Ο Μαρτσέλο Στεφανίνι ήταν Ιταλός πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος του Πέζαρο (1970–1978), βουλευτής (1987–1992), και γερουσιαστής (1992–1994). Με την Έλλη Παονίδου γνωρίστηκαν τον Αύγουστο του 1969 όταν η Έλλη έλαβε μέρος στον διαγωνσμό "Ιδανική Γυναίκα" στην Ιταλία.

Η Κική Δημουλά (Αθήνα, 6 Ιουνίου 1931 – Αθήνα, 22 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της ποίησης.
Δημουλά, Κική (1931-2020)

Ο Τζον Μακρόθ ήταν θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης στο Εδιμβούργο.

Η Λίνα Σολομωνίδου (1924-2008) σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως γιατρός στην Κύπρο μέχρι το 1985. Υπήρξε πολύ καλή φίλη με το ζεύγος Παιονίδη. Με το ψευδώνυμο Αλίκη Λεμέζη εξέδωσε τις δυο πρώτες νουβέλες της (το 1959 και το 1960 αντίστοιχα). Ακολούθησαν άλλα τέσσερα βιβλία της, η νουβέλα «Ενθάδε κείται» (1964), το μυθιστόρημα «Το Ταξίδι» (1969), το μυθιστορηματικό χρονικό «Βιώματα Κύπρος 1974» (1976) το οποίο σχολιάστηκε θετικά τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, και το βιβλίο «Αυτοβιογραφικά και άλλα ανέκδοτα κείμενα» (2011).

Κύπριος ζωγράφος - η τεχνοτροπία του κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό, την αφαίρεση και τον σουρεαλισμό.
Aμέσως μετά το 1974, δημιούργησε μια αξιόλογη σειρά έργων που φέρουν τον τίτλο «Κύκλος της Καταγγελίας» και είναι επηρεασμένα από τα τραγικά γεγονότα της τουρκικής εισβολής. Η έκθεση που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στην Γκαλερί Ώρα στην Αθήνα και στη συνέχεια με πρωτοβουλία του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης, όπου υπήρξε Πρόεδρος ο κ. Πανίκος Παιονίδης, παρουσιάστηκε και σε χώρες της Ευρώπης λαμβάνοντας εξαιρετικές κριτικές.
Με τον Γιώργο Σκοτεινό και ολόκληρη την οικογένεια του υπάρχει στενός δεσμός φιλίας. Από την δεκαετία του ‘60 ακόμα, το ζεύγος Παιονίδη έκανε συχνές επισκέψεις στην Αμμόχωστο όπου είχε το σπίτι και το στούντιο του ο καλλιτέχνης. Μόλις είδε τα εμβληματικά έργα η Έλλη στην Αθήνα έγραψε μια σειρά ποιημάτων με τον αντίστοιχο τίτλο. Το βιβλίο φιλοτέχνησε με την σειρά του ο Σκοτεινός με ασπρόμαυρα σχέδια, τα πρωτότυπα των οποίων είναι καταχωρημένα στο αρχείο.
Ο “Κύκλος της Καταγγελίας” ήταν μια από τις κύριες πηγές έμπνευσης του ποιητή Γεφτουσένκο για να γράψει το σπουδαίο ποίημα “Περιστερώνα”, τον Ιούνιο 1977.
Σαν αποτέλεσμα της στενής φιλίας, η 'Ελλη Παιονίδου βάπτισε τον πρώτο γιο του Σκοτεινού, Μίνωα.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος, ακαδημαϊκός και γόνος της οικογένειας Κανελλόπουλου. Ανέλαβε για δύο σύντομες θητείες την προεδρία ελληνικών κυβερνήσεων το 1945 και το 1967.

Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός με αντιδικτατορική δράση. Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών. Διετέλεσε Υπουργός Πολιτισμού, η μακροβιότερη στην Ελλάδα, τα έτη 1981-89 και 1993-94. Με την Μελίνα Μερκούρη, καθώς και με τον σύζυγο της Ζυλ Ντασέν, συνδέθηκε κυρίως ο Πανίκος Παιονίδης στη διάρκεια της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα, όταν είχε αναλάβει την διαφώτιση για το Κυπριακό και η Μερκούρη ήταν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Το ζεύγος όμως θαύμαζε και την Μελίνα ως αγωνίστρια καλλιτέχνιδα από πολύ νωρίς και προς τιμήν της ονόμασαν την κόρη τους Μελίνα.

Βούγαρος ποιητής και αντιπρόεδρος της Βουλγαρίας επί σοσιαλισμού.

Η Μαρία Πυλιώτου είναι Κύπρια συγγραφέας παιδικών βιβλίων και θεατρικών έργων, εικονογράφος παιδικών βιβλίων και δασκάλα.

Κύπριος πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο σε ηλικία 20 χρόνων. Για τη συνολική προσφορά του στα Κυπριακά Γράμματα ο Πάνος Ιωαννίδης τιμήθηκε το 1992 με το βραβείο Τεύκρου Ανθία και Θεοδόση Πιερίδη. Ο Πάνος Ιωαννίδης είναι ένας από τους εμπνευστές και ιδρυτές διαφόρων λογοτεχνικών οργανώσεων και σωματείων, όπως για παράδειγμα της «Ένωσης Φιλοτέχνων Κύπρου», της «Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων Κύπρου», της «Στέγης Τεχνών» καθώς και του σημαντικού λογοτεχνικού περιοδικού ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ.Το 1980, με πρωτοβουλία του, ιδρύθηκε το Κυπριακό Κέντρο ΠΕΝ (τοπικός κλάδος της Διεθνούς Οργάνωσης Συγγραφέων) του οποίου υπήρξε πρόεδρος. Παράλληλα εκπροσώπησε, είτε ως αξιωματούχος του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου, είτε ως λογοτέχνης, την Κύπρο σε δεκάδες διεθνή Συνέδρια και Συμπόσια στο εξωτερικό καθώς και σε Επιτροπές του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Διετέλεσε πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, πρόεδρος της Επιτροπής Βραβείου Θεάτρου Μελίνας Μερκούρη και τρεις φορές μέλος της Επιτροπής Απονομής Κρατικών Βραβείων του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Κύπρου, του Κυπριακού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και της Εταιρείας Συγγραφέων Ελλάδος

Ο Dominique Grandmont είναι Γάλλος ποιητής και μεταφραστής. Έχει μεταφράσει έργα ποιητών οι οποίοι τον εμπνέουν όπως ο τσέχος Vladimír Holan (τον οποίον είχε γνωρίσει), τον φίλο του Γιάννη Ρίτσο, τον μεγάλο αυτόν ποιητή του μεταφυσικού ρεαλισμού, και, κυρίως, τον Καβάφη. Στενός φίλος του Louis Aragon και της Elsa Triolet, όπως και του André du Bouchet, ο Dominique Grandmont γνώρισε στη Μόσχα και την Lili Brik, την «χήρα» του Μαγιακόφσκι. Συναντήσεις που περιγράφει, μεταξύ άλλων, στο βιβλίο του Ένας ακόμη άνθρωπος, σύγγραμμα αυτοβιογραφικό που αφορά την Ελλάδα, από την πρώτη επίσκεψή του σαν μαθητής λυκείου με τον δάσκαλό του Pierre Chantraine (συγγραφέα του μεγάλου Ετυμολογικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσας), μέχρι τον θάνατο του Γιάννη Ρίτσου. Τα έργα του Dominique Grandmont, ο οποίος συνεχίζει να γράφει ακατάπαυστα, διδάσκονται στη Σορβόννη. Ένα ιδιαίτερο μάθημα είναι μάλιστα αφιερωμένο στην Νίκη των Ηττημένων.

Κυπρία καλλιτέχνις του λυρικού θεάτρου που διαπρέπει στο εξωτερικό. Η Αλεξάνδρα Παπατζιάκου, που είναι μεσόφωνoς, έκαμε τις πρώτες της μουσικές σπουδές στη γενέτειρά της με τη Μαρίκα Τσιρίκου, του παραρτήματος του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών, και τις συνέχισε στο Ωδείο του Παρισιού, με την lρέν Ζοακίμ, τον Ζ. Ζασέν, τον Ζ.Κ. Μπενουά και την Ελέν Μπουβιέ. Παράλληλα, μελέτησε πιάνο με την Υβόν Λεφεμπύρ.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου (24 Μαρτίου 1917 – 8 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης, που χαρακτηρίστηκε από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Το ζεύγος Παιονίδη τον φιλοξένησε στο σπίτι τους στη Λεμεσό.

Ο Μέμος Μακρής ήταν Έλληνας γλύπτης του 20ού αιώνα. Υπήρξε πολύ στενός φίλος με το ζεύγος Παιονίδη.
Στην Κύπρο ξεχωρίζει για το εμβληματικό άγαλμα του Αρχιεπισκόπου Μακάριου φιλοτεχνημένο το 1987 στο προεδρικό μέγαρο στη Λευκωσία. Στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστός για το γλυπτό του με τη μορφή του κεφαλιού του καθηγητή Νίκου Σβορώνου που βρίσκεται στο προαύλιο του Πολυτεχνείου[5], προς τιμήν των θυμάτων αγώνων απανταχού φοιτητών.
Το 2001, επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου, τοποθετήθηκε ανδριάντας του Αρχιεπισκόπου και Εθνάρχη Κύπρου Μακαρίου στην Αθήνα στην συνοικία των Αμπελοκήπων. Το γλυπτό, φιλοτεχνημένο σε ορείχαλκο και ύψους 3.13μ., είναι δωρεά της Ιεράς Μονής Κύκκου προς το δήμο Αθηναίων και αποτελεί αντίγραφο του ανδριάντα που βρίσκεται στο Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου.

Ο Adrian Mitchell ήταν Άγγλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Πρώην δημοσιογράφος, έγινε γνωστή προσωπικότητα της βρετανικής αριστεράς. Για σχεδόν μισό αιώνα ήταν ο κορυφαίος ποιητής του κινήματος Campaign for Nuclear Αφοπλισμός της χώρας. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στις συναντήσεις συγγραφέων της Σόφιας και έγιναν πολύ καλοί φίλοι. Τους φιλοξένησε στο σπίτι τους στην Αγγλία και αυτοί στο σπίτι της κόρης του Μελίνα στην Αθήνα.

Η Ελένη Βοΐσκου γεννήθηκε στο Κάιρο. Σπούδασε γαλλική φιλολογία και είναι κάτοχος Baccalaureat Philosolhie, B.A. in Education. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός επί τριανταοχτώ χρόνια. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1938 με το βιβλίο Αλάσκα. Ασχολήθηκε με την ποίηση, την πεζογραφία και το θέατρο. Το 1974 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου για τη συλλογή διηγημάτων της Εννέα ιστορίες. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία της Ελένης Βοΐσκου βλ. Γιαλουράκης Μανώλης, «Βοΐσκου Ελένη», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 4. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και «Βοΐσκου Ελένη», Who’ s who 1998· Επίτομο Βιογραφικό Λεξικό. Αθήνα, Μέτρον, 1998.

Η Ρήνα Κατσελλή ήταν Ελληνοκύπρια συγγραφέας και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική περιφέρεια Κερύνειας εκλεγμένη με το ΔΗΚΟ την περίοδο 1981-1996. Η Ρήνα Κατσελλή είχε ασχοληθεί με το θέατρο και τη συγγραφή βιβλίων. Το 1958 σκηνοθέτησε ερασιτεχνικά τον Αρχοντοχωριάτη του Μολιέρου συμμετέχοντας και ως ηθοποιός. Το 1959 έκδωσε το πρώτο της θεατρικό έργο.Το 1962 το έργο της Ο Ανάξιος ανεβαίνει από τον Οργανισμός Θεατρικής Αναπτύξεως Κύπρου. Επιπλέον, συχνά έδινε κυπριακές ηθογραφίες και ραδιοδράματα στο ραδιόδωνο και στην τηλεόραση στην Κύπρο.
Το 1970 έκδωσε τη θεατρική της παραγωγή σε επτά πολυγραφημένους τόμους. Στη συνέχεια έργα της ανέβηκαν από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, το θέατρο ΕΝΑ και την Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης SίΙνίο D' Amico Ρώμης.
Το 1973 ίδρυσε τις Εκδόσεις Χρυσοπολίτισσα, εκδίδοντας δικά της βιβλία αλλά και άλλων συγγραφέων. Είχε βραβευθεί με το Κρατικό Βραβείο μυθιστορήματος τρεις φορές και μία φορά με το Κρατικό Βραβείο για τη μελέτη της για τον δημοτικιστική Σάββα Χρίστη. Το 2010 βραβεύθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ήταν ιδρυτικό μέλος του Λαογραφικού Ομίλου Κερύνειας. Διετέλεσε 40 χρόνια γραμματέας του ομίλου.Ήταν επίτιμη πρόεδρος του.

Διακεκριμένος Κύπριος ποιητής

Πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και εκπαιδευτικός. Συνεργάστηκε κατά καιρούς με διάφορα περιοδικά και με εφημερίδες της Κύπρου και της Ελλάδας κυρίως. Μεγάλο μέρος του λογοτεχνικού του έργου είναι δημοσιευμένο σε περιοδικά όπως η «Αλεξανδρινή Τέχνη», η «Νέα Εστία», τα «Νεοελληνικά Γράμματα», το «Σήμερα», τα «Κυπριακά Γράμματα», η «Πνευματική Κύπρος» κ.α. Τιμήθηκε με διάφορα λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ δε αυτών και με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας του υπουργείου Παιδείας της Κύπρου (1972) για το βιβλίο του «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι».

Η Πίτσα Γαλάζη (πραγματικό όνομα: Καλλιόπη Μόρτη), ήταν Κύπρια ποιήτρια. Εξέδωσε 14 βιβλία, ενώ για το έργο της έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις σε Ελλάδα και Κύπρο.

Ο Τεύκρος Ανθίας (Ανδρέας Παύλου) ήταν Ελληνοκύπριος ποιητής (1903-1968). Γνωστότερο έργο του είναι η ποιητική συλλογή «Τα σφυρίγματα του αλήτη» (Αθήνα, 1929).
Για την ποιητική συλλογή «Δευτέρα παρουσία» μέσα από τους στίχους της οποίας ο ποιητής έβαζε την εργατιά να δικάζει τον Θεό, ο Τεύκρος Ανθίας αφορίστηκε από την Εκκλησία της Κύπρου.

Μάνος Κράλης (Λευκωσία 1914-1989). Ψευδώνυμο του Γεωργίου Μίνωος. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Διδασκαλείο και το Διδασκαλικό Κολέγιο Μόρφου και εργάστηκε ως δάσκαλος. Ασχολήθηκε κυρίως με την ποίηση, αλλά δημοσίευσε και κριτική βιβλίου και ζωγραφικής και μεμονωμένα διηγήματα. Οι τρεις πρώτες συλλογές του είναι: "Ταξίδι στη γυμνή χρονιά", 1936·, "Φθινόπωρο στην κόλαση", 1938 και "Επιτάφιος πληρώματος ", 1946. Άλλες εκδόσεις ποιημάτων του: "Ποιητικά άπαντα 1936-1971" (1973)· "Γεύση θανάτου" (1974)· "Εντάφιον έαρ" (1984). Συγκεντρωτική έκδοση: "Τα ποιήματα (1936-1984)", επιμ. Λ. Παπαλεοντίου, εκδ. "Μικροφιλολογικά", 2005.

Γιατρός και λόγιος-συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1918 και πέθανε το 1994. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στη Λευκωσία, πήγε στην Ελλάδα όπου σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μεταξύ του 1935 και του 1942. Η μητέρα του Ιουλία ήταν λογία και συνεργάτιδα του γνωστού περιοδικού «Διάπλασις των Παίδων», στο οποίο έγραφε με το ψευδώνυμο Ποιμενίς Μυρτώ. Μετά το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άσκησε την ιατρική στην Αμμόχωστο από το 1942 μέχρι το 1974. Με την προσφυγοποίησή του λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974, εγκαταστάθηκε στην Πάφο μέχρι και το τέλος της ζωής του.
Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, δημοσίευσε σε ελλαδικά έντυπα διηγήματα, ποιήματα και μελέτες. Στην Κύπρο συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά «Κυπριακά Γράμματα», «Πνευματική Κύπρος» και «Νέα Εποχή». Ασχολήθηκε και με την κριτική, βασικά ποιητικών έργων. Ποιήματά του περιελήφθησαν σε διάφορες ανθολογίες και μεταφράστηκαν στην αγγλική

Κορυφαίος Κύπριος λογοτέχνης. Ως ζωγράφος και αγιογράφος, ο Νικολαΐδης παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Εκεί όμως που ιδιαίτερα διακρίθηκε, είναι η λογοτεχνία. Ως πεζογράφος, είναι ένας από τους πλέον αξιόλογους όχι μόνο της Κύπρου, αλλά και γενικότερα των νεοελληνικών γραμμάτων.

Βούλγαρος ζωγράφος, γελοιογράφος και εικονογράφος παιδικών βιβλίων. Με το ζεύγος Παιονίδης υπήρξε πολύ καλός φίλος όταν τότε διέμεναν μόνιμα στη Σόφια το 1963. Αργότερα τους επισκέφτηκε ο ίδιος στη Κύπρο.

Βούλγαρος ποιητής. Έγραψαν με την Έλλη Παιονίδου το βιβλίο "Κάτω απ τον ίδιο ουρανό".

Συγγραφέας, μεταφραστής και εκδότης. Έχει εκδόσει την Ανθολογία "10 Κύπριοι ποιητές" την οποία είχε ετοιμάσει η Έλλη Παιονίδου.

Άγγλος συγγραφέας ο οποίος έζησε στην Κύπρο.

Η Μαρία Μποσταντζόγλου υπήρξε σύζυγος του Μόστ Μέντη Μποσταντζόγλου.

Ποιητής. Γεννήθηκε στον Κάτω Αμίαντο το 1927. Φοίτησε μόνο στο δημοτικό σχολείο και μπήκε στη βιοπάλη. Άρχισε νωρίς να δημοσιεύει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, από τις οποίες η μια, το Επιτρέψατέ μου, τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο ποίησης του υπουργείου Παιδείας. Ποιήματα του Θεόδωρου Στυλιανού έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.

Γαλλίδα ελληνίστρια. Το ζεύγος Παιονίδη την γώρισαν μέσω των πολύ καλών φίλων του Ροζέ και Τατιάνα Μιλιέξ.

Μεταφραστής των βιβλίων της Έλλης Παιονίδου στα Τσεχικά.

Το Actors Studio είναι ένας οργανισμός μέλους για επαγγελματίες ηθοποιούς, σκηνοθέτες θεάτρου και θεατρικούς συγγραφείς που βρίσκεται στη West 44th Street στο Hell's Kitchen, στη Νέα Υόρκη.

Η Φαίδρα Ζαμπαθά-Παγουλάτου γεν­νήθηκε στην Αθήνα, κόρη του λογοτέ­χνη Κούλη Ζαμπαθά.
Σπούδασε Γαλλική και Ιταλική λο­γο­­τε­χνία. Ξεκίνησε στα Γράμματα τη δε­καετία του '60.
Το πρώτο της ποιητικό βιβλίο κυκλο­φόρησε στα 1962, με τίτλο «Στα­­γόνες από φως». Από τότε ακο­λούθησαν τρία δοκίμια, δυο πε­ζά, και δεκα­οκτώ ποιητικές συλλογές καθώς και μετα­φράσεις, όπως των: «Ντιντερό, Χομπσμπά­ουντ, Ζάλλερ, Λεο­πάρντι. Επίσης Γάλλων ποιη­τών.

Έλληνας ποιητής και συγγραφέας.

Ο Μιχάλης Σταφυλάς ηταν συγγραφέας και εκδότης, ο οποίος επιμελείται εκδόσεις για την Ευρυτανία, όπως επίσης και λογοτεχνικά περιοδικά.

Ο Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος (1923-1998) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής. Ανήκει στους ποιητές και λογίους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Τιμήθηκε με το Βραβείο των Δώδεκα, με το Α΄ βραβείο θεατρικού έργου και το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών.

Ιταλός δημσιογράφος.

Η Marianne McDonald είναι λόγιος και φιλάνθρωπος. Η Marianne ασχολείται με την ερμηνεία, την κοινή χρήση, τη συλλογή και τη διατήρηση ελληνικών και ιρλανδικών κειμένων, θεατρικών έργων και γραπτών. Αναγνωρισμένη ως ιστορικός των κλασικών, έχει λάβει πολλά βραβεία και διακρίσεις λόγω των έργων και της φιλανθρωπίας της. Ως θεατρική συγγραφέας έχει γράψει πολλά σύγχρονα έργα, βασισμένα σε αρχαία ελληνικά δράματα της σύγχρονης εποχής.

Καναδός συγγραφέας και περιβαλλοντολόγος. Τα έργα του μεταφράστηκαν σε 52 γλώσσες και πούλησε περισσότερα από 17 εκατομμύρια βιβλία. Έφτασε τη φήμη με τη δημοσίευση των βιβλίων του για τον καναδικό βορρά, όπως το People of the Deer και το Never Cry Wolf.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν σε συνέδριο συγγραφέων στη Σόφια.

Σκηνοθέτης και ηθοποιός. Επισκέφθηκε τη Κύπρο όταν συνεργάστηκε με τον ΘΟΚ.

Επαγγελματίας αφηγήτρια ιστοριών και παραμυθιών στη Νέα Υόρκη.
Έχει Ελληνική καταγωγή.

Σύγχρονος ουκρανός ζωγράφος. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στη Νέα Υόρκη και έγιναν πολύ καλοί φίλοι. Τους χάρισε αρκετούς πίνακες του.

Γαλλίδα ζωγράφος. Η Έλλη Παιονίδου είχε αναφέρει: Το καλοκαίρι του 1980 επισκέφτηκα τη φίλη μου ζωγράφο, Jolaine Meyer, στο σπίτι της στο Lubéron, κοντά στο Roussillon. Μόλις είχε επιστρέψει από τη διαμονή της στο νησί της Σαντορίνης όπου είχε ζωγραφίσει είκοσι τέσσερις εικόνες που είχε τίτλο «Οι ώρες της μέρας και της νύχτας». Έμεινα έκπληκτη από τις παραλλαγές στο χρώμα και τις εικόνες που πρότειναν αυτοί οι πίνακες, παρόλο που ήταν εντελώς αφηρημένοι. Το τοπίο της Προβηγκίας, οι αμπελώνες, οι πέτρινοι τοίχοι, η ξηρή ζέστη του μεσημεριού και τα βράδια κάτω από τα μεγάλα αστέρια μου ήταν τόσο οικεία! Άρχισαν να αναδύονται μέσα μου ποιήματα που έπρεπε να ζωντανέψουν. Βλέπω τον εαυτό μου ξανά σε έναν υπνάκο στη σκιά μιας ιτιάς, να γράφω χωρίς σταματημό. Έτσι οι «Ώρες», όπως η εναλλαγή των χρωμάτων από ώρα σε ώρα, έγιναν ο κύκλος της ζωής και του θανάτου, τόσο οικείος για τον καθένα μας.

H 'Ελλη Παιονίδου και η Ντολόρες Ιμπάρρουρι.
Ibárruri Gómez, Isidora Dolores (1895-1989)

Ο Νίκος Δήμου (Αθήνα, 8 Οκτωβρίου 1935) είναι Έλληνας συγγραφέας και κειμενογράφος. Αρθρογραφούσε τακτικά σε περιοδικά και εφημερίδες. Παλαιότερα δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στο χώρο της διαφήμισης και της τηλεόρασης.
Δήμος, Νίκος (1935-)

Η Emma Josephine Smith είναι Αγγλίδα λογοτεχνική μελετήτρια και ακαδημαϊκός της οποίας η έρευνα επικεντρώνεται στο πρώιμο σύγχρονο δράμα, ιδιαίτερα στον William Shakespeare, και στην ιστορία του βιβλίου. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκε στο Συνέδριο Συγγραφέων στη Μόσχα.
Smith, Emma Josephine (1970-)

Ο Brian Phelan ήταν Καναδός Ιρλανδός ηθοποιός, δραματουργός και σεναριογράφος.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν σε Συνέδριο στη Σόφια.

Τούρκος ζωγράφος.

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Ελένη Καζαντζάκη (το γένος Σαμίου) υπήρξε η δεύτερη σύζυγος του μεγάλου έλληνα συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη και κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του ογκώδους έργου του.

Έλληνες ηθοποιοί του θεάτρου. Έζησαν στην Κύπρο και εργάστηκαν στο θεατράκι του ΡΙΚ και στο ΘΟΚ.
Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου (ΘΟΚ)

Ο Αδαμάντιος Λεμός ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σημαντική φυσιογνωμία του νεοελληνικού θεάτρου.

Η Anne Philipe ήταν Γαλλίδα δημοσιογράφος κα συγγραφέας. Υπήρξε σύζυγος του διάσημου Γάλλου ηθοποιού Gérard Philipe. με το ζεύγος Παιονίδη είχαν πολύ στενή φιλική σχέση και τους είχε φιλοξενήσει οικογενειακώς στο εξοχικό τους στο Ramatuelle. Η Αν Φιλίπ τους έχει χαρίσει τη κασέτα με την συνέντευξη που είχε κάνει στο Γιώργος Σεφέρη.

Ο Γιάννης Κόκκος είναι καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης, σκηνογράφος και ενδυματολόγος.

Ποιήτρια

Η Αγγελική Ιονάτου ήταν Eλληνίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και κιθαρίστρια. Έκανε κυρίως καριέρα στη Γαλλία και μελοποίησε Έλληνες ποιητές ενώ έκανε γνωστή στους Γάλλους τη Σαπφώ.

Κύπριος ποιητής, γεννήθηκε στον Κάτω Αμίαντο το 1927. Φοίτησε μόνο στο δημοτικό σχολείο και μπήκε στη βιοπάλη. Άρχισε νωρίς να δημοσιεύει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, από τις οποίες η μια, το Επιτρέψατέ μου, τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο ποίησης του υπουργείου Παιδείας. Ποιήματα του Θεόδωρου Στυλιανού έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.

Βραβευμένος (2008) Σλοβάκος Ούγγρος κριτικός λογοτεχνίας, δοκιμιογράφος, τοπικός και πολιτιστικός ιστορικός, ποιητής, μεταφραστής λογοτεχνίας, εκδότης, δάσκαλος.

Ο Péter Juhász (είναι Ούγγρος ιστορικός λογοτεχνίας, μεταφραστής λογοτεχνίας και κριτικός. Μέλος της συντακτικής επιτροπής της Studia Slavica.

Ρώσος ποιητής, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, ηθοποιός και σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων. Υπήρξε το λεγόμενο “τρομερό παιδί της σοβιετικής ποίησης”. Συναυλίες με την απαγγελία του γέμιζαν στάδια με εκατοτοντάδες θεατές.
Η γνωριμία του με το ζεύγος Παιονίδη ξεκίνησε σε ένα διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου στη Μόσχα όπου έγιναν φίλοι οικογενειακώς και ακολούθως τον φιλοξένησαν στην Κύπρο, στην Αθήνα και στη Νέα Υόρκη. Η Έλλη Παιονίδου μετέφρασε το συγκλονιστικό του μεγάλο ποίημα για την Κύπρο “Περιστερώνα”. Το ποίημα του “Η Μάνα και η Βόμβα Νετρονίου” παραμένει ανέκδοτο στο αρχείο.

Ο Κώστας Μόντης ήταν Κύπριος συγγραφέας. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνοκύπριους ποιητές και συγγραφείς, Ο Κώστας Μόντης ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ποιητής, μυθιστοριογράφος και συγγραφέας θεατρικών έργων, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα της μεταπολεμικής περιόδου. Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφρασθεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ολλανδικά, Σουηδικά, Ρωσικά και σε άλλες γλώσσες. Το 1980 τιμήθηκε με τον τίτλο του «δαφνοστεφούς ποιητή» (Poet Laureate) από την Παγκόσμια Ακαδημία Τεχνών και Πολιτισμού. Το 1984 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ[2]. Το 1997 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ανάλογη τιμή δέχτηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 2001.
Συγγραφέας πολυγραφότατος, βαθιά προβληματιζόμενος για το παρόν και το μέλλον της ιδιαίτερής του πατρίδας, της Κύπρου. Πολλά από τα έργα του αναφέρονται στον αγώνα των Κυπρίων για απελευθέρωση από την Αγγλία και ένωση με την Ελλάδα, την πορεία της νήσου μετά την Ανεξαρτησία, με σημαντικό σταθμό την Τουρκική Εισβολή και την έκτοτε κατοχή του 1/3 της Κύπρου.

Ο Njörður είναι Ιρλανδός συγγραφέας όπου συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Συγγραφέων της Ισλανδίας από το 1976-84, υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου από το 1977-78 και πρόεδρος από το 1978-84. Ήταν στην επιτροπή υποψηφιοτήτων για το βραβείο της Σκανδιναβικής Λογοτεχνίας από το 1978-82 και πρόεδρος της επιτροπής από το 1978-9. Ήταν μέλος του The Board of Advisers for Encyclopaedia of World Literature από το 1980-4. Ο Njörður τιμήθηκε με το Βραβείο του Συμβουλίου Εκπαίδευσης του Ρέικιαβικ για την καλύτερη μετάφραση παιδικών βιβλίων το 1986 και μια αναγνώριση από το Ταμείο Συγγραφέων της Εθνικής Ραδιοτηλεόρασης την ίδια χρονιά. Έλαβε τον Σταυρό του Ιππότη του Φινλανδικού Τάγματος του Λιονταριού το 1987 και τον Ανώτατο Σταυρό Ιπποτών του ίδιου τάγματος το 1995. Του απονεμήθηκε τιμητική ιδιότητα μέλους της Φινλανδίας Svenska Författereförening το 1992 και ισόβιο μέλος του Κολλεγίου Clare Hall του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το 1995. Έγινε επίτιμο μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της Ισλανδίας στο 2002. Το 2006 έλαβε βραβείο από το The Swedish-Icelandic Cultural Fund και την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε το βραβείο Jónas Hallgrímsson για την ποίηση.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στο Συνέδριο Συγγραφέων στη Σόφια.

Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης είναι Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

Ο Tony Harrison είναι Άγγλος ποιητής, μεταφραστής και θεατρικός συγγραφέας. Με το ζεύγος Παιονίδη είχαν πολύ καλή φιλική σχέση και τον είχαν φιλοξενήσει στο εξοχικό τους στη Βάσα.

Ο Ανδρέας Ζιαρτίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας και στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1970-1991. Από τα παλαιότερα και πιο δραστήρια στελέχη της Κυπριακής Αριστεράς, γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ) για σαράντα χρόνια, βουλευτής του Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζομένου Λαού (ΑΚΕΛ). Ο Ανδρέας Ζαρτίδης με άλλα στελέχη απεχώρησαν από τις τάξεις του ΑΚΕΛ και ίδρυσαν στις αρχές του 1990 το ΑΔΗΣΟΚ (= Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα).

Κύπριος λαϊκός ποιητής. Γεννήθηκε στο χωριό Λύση Αμμοχώστου και πέθανε στον συνοικισμό Τσιακιλερό στην Λάρνακα. Βραβεύτηκε από την Μορφωτική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας το 1975 με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς στην Ελληνική Κυπριακή Λογοτεχνία. Στην ποίηση άρχισε σαν ποιητάρης την περίοδο 1921-22. Αργότερα βγήκε από την ομαδική τεχνοτροπία των ποιητάρηδων, ανέπτυξε ένα δικό του προσωπικό στιλ και εξελίχτηκε σε έναν ιδιόρρυθμο τεχνίτη του στίχου και του λόγου και σε σημαντικό εκπρόσωπο της Κυπριακής λαϊκής ιδιωματικής ποίησης.

Γυμνασιάρχης, αγαπημένος καθηγητής Έλλης Παιονίδου. Μετάφρασε Αρχαίους στη σύγχρονη ελληνικη γλώσσα. Ο Αγγελίδης εκτός από τη «Φιλολογική Κύπρο», έγραφε στα «Κυπριακά Γράμματα» και υπήρξε συνεργάτης με τις εφημερίδες «Αλήθεια» Λεμεσού και «Ελευθερία» Λευκωσίας. Ο αείμνηστος Ηρακλής Αγγελίδης άφησε ένα έργο για τον αυριανό μελετητή, με αναδράσεις από και προς την αρχαία ελληνική ποίηση και τη σύγχρονη ελληνική γραμματεία! Καταξιώνεται ως ένας από τους Κύπριους αυτουργούς των ελληνικών γραμμάτων και της παιδαγωγικής στην πράξη.

Ο Κλείτος Ιωαννίδης είναι Κύπριος συγγραφέας, φιλόσοφος και ποιητής. Σπούδασε στο Παρίσι φιλοσοφία, θρησκειολογία και κοινωνικές επιστήμες (1967-1974). Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1973). Καθηγητές του οι Pierre Vidal-Naquet, Pierre Hadot, Jean-Pierre Vernant. Εργάστηκε ως Ερευνητής και καθηγητής στο Παρίσι και στην Αθήνα (1973-1976) και ως Ερευνητής στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου (1977-1999).
Είναι Επιστημονικός Συνεργάτης της Ι. Μονής Κύκκου (από 1988).
Εργάστηκε ως Καθηγητής της Φιλοσοφίας και Αισθητικής στα Πανεπιστήμια Frederick και ΤΕΠΑΚ (2002-2013).
Συνεργάστηκε με πολλά Πανεπιστήμια της Κύπρου, της Ελλάδας και του εξωτερικού.[2]
Ασχολήθηκε συστηματικά, εκτός από τη θρησκειολογία, τη φιλοσοφία και την Ιστορία της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας, με την επιστημονική έρευνα, τον ευαγγελικό, πατερικό και μυστικό λόγο, την ποίηση, το δοκίμιο, την αρθρογραφία, τη μελέτη, την κριτική, τη μετάφραση, τη συγγραφή και την παρουσίαση χιλιάδων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών. Ημερήσια και περιοδικά έντυπα της Κύπρου, της Ελλάδας και του εξωτερικού φιλοξένησαν εκατοντάδες εργασίες και άρθρα του. Ποίηση και άλλες εργασίες του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, αγγλικά, ρωσικά, ιταλικά, γερμανικά, σερβικά, βουλγαρικά, ουγγρικά, ισπανικά, σλοβενικά, ρουμανικά, εσθονικά, πορτογαλικά. Καλλιέργησε συστηματικά την Προφορική Ιστορία, με πολλές εκδόσεις και τη δημιουργία Ιστορικών αρχείων.

Κύπριος ποιητής. Φοίτησε στο Αγγλικό Κολλέγιο Λευκωσίας και στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, από το οποίο απέχτησε πτυχίο στη Ρωσική Λογοτεχνία και διδακτορικό δίπλωμα στη Φιλολογία. Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος σε διάφορα πολιτιστικά σωματεία και επιτροπές (Πνευματική Στέγη Λευκωσίας, Πολιτιστικό Κέντρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, Εθνική Επιτροπή Ευρωπαϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας). Από το 2013 μέχρι το 2017 ήταν Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου.
Έχει τιμηθεί με Κρατικό Έπαινο και Κρατικό Βραβείο Ποίησης στην Κύπρο, καθώς και με το Μετάλλιο Πούσκιν, της Ένωσης Ρώσων Συγγραφέων. Είναι, επίσης, επίτιμο μέλος της Κρατικής Ακαδημίας Σλαβικού Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Με τον Γιώργο Μολέσκη το ζεύγος Παιονίδη ανέπτυξε δεσμούς φιλίας την δεκαετία του 1960 όταν διέμεναν στη Λευκωσία και όταν η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ακόμα στα σπάργανα. Ήταν η εποχή που οι καλλιτεχνικές και λογοτεχνικές μπουάτ άνθιζαν και πρόσφεραν στέγη σε γόνιμες συζητήσεις.

Η Ειρήνη Παναγή-Τσουλλή (Ξερός Λευκωσίας, 1938) είναι Ελληνοκύπρια λογοτέχνιδα και εκπαιδευτικός. Εξέδωσε το πρώτο της λογοτεχνικό έργο το 1962 και ασχολήθηκε με την ποίηση, την παιδική λογοτεχνία και τη συγγραφή σχολικών βιβλίων.

Ιταλός σκηνοθέτης ο οποίος ζούσε στην Γαλλία. Σκηνοθέτησε ταινία για τον Aragon, Louis (1897-1982).

Ο Τσέζαρε Ζαβατίνι ήταν Ιταλός σεναριογράφος και ένας από τους πρώτους θεωρητικούς και υποστηρικτές του νεορεαλιστικού κινήματος στον ιταλικό κινηματογράφο. Το ζεύγος Παιονίδη γνώρισαν το Τσεζάρε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας το 1970.

Ο Ινιάτσιο Μπουτίτα ήταν Ιταλός ποιητής. Ανάμεσα στους σύγχρονους ποιητές που αποφάσισαν να εκφραστούν στη σικελική διάλεκτο, ο Μπουττίττα είναι ο πιο γνωστός τόσο στη Σικελία όσο και στην υπόλοιπη Ιταλία. Το έργο του επεξηγεί με στίχους έναν ολόκληρο αιώνα κοινωνικής, πολιτικής, πολιτισμικής ιστορίας της Σικελίας, αφιερωμένος ξεκάθαρα και ριζωμένος στις αιτίες και τις συνέπειες της οικονομικής στέρησης των κατώτερων τάξεων. Ο Μπουττίττα έζησε στην πρώτη γραμμή: τους αγροτικούς αγώνες, τους δυο πολέμους, τον αντιφασισμό, τη μάχη ενάντια στη μαφία και τη μεταπολεμική πολιτική τάξη. Αυτός κατανοούσε με σαφήνεια, και ζούσε με αποφασιστικότητα, τη λογοτεχνία ως όραμα που έχει λογική, συναίσθηση του ακροατή, του αναγνώστη, άρα μελέτη για δράση στην πραγματικότητα.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στη Μόσχα στο Συνέδριο Συγγραφέων περίπου το 1980.

Φινλανδοί συγγραφείς και κριτικοί λογοτεχνίας. Φιλοξένησαν το ζεύγος Παιονίδη στο σπίτι τους στο Ελσίνκι.

Ο Γιώργος Φιλίππου Πιερίδης (1904 - 1999) ήταν Κύπριος λογοτέχνης. Γεννήθηκε στο Δάλι της Κύπρου. Μεγάλωσε και έζησε πολλά χρόνια στην Αίγυπτο, όπου και σπούδασε. Εγκαταστάθηκε στην Κύπρο το 1946. Διετέλεσε διευθυντής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και Πινακοθήκης Αμμοχώστου από το 1954 έως το 1971. Υπήρξε συγγραφέας πολλών μυθιστορημάτων όπως Οι Βαμβακάδες (1945), Διηγήματα από τη Μέση Ανατολή, (Κύπρος 1949), Σκληροί Καιροί (Αθήνα, 1962) κ.α.
Δημοσίευσε επίσης μελέτες σε περιοδικά και εφημερίδες. Τα έργα του μεταφράστηκαν στα ρωσικά, ρουμανικά, αραβικά, κινέζικα, γερμανικά, σουηδικά και αγγλικά. Το 1982 τιμήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας Κύπρου με το βραβείο συνολικής προσφοράς στην κυπριακή λογοτεχνία.

Εκπαιδευτικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντρέας Παυλίδης αλλά καθιερώθηκε με το ψευδώνυμο Άντης Περνάρης .Ως παιδαγωγός, ο Άντης Περνάρης εφάρμοσε στο μέτρο του δυνατού και υπό τις συνθήκες, προοδευτικές εκπαιδευτικές μεθόδους. Αγωνίστηκε επίσης για την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση, ενώ έγραψε κι εξέδωσε και διάφορα σχολικά βοηθήματα. ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία. Αρχικά ως ανταποκριτής στη Λάρνακα της εφημερίδας «Φωνή της Κύπρου», και στη συνέχεια ως συνεργάτης χρονογράφος άλλων εντύπων, ως συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής εφημερίδων. Στις εφημερίδες στις οποίες εργάστηκε δημοσίευε επίσης κριτική θεάτρου, συνεντεύξεις με προσωπικότητες, κριτική και παρουσίαση βιβλίου και μεταφράσεις, ενώ στην εφημερίδα «Ελευθερία» καθιέρωσε για πρώτη φορά ειδική στήλη για πνευματικά και καλλιτεχνικά θέματα. Ήταν, επίσης, από τους ιδρυτές (το 1935) του λογοτεχνικού περιοδικού «Πάφος» στο οποίο και δημοσίευσε αρκετές εργασίες του. Ο Άντης Περνάρης χρησιμοποίησε κατά καιρούς και άλλα ψευδώνυμα: «Κουνούπι», «Ν. Ἀλάσιος», «Κηφισσός» και «Ἀ. Νικούσιος».
Το συγγραφικό του έργο είναι πλατύ. Περιλαμβάνει σχολικά βιβλία, μελέτες, χρονογράφημα, κριτική, ποίηση, διήγημα, θέατρο κ.α.

Ο Δημήτρης Ανδρέου ήταν Κύπριος δημοσιογράφος. Σπούδασε δημοσιογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Δημοσιογραφίας της Λιλ στη Γαλλία. Κατά την παραμονή του στη Γαλλία, πήρε μέρος στις φοιτητικές διαδηλώσεις του Μάη του ’68 και συμμετείχε στον αγώνα εναντίον της Δικτατορίας στην Ελλάδα. Το 1971 επέστρεψε στη Κύπρο και προσλήφθηκε από το ΡΙΚ ενώ παράλληλα ήταν ανταποκριτής της Le Monde και του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων. Το 1999, αποχώρησε από το ΡΙΚ προκειμένου να συνεργαστεί με ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια όπως το Mega Κύπρου, η Τηλεόραση ΣΙΓΜΑ και το Plus TV. Πέρα από την τηλεόραση, ο Δημήτρης Ανδρέου αρθρογραφούσε τακτικά σε πολιτικές εφημερίδες. Κατά τη τουρκική εισβολή το 1974 και μεταγενέστερα, κάλυψε με μεγάλη επιτυχία κρίσιμα ρεπορτάζ για τη μεγαλόνησο, όπως οι συνεδρίες του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και άλλα γεγονότα της κρίσιμης αυτής ιστορικής περιόδου, ενώ σημαντική καμπή στην καριέρα του αποτέλεσε η εκπομπή "Μαρτυρίες" (ΡΙΚ), όπου το 1994, πρόβαλε ένα αφιέρωμα στο πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή του 1974. Για την εργασία του, τιμήθηκε με έξι βραβεία.
Απεβίωσε την 1η Αυγούστου του 2008, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου νοσηλευόταν, ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη στις 20 Ιουλίου του ιδίου έτους, κατά τη διάρκεια ζωντανής τηλεοπτικής εκπομπής του τηλεοπτικού σταθμού Plus TV.

Μεταξύ των δημιουργικότερων πνευματικών προσωπικοτήτων της Βασκωνίας του 20ού αιώνα συγκαταλέγεται ο ελληνοκεντρικός φιλόσοφος, συγγραφέας και γλωσσολόγος, Φεδερίκο Κάρλος Κρούτβιγκ Σαγρέδο, ιδρυτής και πρώτος Πρόεδρος της "Ελληνικής Ακαδημίας της Βασκωνίας". Η δυναμική παρουσία του στον χώρο της πολιτικής και της επιστήμης ξεκίνησε πολύ νωρίς και στην συνέχεια υπήρξε ιδιαιτέρως καρποφόρα. Οι πρωτοποριακές ιδέες του επηρέασαν πολλούς Βάσκους διανοητές των τελευταίων δεκαετιών και έγιναν αντικείμενο έντονων συζητήσεων, αναλύσεων, διαφωνιών και συγκρούσεων. Η επαναστατική κοσμοθεωρία του, προϊόν της πολύχρονης ενασχόλησής του με την Αρχαία Ελληνική Παιδεία, έδωσε νέα πνοή στις κοινωνικές και πολιτισμικές ανακατατάξεις της Πατρίδας του.

Διακεκριμένος Βούλγαρος ποιητής

O Θανάσης Θ. Νιάρχος γεννήθηκε στον Bόλο. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Γαλλική Φιλολογία. Έχει εκδώσει βιβλία ποίησης.

Ο Μάκης Αποστολάτος ήταν Έλληνας λογοτέχνης, κριτικός, τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός παραγωγός και εκδότης.

Έλληνας ποιητής και μεταφραστής.

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.) δημιουργήθηκε το 1994 στην Αθήνα, με σκοπό να συμβάλλει στην ενίσχυση και την προώθηση του βιβλίου στην Ελλάδα. Υπάγεται, εποπτεύεται και επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού. Η εύρυθμη λειτουργία του Ε.ΚΕ.ΒΙ. οφείλεται στη συμβολή ανθρώπων, οι οποίοι απασχολούνται επαγγελματικά στο χώρο του βιβλίου και των εκδόσεων εντός της χώρας.
Το ΕΚΕΒΙ καταργήθηκε το 2014 και οι αρμοδιότητες του μεταφέρθηκαν, καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία, στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού.

Βούλγαρος μεταφραστής.

Τουρκοκύπρια συγγραφέας.

Η Αλίκη Τελέσκου – Μιχαηλίδου γεννήθηκε στη Γιουγκοσλαβία το 1956. Σπούδασε Ηλεκτρονικές Επιστήμες και Ψυχολογία. Έχει εκδώσει 15 προσωπικά βιβλία, 6 ποιητικές συλλογές σε συνεργασία με ποιητές από διάφορες χώρες και έχει μεταφράσει 35 βιβλία από διάφορες γλώσσες στα ελληνικά και από ελληνικά σε άλλη γλώσσα. Είναι μέλος της ΕΛ Κύπρου και σε αρκετούς άλλους ομίλους και λογοτεχνικούς συνδέσμους στη Σερβία, Κροατία , Μεξικό, Βραζιλία, Κολομβία, Ουρουγουάη. Έργα της έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες και συμπεριλαμβάνονται σε πολλές κυπριακές και διεθνείς ανθολογίες. Έχει μεταφράσει την δίγλωσση Ανθολογία Σύγχρονης Κυπριακής Ποίησης με 34 ποιητές, την τρίγλωσση (ελληνικά, ρουμανικά και σερβικά) ανθολογία Κυπρίων και Ρουμάνων ποιητών με συμμετοχή 24 ποιητών με τίτλο «Τρεις γλώσσες, τρείς γραφές», ιδέα που αγκάλιασαν οι εκδότες του Οίκου «Tibiscus» και την υλοποίησαν και την Ανθολογία με συμμετοχή 62 ποιητών – δίγλωσση (κροατικά και ελληνικά
Έργα της έχουν βραβευτεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής σε σημαντικούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και φεστιβάλ. Πολλές φορές κέρδισε το Α΄βραβείο και πρόσφατα στην πόλη Σρέμσκα Μίτροβιτς της Σερβίας διακρίθηκε με τον τίτλο ‘ επίτιμος πολίτης της βασιλικής πόλης Σίρμιουμ, Ειδικό βραβείο ρουμανικής γλώσσας το 2023 από το Υπ. Παιδείας της Ρουμανίας κλ

Γραμματέας του Γ. Γ. Ηνωμένων Εθνών.

Διακεκριμένος βούλγαρος ποιητής.

Ο Άρης Γεωργίου είναι Εκπαιδευτικός και συγγραφέας.υπηρέτησε ως διευθυντής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου, μέχρι την κατάργηση της το 1993. Διετέλεσε επίσης διευθυντής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου από το 1992 ως το 1995.
Το 2007 διορίστηκε πρόεδρος του Παγκύπριου Συμβουλίου Ειρήνης. Η Γεωργίου - Ζαχαράκη Κλάρα ήταν Ελληνίδα ζωγράφος και σκηνογράφος.

Ο Hédi André Bouraoui είναι Τυνήσιος/Καναδός ποιητής, μυθιστοριογράφος και ακαδημαϊκός, ο οποίος ασχολείται τακτικά με θέματα που αφορούν την υπέρβαση των πολιτιστικών ορίων. Ο Μπουραουί σπούδασε στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη γαλλική, αγγλική και αμερικανική λογοτεχνία.

Κύπρια φιλόλογος, ποιήτρια και συγγραφέας.

Διακεκριμένος δημοσιογράφος. Διευθυντής και αρχισυντάκτης στο Φιλελεύθερο.

Άγγλος ποιητής.

Ο Zoltán Király είναι Ούγγρος δημοσιογράφος, εκπαιδευτικός και πολιτικός.

Η Μιράντα Κουνελάκη ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, σεναριογράφος, θεατρική συγγραφέας και μεταφράστρια.

Έλληνας συνθέτης

Η Ντολόρες Ιμπάρρουρι, περισσότερο γνωστή ως Πασιονάρια, ήταν Ισπανίδα κομμουνίστρια πολιτικός, καταγόμενη από τη Χώρα των Βάσκων.