέα ιστορίες. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία της Ελένης Βοΐσκου βλ. Γιαλουράκης Μανώλης, «Βοΐσκου Ελένη», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 4. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και «Βοΐσκου Ελένη», Who’ s who 1998· Επίτομο Βιογραφικό Λεξικό. Αθήνα, Μέτρον, 1998.

Σημαντική Ελληνίδα συγγραφέας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου και αδελφή της συγγραφέας Διδώς Σωτηρίου. Η ίδια η Έλλη Παππά βασανίστηκε, φυλακίστηκε και εξορίστηκε επανειλημμένα εξαιτίας των πολιτικών της φρονημάτων στην μετεμφυλιακή Ελλάδα. Έχει γράψει λ ογοτεχνικά έργα, φιλοσοφικά και πολιτικά δοκίμια που χαίρουν μεγάλης εκτίμησης από το κοινό. Εστιάζει κυρίως στη σύγκριση της πλατωνικής με την μαρξιστική φιλοσοφία.
Με το ζεύγος Παιονίδη είχε μακρόχρονη φιλία από την εποχή της δικτατορίας μέχρι το τέλος της ζωής της. Αντάλλαζαν επισκέψεις και ο Πανίκος Παιονίδης εξασφάλισε μια μακρά συνέντευξη μαζί της εφ’ όλης της ύλης για την ελληνική αριστερά.

Σουηδέζα ηθοποιός.

Διακεκριμένος Κύπριος ποιητής

Γιατρός και λόγιος-συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1918 και πέθανε το 1994. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στη Λευκωσία, πήγε στην Ελλάδα όπου σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μεταξύ του 1935 και του 1942. Η μητέρα του Ιουλία ήταν λογία και συνεργάτιδα του γνωστού περιοδικού «Διάπλασις των Παίδων», στο οποίο έγραφε με το ψευδώνυμο Ποιμενίς Μυρτώ. Μετά το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άσκησε την ιατρική στην Αμμόχωστο από το 1942 μέχρι το 1974. Με την προσφυγοποίησή του λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974, εγκαταστάθηκε στην Πάφο μέχρι και το τέλος της ζωής του.
Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, δημοσίευσε σε ελλαδικά έντυπα διηγήματα, ποιήματα και μελέτες. Στην Κύπρο συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά «Κυπριακά Γράμματα», «Πνευματική Κύπρος» και «Νέα Εποχή». Ασχολήθηκε και με την κριτική, βασικά ποιητικών έργων. Ποιήματά του περιελήφθησαν σε διάφορες ανθολογίες και μεταφράστηκαν στην αγγλική

Βούλγαρος ζωγράφος, γελοιογράφος και εικονογράφος παιδικών βιβλίων. Με το ζεύγος Παιονίδης υπήρξε πολύ καλός φίλος όταν τότε διέμεναν μόνιμα στη Σόφια το 1963. Αργότερα τους επισκέφτηκε ο ίδιος στη Κύπρο.

Βούλγαρος ποιητής. Έγραψαν με την Έλλη Παιονίδου το βιβλίο "Κάτω απ τον ίδιο ουρανό".

Συγγραφέας, μεταφραστής και εκδότης. Έχει εκδόσει την Ανθολογία "10 Κύπριοι ποιητές" την οποία είχε ετοιμάσει η Έλλη Παιονίδου.

Άγγλος συγγραφέας ο οποίος έζησε στην Κύπρο.

Αμερικανίδα γλύπτης και λάτρης της Ελλάδας .

Κύπριος Ζωγράφος και γραφίστας. Πολυδιάστατος καλλιτέχνης, από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 παρουσιάζει το ζωγραφικό του έργο σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στην Κύπρο και στο εξωτερικό. εταξύ άλλων, ο Ιωαννίδης υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Επιμελητηρίου Καλών Τεχνών Κύπρου και της Φωτογραφικής Εταιρείας Κύπρου. Έχει φιλοτεχνήσει βιβλία, περιοδικά, αφίσες, κέρματα, μετάλλια, γραμματόσημα. Επίσης, εργάστηκε στους τομείς της σκηνογραφίας, του κινηματογράφου, του κινούμενου σχεδίου, της φωτογραφίας, της τοιχογραφίας, της τυπογραφίας και της χαρακτικής. Δίδαξε τέχνη στην Κύπρο και στο εξωτερικό, έγραψε και δημοσίευσε κείμενα και έδωσε διαλέξεις.Φιλοτέχνησε επίσης το έμβλημα του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Κύπρου.'Εχει φτιάξει το ποτρέτο του Πανίκου Παιονίδη.

Γαλλίδα ελληνίστρια. Το ζεύγος Παιονίδη την γώρισαν μέσω των πολύ καλών φίλων του Ροζέ και Τατιάνα Μιλιέξ.

Μεταφραστής των βιβλίων της Έλλης Παιονίδου στα Τσεχικά.

Το Actors Studio είναι ένας οργανισμός μέλους για επαγγελματίες ηθοποιούς, σκηνοθέτες θεάτρου και θεατρικούς συγγραφείς που βρίσκεται στη West 44th Street στο Hell's Kitchen, στη Νέα Υόρκη.

Η Φαίδρα Ζαμπαθά-Παγουλάτου γεν­νήθηκε στην Αθήνα, κόρη του λογοτέ­χνη Κούλη Ζαμπαθά.
Σπούδασε Γαλλική και Ιταλική λο­γο­­τε­χνία. Ξεκίνησε στα Γράμματα τη δε­καετία του '60.
Το πρώτο της ποιητικό βιβλίο κυκλο­φόρησε στα 1962, με τίτλο «Στα­­γόνες από φως». Από τότε ακο­λούθησαν τρία δοκίμια, δυο πε­ζά, και δεκα­οκτώ ποιητικές συλλογές καθώς και μετα­φράσεις, όπως των: «Ντιντερό, Χομπσμπά­ουντ, Ζάλλερ, Λεο­πάρντι. Επίσης Γάλλων ποιη­τών.

Ο Μιχάλης Σταφυλάς ηταν συγγραφέας και εκδότης, ο οποίος επιμελείται εκδόσεις για την Ευρυτανία, όπως επίσης και λογοτεχνικά περιοδικά.

Ο Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος (1923-1998) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής. Ανήκει στους ποιητές και λογίους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Τιμήθηκε με το Βραβείο των Δώδεκα, με το Α΄ βραβείο θεατρικού έργου και το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών.

Ιταλός δημσιογράφος.

Καναδός συγγραφέας και περιβαλλοντολόγος. Τα έργα του μεταφράστηκαν σε 52 γλώσσες και πούλησε περισσότερα από 17 εκατομμύρια βιβλία. Έφτασε τη φήμη με τη δημοσίευση των βιβλίων του για τον καναδικό βορρά, όπως το People of the Deer και το Never Cry Wolf.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν σε συνέδριο συγγραφέων στη Σόφια.

Σκηνοθέτης και ηθοποιός. Επισκέφθηκε τη Κύπρο όταν συνεργάστηκε με τον ΘΟΚ.

Επαγγελματίας αφηγήτρια ιστοριών και παραμυθιών στη Νέα Υόρκη.
Έχει Ελληνική καταγωγή.

Άγγλος συγγραφέας ο οποίος έζησε στην Αίγινα.

Έλληνας ποιητής, συγγραφέας και στιχουργός. Πολλά από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν από σημαντικούς Έλληνες μουσικοσυνθέτες, μεταξύ των οποίων οι Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Λοΐζος και Μίμης Πλέσσας.

Σοβιετικός και Ρώσος ποιητής, βραβευμένος με το Βραβείο Λένιν Κομσομόλ (1981), ένα Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ (1985) και το Βραβείο Μπούνιν (2007).

Έλληνας συνθέτης.

Γάλλος Λογοτέχνης και κριτικός λογοτεχνίας.

Έλληνας ποιητής και πεζογράφος.

Γεννήθηκε στη Λευκωσία, σπούδασε ελληνική φιλολογία στην Αθήνα και είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στην παιδική λογοτεχνία (του Πανεπιστημίου Αθηνών). Υπηρέτησε τη δημόσια μέση εκπαίδευση της Κύπρου για 36 χρόνια, αφυπηρετώντας από τη θέση του Α΄ Λειτουργού Εκπαίδευσης. Ασχολήθηκε με την παιδική και την ευρύτερη κυπριακή και νεοελληνική λογοτεχνία και την Ελληνική Ιστορία. Εξέδωσε 18 βιβλία με μελέτες και δοκίμια, και ένα βιβλίο παιδικής λογοτεχνίας.

Φιλόλογος και μεταφραστής.Ο Ανδρέας Ράδος σπούδασε Φιλολογία στα Πανεπιστήμια του Βουκουρεστίου και του «AL. I. CUZA» Ιασίου (Ρουμανία). Από το 1960, βοηθός καθηγητή και αργότερα υφηγητής, ίδρυσε και διηύθυνε για πολλά χρόνια το Φροντιστήριο Νεοελληνικών Σπουδών (το οποίο έγινε αργότερα Λεκτοράτο) του Πανεπιστημίου «Al. I. Cuxa» Ιασίου. Το συγκεκριμένο Κέντρο συνεχίζει τη λειτουργία του μέχρι και σήμερα, ενώ πολλοί απόφοιτοί του είναι πλέον γνωστοί νεοελληνιστές. Ο Ανδρέας Ράδος συμμετείχε σε επιστημονικά συνέδρια και συμπόσια στη Ρουμανία, στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Μετά το 1990, με πρωτοβουλία του αδελφοποιήθηκαν τα Πανεπιστήμια Ιασίου και Α.Π.Θ.

Ιρανός ποιητής, συγγραφέας παιδικών βιβλίων και μεταφραστής, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στα αραβικά, στα αγγλικά και στα γαλλικά. Στην Περσία είχε εκδώσει πολλές ποιητικές συλλογές και πολλές μεταφράσεις Ελλήνων και ξένων ποιητών. Βραβεύθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Μετάφρασης Λογοτεχνίας και, για τη μετάφρασή του στα περσικά του ποιητικού έργου του Γ. Ρίτσου "Πέτρινος Χρόνος", με το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης Έργου Ελληνικής Λογοτεχνίας σε ξένη γλώσσα (2005). Μετέφρασε επίσης ολόκληρες τις τρεις ποιητικές συλλογές "Ημερολόγια Εξορίας", πολλά ποιήματα και αποσπάσματα από το χαμένο έργο του Γ. Ρίτσου "Ημερολόγιο και επιστολές ενός φαντάρου", ποιήματα του Ο. Ελύτη, διηγήματα του Α. Σαμαράκη, κ.ά. Στα ελληνικά κυκλοφόρησαν τρία βιβλία του: η ποιητική συλλογή "Ουρανός χωρίς διαβατήριο" (Γνώση, 1995), το βιβλίο για παιδιά, σε απόδοση Γιάννη Ρίτσου, "Όνειρα με χαρταετούς και περιστέρια" (Κέδρος, 1988) και η επιλογή ιστοριών κλασικής περσικής λογοτεχνίας "Ιστορίες από τον Παράδεισο" (Αρμός, 1997). Το 2011 εκδόθηκε στο Ιράν ανθολογία 100 σύγχρονων Ελλήνων ποιητών, σε μετάφρασή του. Πέθανε στην Αθήνα, νικημένος από τον καρκίνο, στις 4 Φεβρουαρίου 2012.

Έλληνας συγγραφέας

Σοβιετική και Ρωσίδα ποιήτρια, συγγραφέας διηγημάτων και μεταφράστρια, γνωστή για την απολιτική συγγραφική της στάση. Ήταν μέρος του ρωσικού λογοτεχνικού κινήματος Νέου Κύματος. Αναφέρθηκε από τον Joseph Brodsky ως η καλύτερη εν ζωή ποιήτρια στη ρωσική γλώσσα. Υπήρξε η πρώτη σύζυγος του Yevtushenko, Yevgeny (1932-2017).

Τσέχος συγγραφέας και πρόεδρος της ένωσης συγγραφέων της Τσεχίας.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν σε συνέδριο στη Σόφια.

Η Ανδρούλλα Βασιλείου είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε Ευρωπαίος Επίτροπος Υγείας,Επίτροπος Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Πολυγλωσσίας και Νεολαίας και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένη με τους Ενωμένους Δημοκρατές. Είναι σύζυγος του Γιώργου Βασιλείου, πρώην προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας,

Ο Γιάννης Κορίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και λογοτέχνη. Το 1961 ίδρυσε της Εκδόσεις Ιωλκός.

Τέως Διευθύντρια Δημοτικής Βιβλιοθήκης Λεμεσού.

Πρεσβεία της Γαλλίας στη Κύπρο.

Κρατικό βραβείο νεανικής λογοτεχνίας για το βιβλίο της Έλλης Παιονίδου "Ο Πράσινος Πύργος".

Η Ελευθερία Ρίτσου είναι Ελληνίδα συγγραφέας, κόρη του Γιάννη Ρίτσου.

Ο Χρίστος Χατζήπαπας γεννήθηκε στην Κύπρο το 1947. Σπούδασε κτηνιατρική στη Σόφια, όπου αργότερα έκανε μεταπτυχιακά. Εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές, τέσσερις συλλογές διηγημάτων και τρία μυθιστορήματα. Βιβλία του τιμήθηκαν με το Κρατικό Βραβείο της Κύπρου.

Κύπριος ποιητής.

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Ελένη Καζαντζάκη (το γένος Σαμίου) υπήρξε η δεύτερη σύζυγος του μεγάλου έλληνα συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη και κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του ογκώδους έργου του.

Έλληνες ηθοποιοί του θεάτρου. Έζησαν στην Κύπρο και εργάστηκαν στο θεατράκι του ΡΙΚ και στο ΘΟΚ.
Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου (ΘΟΚ)

Σημαντικός λαϊκός ποιητής ο οποίος είχε έμμετρη αλληλογραφία με τον ποιητή Παύλο Λιασίδη. Γεννήθηκε στο χωριό Κοντέα της Μεσαορίας το 1918. Η ποίηση του Χαράλαμπου Δημοσθένους διακρίνεται για την άριστη χρήση του κυπριακού γλωσσικού ιδιώματος, το μέτρο, αλλά και για την ικανότητα του ποιητή στη δημιουργία ποιητικών εικόνων και στο συμβολισμό. Ενδιαφέρουσα υπήρξε και η ποιητική αλληλογραφία (ανταλλαγή επιστολών που είναι γραμμένες σε ποίηση) μεταξύ του Χαράλαμπου Δημοσθένους και του Παύλου Λιασίδη. Το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού εξέδωσε σε τόμο αυτή την «Ποιητική Αλληλογραφία» το 1989 (και β΄ έκδοση το 1995).
Ο Χαράλαμπος Δημοσθένους είχε επίσης ποιητική αλληλογραφία με τον Άντρο Παυλίδη κατά τη δεκαετία του 1990 και στο αρχείο του τελευταίου υπάρχουν αρκετά ανέκδοτα ποιήματα του σημαντικού αυτού ποιητή. Στον Χαράλαμπο Δημοσθένους αφιέρωσε εκπομπές το ραδιόφωνο και η τηλεόραση του ΡΙΚ, ενώ ο ποιητής δέχθηκε και διάφορες τιμητικές διακρίσεις. Το 1998 κυκλοφόρησε ποιητική συλλογή με τίτλο Ποιήματα.

Ο Αδαμάντιος Λεμός ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σημαντική φυσιογνωμία του νεοελληνικού θεάτρου.

Ο Γιάννης Κόκκος είναι καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης, σκηνογράφος και ενδυματολόγος.

Ο Jean-Claude Marrey, γνωστός ως Baptiste-Marrey, είναι Γάλλος λογοτέχνης και συγγραφέας.
Είχε επισκεφτεί το ζεύγος Παιονίδη στην Κύπρο όπου έγραψε και ποιήματα.

Ποιήτρια

Ο Αντρέ Στιλ ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, περιστασιακός ποιητής και πολιτικός ακτιβιστής. Ένας ισόβιος αγωνιστής, έγινε μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος το 1940 και παρέμεινε πιστός στο κόμμα.

Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1946-1950) κοντά στον Κωνσταντίνο Παρθένη, τον Ουμβέρτο Αργυρό και τον Ανδρέα Γεωργιάδη. Το 1953, με υποτροφία της ισπανικής κυβέρνησης, πήγε στη Μαδρίτη, όπου, ως το 1956, συνέχισε τις σπουδές του στην εκεί Σχολή Καλών Τεχνών. Παραμένοντας στην Ισπανία έγινε μέλος των ομάδων “Πάσο” της Μαδρίτης και “Νταλ Αϊ Σετ” της Βαρκελώνης, αναπτύσσοντας παράλληλα σημαντική εκθεσιακή δραστηριότητα.
Με το ζεύγος Παιονίδη έχουν υπάρξει πολύ καλοί φίλοι, τον είχαν φιλοξενήσει αρκετές φορές στο σπίτι τους και τους είχε χαρίσει και κάποια έργα του.

Κύπριος ποιητής, γεννήθηκε στον Κάτω Αμίαντο το 1927. Φοίτησε μόνο στο δημοτικό σχολείο και μπήκε στη βιοπάλη. Άρχισε νωρίς να δημοσιεύει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, από τις οποίες η μια, το Επιτρέψατέ μου, τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο ποίησης του υπουργείου Παιδείας. Ποιήματα του Θεόδωρου Στυλιανού έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.

Ούγγρος ποιητής, δοκιμιογράφος, βιβλιοθηκονόμος. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Kossuth, που αποτελεί τη σημαντικότερη διάκριση της Ουγγαρίας.

Ο Péter Juhász (είναι Ούγγρος ιστορικός λογοτεχνίας, μεταφραστής λογοτεχνίας και κριτικός. Μέλος της συντακτικής επιτροπής της Studia Slavica.

Ο Κώστας Μόντης ήταν Κύπριος συγγραφέας. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνοκύπριους ποιητές και συγγραφείς, Ο Κώστας Μόντης ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ποιητής, μυθιστοριογράφος και συγγραφέας θεατρικών έργων, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα της μεταπολεμικής περιόδου. Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφρασθεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ολλανδικά, Σουηδικά, Ρωσικά και σε άλλες γλώσσες. Το 1980 τιμήθηκε με τον τίτλο του «δαφνοστεφούς ποιητή» (Poet Laureate) από την Παγκόσμια Ακαδημία Τεχνών και Πολιτισμού. Το 1984 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ[2]. Το 1997 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ανάλογη τιμή δέχτηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 2001.
Συγγραφέας πολυγραφότατος, βαθιά προβληματιζόμενος για το παρόν και το μέλλον της ιδιαίτερής του πατρίδας, της Κύπρου. Πολλά από τα έργα του αναφέρονται στον αγώνα των Κυπρίων για απελευθέρωση από την Αγγλία και ένωση με την Ελλάδα, την πορεία της νήσου μετά την Ανεξαρτησία, με σημαντικό σταθμό την Τουρκική Εισβολή και την έκτοτε κατοχή του 1/3 της Κύπρου.

Ο Njörður είναι Ιρλανδός συγγραφέας όπου συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Συγγραφέων της Ισλανδίας από το 1976-84, υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου από το 1977-78 και πρόεδρος από το 1978-84. Ήταν στην επιτροπή υποψηφιοτήτων για το βραβείο της Σκανδιναβικής Λογοτεχνίας από το 1978-82 και πρόεδρος της επιτροπής από το 1978-9. Ήταν μέλος του The Board of Advisers for Encyclopaedia of World Literature από το 1980-4. Ο Njörður τιμήθηκε με το Βραβείο του Συμβουλίου Εκπαίδευσης του Ρέικιαβικ για την καλύτερη μετάφραση παιδικών βιβλίων το 1986 και μια αναγνώριση από το Ταμείο Συγγραφέων της Εθνικής Ραδιοτηλεόρασης την ίδια χρονιά. Έλαβε τον Σταυρό του Ιππότη του Φινλανδικού Τάγματος του Λιονταριού το 1987 και τον Ανώτατο Σταυρό Ιπποτών του ίδιου τάγματος το 1995. Του απονεμήθηκε τιμητική ιδιότητα μέλους της Φινλανδίας Svenska Författereförening το 1992 και ισόβιο μέλος του Κολλεγίου Clare Hall του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το 1995. Έγινε επίτιμο μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της Ισλανδίας στο 2002. Το 2006 έλαβε βραβείο από το The Swedish-Icelandic Cultural Fund και την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε το βραβείο Jónas Hallgrímsson για την ποίηση.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στο Συνέδριο Συγγραφέων στη Σόφια.

Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης είναι Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

Ο Tony Harrison είναι Άγγλος ποιητής, μεταφραστής και θεατρικός συγγραφέας. Με το ζεύγος Παιονίδη είχαν πολύ καλή φιλική σχέση και τον είχαν φιλοξενήσει στο εξοχικό τους στη Βάσα.

Ο Ανδρέας Ζιαρτίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας και στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1970-1991. Από τα παλαιότερα και πιο δραστήρια στελέχη της Κυπριακής Αριστεράς, γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ) για σαράντα χρόνια, βουλευτής του Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζομένου Λαού (ΑΚΕΛ). Ο Ανδρέας Ζαρτίδης με άλλα στελέχη απεχώρησαν από τις τάξεις του ΑΚΕΛ και ίδρυσαν στις αρχές του 1990 το ΑΔΗΣΟΚ (= Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα).

Κύπριος λαϊκός ποιητής. Γεννήθηκε στο χωριό Λύση Αμμοχώστου και πέθανε στον συνοικισμό Τσιακιλερό στην Λάρνακα. Βραβεύτηκε από την Μορφωτική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας το 1975 με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς στην Ελληνική Κυπριακή Λογοτεχνία. Στην ποίηση άρχισε σαν ποιητάρης την περίοδο 1921-22. Αργότερα βγήκε από την ομαδική τεχνοτροπία των ποιητάρηδων, ανέπτυξε ένα δικό του προσωπικό στιλ και εξελίχτηκε σε έναν ιδιόρρυθμο τεχνίτη του στίχου και του λόγου και σε σημαντικό εκπρόσωπο της Κυπριακής λαϊκής ιδιωματικής ποίησης.

Γυμνασιάρχης, αγαπημένος καθηγητής Έλλης Παιονίδου. Μετάφρασε Αρχαίους στη σύγχρονη ελληνικη γλώσσα. Ο Αγγελίδης εκτός από τη «Φιλολογική Κύπρο», έγραφε στα «Κυπριακά Γράμματα» και υπήρξε συνεργάτης με τις εφημερίδες «Αλήθεια» Λεμεσού και «Ελευθερία» Λευκωσίας. Ο αείμνηστος Ηρακλής Αγγελίδης άφησε ένα έργο για τον αυριανό μελετητή, με αναδράσεις από και προς την αρχαία ελληνική ποίηση και τη σύγχρονη ελληνική γραμματεία! Καταξιώνεται ως ένας από τους Κύπριους αυτουργούς των ελληνικών γραμμάτων και της παιδαγωγικής στην πράξη.

Ο Κλείτος Ιωαννίδης είναι Κύπριος συγγραφέας, φιλόσοφος και ποιητής. Σπούδασε στο Παρίσι φιλοσοφία, θρησκειολογία και κοινωνικές επιστήμες (1967-1974). Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1973). Καθηγητές του οι Pierre Vidal-Naquet, Pierre Hadot, Jean-Pierre Vernant. Εργάστηκε ως Ερευνητής και καθηγητής στο Παρίσι και στην Αθήνα (1973-1976) και ως Ερευνητής στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου (1977-1999).
Είναι Επιστημονικός Συνεργάτης της Ι. Μονής Κύκκου (από 1988).
Εργάστηκε ως Καθηγητής της Φιλοσοφίας και Αισθητικής στα Πανεπιστήμια Frederick και ΤΕΠΑΚ (2002-2013).
Συνεργάστηκε με πολλά Πανεπιστήμια της Κύπρου, της Ελλάδας και του εξωτερικού.[2]
Ασχολήθηκε συστηματικά, εκτός από τη θρησκειολογία, τη φιλοσοφία και την Ιστορία της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας, με την επιστημονική έρευνα, τον ευαγγελικό, πατερικό και μυστικό λόγο, την ποίηση, το δοκίμιο, την αρθρογραφία, τη μελέτη, την κριτική, τη μετάφραση, τη συγγραφή και την παρουσίαση χιλιάδων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών. Ημερήσια και περιοδικά έντυπα της Κύπρου, της Ελλάδας και του εξωτερικού φιλοξένησαν εκατοντάδες εργασίες και άρθρα του. Ποίηση και άλλες εργασίες του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, αγγλικά, ρωσικά, ιταλικά, γερμανικά, σερβικά, βουλγαρικά, ουγγρικά, ισπανικά, σλοβενικά, ρουμανικά, εσθονικά, πορτογαλικά. Καλλιέργησε συστηματικά την Προφορική Ιστορία, με πολλές εκδόσεις και τη δημιουργία Ιστορικών αρχείων.

Κύπριος ποιητής. Φοίτησε στο Αγγλικό Κολλέγιο Λευκωσίας και στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, από το οποίο απέχτησε πτυχίο στη Ρωσική Λογοτεχνία και διδακτορικό δίπλωμα στη Φιλολογία. Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος σε διάφορα πολιτιστικά σωματεία και επιτροπές (Πνευματική Στέγη Λευκωσίας, Πολιτιστικό Κέντρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, Εθνική Επιτροπή Ευρωπαϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας). Από το 2013 μέχρι το 2017 ήταν Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου.
Έχει τιμηθεί με Κρατικό Έπαινο και Κρατικό Βραβείο Ποίησης στην Κύπρο, καθώς και με το Μετάλλιο Πούσκιν, της Ένωσης Ρώσων Συγγραφέων. Είναι, επίσης, επίτιμο μέλος της Κρατικής Ακαδημίας Σλαβικού Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Με τον Γιώργο Μολέσκη το ζεύγος Παιονίδη ανέπτυξε δεσμούς φιλίας την δεκαετία του 1960 όταν διέμεναν στη Λευκωσία και όταν η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ακόμα στα σπάργανα. Ήταν η εποχή που οι καλλιτεχνικές και λογοτεχνικές μπουάτ άνθιζαν και πρόσφεραν στέγη σε γόνιμες συζητήσεις.

Η Ειρήνη Παναγή-Τσουλλή (Ξερός Λευκωσίας, 1938) είναι Ελληνοκύπρια λογοτέχνιδα και εκπαιδευτικός. Εξέδωσε το πρώτο της λογοτεχνικό έργο το 1962 και ασχολήθηκε με την ποίηση, την παιδική λογοτεχνία και τη συγγραφή σχολικών βιβλίων.

Ο Τσέζαρε Ζαβατίνι ήταν Ιταλός σεναριογράφος και ένας από τους πρώτους θεωρητικούς και υποστηρικτές του νεορεαλιστικού κινήματος στον ιταλικό κινηματογράφο. Το ζεύγος Παιονίδη γνώρισαν το Τσεζάρε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας το 1970.

Φινλανδοί συγγραφείς και κριτικοί λογοτεχνίας. Φιλοξένησαν το ζεύγος Παιονίδη στο σπίτι τους στο Ελσίνκι.

Ο Γιώργος Φιλίππου Πιερίδης (1904 - 1999) ήταν Κύπριος λογοτέχνης. Γεννήθηκε στο Δάλι της Κύπρου. Μεγάλωσε και έζησε πολλά χρόνια στην Αίγυπτο, όπου και σπούδασε. Εγκαταστάθηκε στην Κύπρο το 1946. Διετέλεσε διευθυντής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και Πινακοθήκης Αμμοχώστου από το 1954 έως το 1971. Υπήρξε συγγραφέας πολλών μυθιστορημάτων όπως Οι Βαμβακάδες (1945), Διηγήματα από τη Μέση Ανατολή, (Κύπρος 1949), Σκληροί Καιροί (Αθήνα, 1962) κ.α.
Δημοσίευσε επίσης μελέτες σε περιοδικά και εφημερίδες. Τα έργα του μεταφράστηκαν στα ρωσικά, ρουμανικά, αραβικά, κινέζικα, γερμανικά, σουηδικά και αγγλικά. Το 1982 τιμήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας Κύπρου με το βραβείο συνολικής προσφοράς στην κυπριακή λογοτεχνία.

Εκπαιδευτικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντρέας Παυλίδης αλλά καθιερώθηκε με το ψευδώνυμο Άντης Περνάρης .Ως παιδαγωγός, ο Άντης Περνάρης εφάρμοσε στο μέτρο του δυνατού και υπό τις συνθήκες, προοδευτικές εκπαιδευτικές μεθόδους. Αγωνίστηκε επίσης για την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση, ενώ έγραψε κι εξέδωσε και διάφορα σχολικά βοηθήματα. ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία. Αρχικά ως ανταποκριτής στη Λάρνακα της εφημερίδας «Φωνή της Κύπρου», και στη συνέχεια ως συνεργάτης χρονογράφος άλλων εντύπων, ως συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής εφημερίδων. Στις εφημερίδες στις οποίες εργάστηκε δημοσίευε επίσης κριτική θεάτρου, συνεντεύξεις με προσωπικότητες, κριτική και παρουσίαση βιβλίου και μεταφράσεις, ενώ στην εφημερίδα «Ελευθερία» καθιέρωσε για πρώτη φορά ειδική στήλη για πνευματικά και καλλιτεχνικά θέματα. Ήταν, επίσης, από τους ιδρυτές (το 1935) του λογοτεχνικού περιοδικού «Πάφος» στο οποίο και δημοσίευσε αρκετές εργασίες του. Ο Άντης Περνάρης χρησιμοποίησε κατά καιρούς και άλλα ψευδώνυμα: «Κουνούπι», «Ν. Ἀλάσιος», «Κηφισσός» και «Ἀ. Νικούσιος».
Το συγγραφικό του έργο είναι πλατύ. Περιλαμβάνει σχολικά βιβλία, μελέτες, χρονογράφημα, κριτική, ποίηση, διήγημα, θέατρο κ.α.

Μεταξύ των δημιουργικότερων πνευματικών προσωπικοτήτων της Βασκωνίας του 20ού αιώνα συγκαταλέγεται ο ελληνοκεντρικός φιλόσοφος, συγγραφέας και γλωσσολόγος, Φεδερίκο Κάρλος Κρούτβιγκ Σαγρέδο, ιδρυτής και πρώτος Πρόεδρος της "Ελληνικής Ακαδημίας της Βασκωνίας". Η δυναμική παρουσία του στον χώρο της πολιτικής και της επιστήμης ξεκίνησε πολύ νωρίς και στην συνέχεια υπήρξε ιδιαιτέρως καρποφόρα. Οι πρωτοποριακές ιδέες του επηρέασαν πολλούς Βάσκους διανοητές των τελευταίων δεκαετιών και έγιναν αντικείμενο έντονων συζητήσεων, αναλύσεων, διαφωνιών και συγκρούσεων. Η επαναστατική κοσμοθεωρία του, προϊόν της πολύχρονης ενασχόλησής του με την Αρχαία Ελληνική Παιδεία, έδωσε νέα πνοή στις κοινωνικές και πολιτισμικές ανακατατάξεις της Πατρίδας του.

Διακεκριμένος Βούλγαρος ποιητής

O Θανάσης Θ. Νιάρχος γεννήθηκε στον Bόλο. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Γαλλική Φιλολογία. Έχει εκδώσει βιβλία ποίησης.

Βούλγαρος μεταφραστής.

Γραμματέας του Γ. Γ. Ηνωμένων Εθνών.

Διακεκριμένος βούλγαρος ποιητής.

Ο Άρης Γεωργίου είναι Εκπαιδευτικός και συγγραφέας.υπηρέτησε ως διευθυντής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου, μέχρι την κατάργηση της το 1993. Διετέλεσε επίσης διευθυντής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου από το 1992 ως το 1995.
Το 2007 διορίστηκε πρόεδρος του Παγκύπριου Συμβουλίου Ειρήνης. Η Γεωργίου - Ζαχαράκη Κλάρα ήταν Ελληνίδα ζωγράφος και σκηνογράφος.

Ο Hédi André Bouraoui είναι Τυνήσιος/Καναδός ποιητής, μυθιστοριογράφος και ακαδημαϊκός, ο οποίος ασχολείται τακτικά με θέματα που αφορούν την υπέρβαση των πολιτιστικών ορίων. Ο Μπουραουί σπούδασε στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη γαλλική, αγγλική και αμερικανική λογοτεχνία.

Κύπρια φιλόλογος, ποιήτρια και συγγραφέας.

Διακεκριμένος δημοσιογράφος. Διευθυντής και αρχισυντάκτης στο Φιλελεύθερο.

Άγγλος ποιητής.

Ο Zoltán Király είναι Ούγγρος δημοσιογράφος, εκπαιδευτικός και πολιτικός.

Η Μιράντα Κουνελάκη ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, σεναριογράφος, θεατρική συγγραφέας και μεταφράστρια.

Έλληνας συνθέτης

Η Ντολόρες Ιμπάρρουρι, περισσότερο γνωστή ως Πασιονάρια, ήταν Ισπανίδα κομμουνίστρια πολιτικός, καταγόμενη από τη Χώρα των Βάσκων.