Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος, ακαδημαϊκός και γόνος της οικογένειας Κανελλόπουλου. Ανέλαβε για δύο σύντομες θητείες την προεδρία ελληνικών κυβερνήσεων το 1945 και το 1967.
Η Ελένη Βοΐσκου γεννήθηκε στο Κάιρο. Σπούδασε γαλλική φιλολογία και είναι κάτοχος Baccalaureat Philosolhie, B.A. in Education. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός επί τριανταοχτώ χρόνια. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1938 με το βιβλίο Αλάσκα. Ασχολήθηκε με την ποίηση, την πεζογραφία και το θέατρο. Το 1974 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου για τη συλλογή διηγημάτων της Εννέα ιστορίες. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία της Ελένης Βοΐσκου βλ. Γιαλουράκης Μανώλης, «Βοΐσκου Ελένη», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 4. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και «Βοΐσκου Ελένη», Who’ s who 1998· Επίτομο Βιογραφικό Λεξικό. Αθήνα, Μέτρον, 1998.
Σημαντική Ελληνίδα συγγραφέας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου και αδελφή της συγγραφέας Διδώς Σωτηρίου. Η ίδια η Έλλη Παππά βασανίστηκε, φυλακίστηκε και εξορίστηκε επανειλημμένα εξαιτίας των πολιτικών της φρονημάτων στην μετεμφυλιακή Ελλάδα. Έχει γράψει λ ογοτεχνικά έργα, φιλοσοφικά και πολιτικά δοκίμια που χαίρουν μεγάλης εκτίμησης από το κοινό. Εστιάζει κυρίως στη σύγκριση της πλατωνικής με την μαρξιστική φιλοσοφία. Με το ζεύγος Παιονίδη είχε μακρόχρονη φιλία από την εποχή της δικτατορίας μέχρι το τέλος της ζωής της. Αντάλλαζαν επισκέψεις και ο Πανίκος Παιονίδης εξασφάλισε μια μακρά συνέντευξη μαζί της εφ’ όλης της ύλης για την ελληνική αριστερά.
Η Φαίδρα Ζαμπαθά-Παγουλάτου γεννήθηκε στην Αθήνα, κόρη του λογοτέχνη Κούλη Ζαμπαθά. Σπούδασε Γαλλική και Ιταλική λογοτεχνία. Ξεκίνησε στα Γράμματα τη δεκαετία του '60. Το πρώτο της ποιητικό βιβλίο κυκλοφόρησε στα 1962, με τίτλο «Σταγόνες από φως». Από τότε ακολούθησαν τρία δοκίμια, δυο πεζά, και δεκαοκτώ ποιητικές συλλογές καθώς και μεταφράσεις, όπως των: «Ντιντερό, Χομπσμπάουντ, Ζάλλερ, Λεοπάρντι. Επίσης Γάλλων ποιητών.
Έλληνας ποιητής, συγγραφέας και στιχουργός. Πολλά από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν από σημαντικούς Έλληνες μουσικοσυνθέτες, μεταξύ των οποίων οι Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Λοΐζος και Μίμης Πλέσσας.
Ο Φώντας Κονδύλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Ηθοποιός, συγγραφέας και μεταφραστής, ο Φώντας Κονδύλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Μαθήτευσε δίπλα στον Δημήτρη Ροντήρη, ενώ το 1964 δημοσίευσε το πρώτο του ποιήμα. Ασχολήθηκε εκτενώς με τη μετάφραση, έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα και σενάρια για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2002.
Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Ελένη Καζαντζάκη (το γένος Σαμίου) υπήρξε η δεύτερη σύζυγος του μεγάλου έλληνα συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη και κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του ογκώδους έργου του.
Η Amy Mims, μεταφράστρια και λογοτέχνιδα ιρλανδικής καταγωγής, με αρχαιοελληνικές, βυζαντινές και νεοελληνικές σπουδές στα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και της Οξφόρδης, διάλεξε την Ελλάδα ως πατρίδα από το 1960. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’60, χάρη στη συμβίωση-συνεργασία με τον Μίνω Αργυράκη, η Amy Mims είχε τη μεγάλη τύχη να γνωρίσει από κοντά και να συνεργαστεί με κορυφαίους Έλληνες καλλιτέχνες, όπως ο Τσαρούχης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο πατέρας του θεάτρου σκιών Μπαρμπα-Σωτήρης Σπαθάρης και ο Μίκης Θεοδωράκης. Η μεγάλη Ελληνίδα Δανάη Στρατηγοπούλου χάρισε στην Amy το επώνυμο «Σιλβερίδη», για να αισθανθεί η Ιρλανδέζα πιο πολύ Ελληνίδα.
Η Niki Eideneier γεννήθηκε στο Κιλκίς το 1940. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, από όπου αποφοίτησε το 1963. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μόναχο κοντά στον καθηγητή Η. G. Beck, στον κλάδο Βυζαντινή και Νεοελληνική Φιλολογία. Εργάστηκε από το 1964 ως το 1971 στο ελληνικό πρόγραμμα της Ραδιοφωνίας της Βαυαρίας για τους Έλληνες της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Το 1974 ανέλαβε ως εντεταλμένη λεκτόρισσα για νεοελληνική γλώσσα και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Φραγκφούρτης όπου εργάστηκε ως το 1983. Με τη βοήθεια του συζύγου της, καθηγητή της Βυζαντινολογίας και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου και σήμερα ομότιμου καθηγητή Hans Eideneier, ίδρυσε το 1982 τον εκδοτικό οίκο "Ρωμιοσύνη" για τη διάδοση της νεοελληνικής λογοτεχνίας στον γερμανόφωνο χώρο, τον οποίο και διευθύνει μέχρι σήμερα. Έχει μεταφράσει έργα της σύγχρονης γερμανικής λογοτεχνίας στα ελληνικά και της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας στα γερμανικά.
Ο Γιάννης Μποσταντζόγλου γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα, όπου και σπούδασε θέατρο. Εργάζεται ως ηθοποιός στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Το βιβλίο Τα Σπίτια, η Ζωή μου είναι η πρώτη λογοτεχνική του απόπειρα. Είναι γιος του πολύ καλού φίλου του ζεύγους Παιονίδη Μποσταντζόγλου, Μέντης (Μποστ) (1918-1996).
Ο Ηλίας Σιμόπουλος ήταν Έλληνας συγγραφέας, πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1984 ως το 1989. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες.
Ελληνίδα ποιήτρια, εκπρόσωπος της Β' Μεταπολεμικής Γενιάς. Από το 1942 οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση, με αποτέλεσμα να εξοριστεί το 1948 διαδοχικά στη Χίο, το Τρίκερι και την Μακρόνησο. Το 1952 αφέθηκε ελεύθερη ως "αδειούχος εξόριστη". Τα βασανιστήρια και οι εξορίες της άφησαν μόνιμη κώφωση. Έργα της έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, σερβικά, ρωσικά, ισπανικά, κ.α. ενώ στο μεταφραστικό της έργο περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ανθολογίες γαλλόφωνης ποίησης, καθώς και ανθολογίες σλαβόφωνων ποιητών. Την γνωριμία του ζεύγους Παιονίδη με την Βικτωρία Θεοδώρου την οφείλουν στη συγγραφέα Έλλη Αλεξίου το 1974 στην Αθήνα. Από τότε και μέχρι το τέλος της ζωής της υπήρξαν αδελφικοί φίλοι οικογενειακώς. Αντάλλαζαν επισκέψεις στην Αθήνα, στη Λεμεσό αλλά και στην Νέα Υόρκη όταν ο Πανίκος Παιονίδης ήταν εκεί ως Σύμβουλος Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Αποστολής στα Ηνωμένα Έθνη. Η κόρη τους, Μελίνα Παιονίδου, βάπτισε τον εγγονό της Βικτωρίας, Ιάσωνα.
Ο Ροζέ Μιλλιέξ ήταν Γάλλος διανοούμενος και φιλέλληνας με πολύ σημαντική πνευματική και πολιτιστική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Η Τατιάνα Γκρίτση - Μιλλιέξ ήταν Ελληνίδα συγγραφέας Στην περίοδο της Κατοχής ο Ροζέ Μιλλιέξ είχε διαφύγει μαζί με τη σύζυγό του στη Ν.Γαλλία, όπου ανέπτυξε δραστηριότητα πετυχαίνοντας να προκαλέσει το ενδιαφέρον Γάλλων διανοούμενων για την Ελληνική αντίσταση. Κατάφερε μάλιστα να συγκεντρώσει έργα διάσημων καλλιτεχνών (ανάμεσα τους ο Πικάσο) για να πωληθούν για την ενίσχυση του αντιφασιστικού αγώνα της Ελλάδας. Το 1959 ο Ροζέ Μιλλιέξ μετατέθηκε στην Κύπρο, όπου μετά την ανεξαρτησία έγινε μορφωτικός ακόλουθος της Γαλλικής Πρεσβείας και Διευθυντής του Γαλλικού Μορφωτικού Κέντρου που ο ίδιος ίδρυσε τον Νοέμβριο του 1960. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1971. Το ζεύγος Μιλλιέξ έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην προώθηση τόσο των κυπριακών γραμμάτων και τεχνών μετά την Ανεξαρτησία της Κύπρου, όσο και των Ελλήνων καλλιτεχνών κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα. Δεκάδες Έλληνες καλλιτέχνες που αρνούνταν να παρουσιάσουν το έργο τους στην Ελλάδα κατέβαιναν στην Κύπρο. Επίσης χάρη στον Ροζέ πολλοί Κύπριοι διανοούμενοι πήραν υποτροφίες και σπούδασαν στη Γαλλία. Στα πρώτα χρόνια της Ανεξαρτησίας το σπίτι των Μιλλιέξ στην Λευκωσία ήταν πολιτιστικό κέντρο για τους νέους διανοούμενους της εποχής. Η Τατιάνα με την μεγάλη αγκαλιά και τη ζεστή ελληνική φιλοξενία καλούσε ανθρώπους όλων των πολιτικών πεποιθήσεων. Το ζεύγος Παιονίδη τους θεωρεί όχι μονάχα φίλους αλλά και μέντορες όταν κατά τη διάρκεια της μετά-εισβολή εποχής χρειάστηκε να περάσουν ένα χρόνο στην Αθήνα για λόγους διαφώτισης για το Κυπριακό. Η Τατιάνα βοήθησε στο να ενσωματωθούν τα παιδιά στο σχολείο και φρόντισε να εξασφαλίσει εργασία και εισόδημα στην κα Παιονίδου στην ΕΡΤ για την επιβίωση τους, σε μια δύσκολη οικονομικά περίοδο που η Κύπρος αδυνατούσε να το κάνει.
Ο Βασίλης Βασιλικός (Καβάλα, 18 Νοεμβρίου 1933 - Αθήνα, 30 Νοεμβρίου 2023) ήταν βραβευμένος Έλληνας συγγραφέας, από τους πιο γνωστούς παγκοσμίως, ένας από τους δέκα πιο μεταφρασμένους Έλληνες συγγραφείς.[2] Το μη μυθοπλαστικό μυθιστόρημά του Ζ του 1966, που αναφέρεται στα γεγονότα της δολοφονίας του βουλευτή της Ε.Δ.Α. Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1969 σε σκηνοθεσία Κώστα Γαβρά, αποσπώντας διεθνή βραβεία με τον ομώνυμο τίτλο.
Ο Δημήτρης Χατζής ήταν Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός, δημοσιογράφος και αντιστασιακός. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκα μεσω του πολύ καλού κοινού τους φίλου Μέμου Μακρή.
Σύγχρονη Ελληνίδα συγγραφέας. Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη το 1979 και με Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών, με το Αρώνειο ΄Επαθλο, το Βραβείο της Εστίας Νέας Σμύρνης και το Βραβείο Ιπεκτσί. Εξάλλου, στο 1ο Γυμνάσιο Μαινεμένης στη Θεσσαλονίκη, έχει δοθεί το όνομά της.
Ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Βύρωνος και συμπρόεδρος του Διεθνούς Συμβουλίου των Εταιρείων Βύρωνος. Συγγραφέας πολλών εργασιών και βιβλίων στα ελληνικά και αγγλικά για τον Λόρδο Βύρωνα και την ποίησή του, όπως και για το έργο άλλων μεγάλων ποιητών.
Ο Νικόλαος Σαμαράς είναι Καθηγητής στο Τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Παράπαλληλα είναι συγγραφέας βιβλίων, μονογραφιών, κεφαλαίων και άρθρων που έχουν κυκλοφορήσει από διεθνείς και ελληνικούς εκδοτικούς οίκους, ενώ άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε διεθνή και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά (με κριτές).
Η συγγραφέας Χρυσάνθη Ζιτσαία (φιλολογικό ψευδώνυμο της Χρυσάνθης Λάμπρου Οικονομίδου, το γένος Ζέρβα), γεννήθηκε στο Πρίντεζι της Ιταλίας το 1902, μεγάλωσε όμως στο χωριό των γονιών της, τη Ζίτσα. Τελείωσε το σχολαρχείο και παντρεύτηκε μικρή τον Κύπριο γεωπόνο Λάμπρο Οικονομίδη
Ήταν λόγιος και δημοσιογράφος, ενώ στα νεανικά του χρόνια συνέθεσε ποιήματα, τα οποία δημοσίευσε σε διάφορα περιοδικά. Υπήρξε εκδότης περιοδικών, ανάμεσά τους της Νέας Τέχνης, η οποία ήταν το πρώτο περιοδικό που αφιέρωσε ειδικό τεύχος (το 1924) στον Καβάφη και το έργο του. Μετά τον πόλεμο ίδρυσε το «Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας», ένα ιδιόρρυθμο εντευκτήριο-φιλολογικό σαλόνι που συγκέντρωνε λογοτέχνες, πνευματικούς ανθρώπους και καλλιτέχνες και στο οποίο πραγματοποιήθηκε, το 1964, έκθεση ενθυμημάτων του Καβάφη.
Ελληνίδα συγγραφέας.Το 1964 γίνεται μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της οποίας εκλέγεται Γενική Γραμματέας ανελλιπώς μετά την μεταπολίτευση ώς το 1982 όπου αποσύρεται.
Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι Έλληνας καθηγητής εγκληματολογίας, συγγραφέας παιδικών βιβλίων και θεατρικός συγγραφέας. Σπούδασε νομικά και οικονομικά και είναι καθηγητής εγκληματολογίας στην Αγγλία. Το ζεύγος Παιονίδη τον φιλοηξένησε στο σπίτι τους.
Ο Γιώργος Κεχαγιόγλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1947 και σπούδασε στη Θεσσαλονίκη (1965-1969) και στο Παρίσι (1977-1979). Από το 1975 διδάσκει Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (όπου από το 1989 είναι καθηγητής α’ βαθμίδας). Ασχολείται με ποικίλα θέματα της Νεοελληνικής λογοτεχνίας και φιλολογίας από τις αρχές (12ος αιώνας) έως σήμερα, καθώς και με ζητήματα συγκριτικής φιλολογίας. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μελέτη και κριτική αποτίμηση της νεότερης Κυπριακής γραμματείας και λογοτεχνίας.
Ο Στέφανος Ληναίος είναι Έλληνας ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και θεατρικός επιχειρηματίας ενώ ασχολήθηκε και με την πολιτική, ως μέλος του ΠΑΣΟΚ και βουλευτής Α΄ Αθηνών το 1989 - 1990. Έλλη Φωτίου ( είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Ευαγγελίας Τριγονοπούλου, Ελληνίδας ηθοποιού του θεάτρου και του κινηματογράφου, σύζυγος του επίσης ηθοποιού Στέφανου Ληναίου.
Ο Βασίλειος Ι. Λαζανάς, ποιητής, δοκιμογράφος, μελετητής και μεταφραστής, γεννήθηκε στην Κόρινθο. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Tubingen (Δυτ. Γερμανία). Επαγγελματικά σταδιοδρόμησε ως διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Προστασίας Κωφαλάλων και ως Επιθεωρητής του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας.
Ο Νότης Περγιάλης ήταν Έλληνας συγγραφέας, ηθοποιός, σκηνοθέτης και στιχουργός. Μέχρι τον θάνατό του ανέβαζε θεατρικές παραστάσεις με ερασιτεχνική ομάδα στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας. Με το ζευγάρι Παιονίδη υπήρξαν πάρα πολοί καλοί φίλοι και τον επικέπτονταν πολύ συχνά στη Κινέτα Αττικής.
Δίδαξε ως έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μέρυλαντ (1966-1968) και στη συνέχεια, βυζαντινή και νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1968-1972). Το 1972 μετακλήθηκε ως τακτικός καθηγητής στην έδρα Νεοελληνικής Φιλολογίας του ΑΠΘ και το 1977 εξελέγη τακτικός καθηγητής της ίδιας έδρας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου αποτελεί σήμερα ομότιμο καθηγητή. Οι δημοσιεύσεις του αφορούν τη βυζαντινή υμνογραφία, την πρωτονεοελληνική και υστερομεσαιωνική γραμματεία και τη νεοελληνική λογοτεχνία του 20ού αιώνα. Μεταξύ 1972-1980 χρημάτισε διευθυντής του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, όπου εφάρμοσε προγράμματα ελληνικής γλώσσας, ιστορίας και πολιτισμού για ξένους επιστήμονες και φοιτητές.
Αφιέρωσε τη ζωή της στη συγγραφή πολυάριθμων έργων για την Κρήτη, για την ελληνική Ιστορία, για το θέατρο και προπάντων για τον Νίκο Καζαντζάκη. Έδωσε δεκάδες διαλέξεις για τον μεγάλο Κρητικό, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Υπήρξε δωρήτρια του Μουσείου Νίκου Καζαντζάκη και γραμματέας του διοικητικού του συμβουλίου. Χρημάτισε επί σειρά ετών πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη.
Η Ειρήνη Σπανουδάκη γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι κόρη της πολύ καλής φίλης του ζεύγου Παιονίδη, επίσης συγγραφέας - μεταφράστρια, Βικτωρίας Θεοδώρου. Σπούδασε Γαλλική και Ελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Σπούδασε επίσης εφαρμοσμένη Γλωσσολογία στο 8ο Πανεπιστήμιο Vincennes Saint-Dennis του Παρισιού. Παράλληλα παρακολούθησε στο Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών της ίδιας πόλης, μαθήματα σλαβικών γλωσσών. Έχει μεταφράσει γιουγκοσλάβους συγγραφείς. Ποιήματά της πρωτοδημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Κύματα που εξέδιδαν Έλληνες φοιτητές στη γαλλική πρωτεύουσα. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός.
O Kρεσέντσιο Σαντζίλιο (CRESENTZIO SANGIGLIO) γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Τελείωσε κλασικές σπουδές και νομικά. Υπηρέτησε στο Υπουργείο των Εξωτερικών της Ιταλίας. Δημοσίευσε και δημοσιεύει άρθρα και δοκίμια λογοτεχνικής κριτικής και μεταφράσεις ελληνικής ποίησης στα πιο έγκυρα ιταλικά λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει μεταφράσει πολλούς Ιταλούς ποιητές στην ελληνική γλώσσα ενώ έχει συνεργαστεί και με ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά.