Showing 8525 results

Συνέντευξη του Βασίλη Βασιλικού στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 28 Αυγούστου 1993

Ρεπορτάζ του Πανίκου Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος τον Σεπτέμβριο του 1990

Συνέντευξη της Ελένης Αρβελέρ στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 9 Μαρτίου 1991

Συνέντευξη του σκηνοθέτη Εύη Γραβριηλίδη στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Το Βήμα στις 17 Ιουνίου 1994.

Συνέντευξη του Κύπριου ζωγράφου Κωνσταντίνου Γιαννικούρη στον Πανίκο Παιονίδη στο περιοδικό Ενημέρωση το 1990

Συνέντευξη του Ιάκωβου Καμπανέλλη στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 26 Νοεμβρίου 1993 - (Μέρος Ε -Τελευταίο)

Ρεπορτάζ του Πανίκου Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 21 Φεβρουαρίου 1994

Συνέντευξη του Κώστα Μόντη στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 18 Φεβρουαρίου 1994 - (Μέρος Α)

Συνέντευξη της συγγραφέα Έλλης Παπά στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 4 Ιανουαρίου 1994 - Μέρος Β

Συνέντευξη της συγγραφέα Έλλης Παπά στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 5 Ιανουαρίου 1994 - Μέρος Γ

Συνέντευξη του Γιάννη Κόκκου στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 25 Ιουλίου 1993

Συνέντευξη του Κύπριου δικηγόρου Αλμπέρ Ριζά στον Πανίκο Παιονίδη στην εφημερίδα Το Βήμα στις 16 Ιουνίου 1994

Συνέντευξη του δραματουργού του θεάτρου της Βόννης στον Πανίκο Παιονίδη

Συνέντευξη της Νίκης Γουλανδρή στον Πανίκο Παιονίδη στο περιοδικό "Ενημέρωση'' στις 14 Μαρτίου 1991

Συνέντευξη της Ανν Μαρί Φιλίπ στον Πανίκο Παιονίδη στο περιοδικό Πανόραμα στις 9 Μαρτίου 1990

Συνέντευξη των Κώστα Καζάκου και Τζένης Καρέζη στον Πανίκο Παιονίδη στο περιοδικό "Ενημέρωση" στις 14 Φεβρουαρίου 1991

Ραδιοφωνική Εκπομπή: Η επιθεώρηση του σταθμού μας, της Έλλης Παιονίδου στη 1 Οκτωβρίου 1967

Αφιέρωση στην Έλλη Παιονίδου στο Γερμανικό Περιοδικό Annabella στις 5 Νοεμβρίου 1969

Αφιέρωση στην Έλλη Παιονίδου με τίτλο ''Η πιο καλλιεργημένη Ευρωπαία επιστέφει αύριον'' στην εφημερίδα Αγών στις 3 Σεπτεμβρίου 1969

Η κα Έλλη Παιονίδου η πιο "Καλλιεργημένη Γυναίκα της Ευρώπης" και δεύτερη στη γενική βαθμολογία για την "Ιδανική Γυναίκα", δημοσίευμα στην εφημερίδα Χαραυγή, 29/08/1969.

Η 'Ελλη Παιονίδου στην Ιταλία για τον Διαγωνισμό της Ιδανικής Γυναίκας. Αύγουστος 1969
Δημοσίευμα σε Ιταλική εφημερίδα.

Άρθρο στην εφημερίδα Χαραυγή.

Επιστολή Μίκη Θεοδωράκη αναφορικά με την τιμητιμή εκδήλωση του ζεύγους Παιονίδη, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email).

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη στο Γιώργο Βασιλείου, για τον Πλουτή Σέρβα.

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη προς David Brown.

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη στον Γιώργο Βασιλείου.

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη προς τον Γκλιν Χιουζ, ήταν Άγγλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και καλλιτέχνης.

Επιστολή του Πανίκου Παιονίδη, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, προς το περιοδικό ΑΝΤΙ, σχετικά με δημοσιευμένο άρθρο στο οποίο γίνεται αναφορά στο ΑΚΕΛ.

Επιστολή του Πανίκου Παιονίδη, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, προς τη Βδομαδιάτικη Πολιτική Επιθεώρηση "το 74", σχετικά με δημοσιευμένο άρθρο στο οποίο γίνεται αναφορά στο ΑΚΕΛ.

Επιστολή του Πανίκου Παιονίδη προς τον Μίκη Θεοδωράκη, με την ευκαιρία των γενεθλίων του.

Επιστολή του Πανίκου Παιονίδη προς τον Μίκη Θεοδωράκη, με την ευκαιρία των γενεθλίων του

Επιστολή Πανίκου Παιονίδη στο Μίκη Θεοδωράκη.

Μια παρέμβαση του Πανίκου Παιονίδη στον διάλογο για το πνευματικό μέτωπο.

'Ενα ζευγάρι στη ζωή, τη λογοτεχνία και τη φιλολογία.
Ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος (26 Μαΐου 1924 – 19 Μαΐου 2008) ήταν βραβευμένος Έλληνας συγγραφέας.
Η Σόνια Ιλίνσκαγια γεννήθηκε στη Μόσχα το 1938, . Σπούδασε στο κλασικό τμήμα της Φιλολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λομονόσωφ με παράλληλη ειδίκευση στην νεοελληνική και τη ρωσική φιλολογία. Είναι ομότιμη καθηγήτρια της Νέας Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Αλεξανδρόπουλος, Μήτσος (1924-2008)
Ilinskagia, Sonia (1938-)

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης (2 Δεκεμβρίου 1921 - 29 Μαρτίου 2011) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός, σεναριογράφος, δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός. Πολύ καλός φίλος με το ζεύγος Παιονίδη και τον έχουν φιλοξενήσει στη Βάσα.

Ο Ozdemir Ince είναι Τούρκος συγγραφέας περισσότερων από είκοσι ποιητικών συλλογών, έχει βραβευτεί πολλές φορές όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά και στο εξωτερικό. Γράφει κριτικά άρθρα και ποιητικά δοκίμια. Με το ζεύγος Παιονίδη έχουν γνωριστεί σε Συνέδριο Συγγραφέων της Βουλγαρίας.

Ο Sir David Hunt ήταν Άγγλος Ιστορκό και Διπλωμάτης στην Κύπρο και υπήρξε παντρεμένος με την Κύπρια Lady Iro Hunt (Iro Myrianthousis). Ο Πανίκος Παιονίδης του είχε πάρει συνέντευξη για τις ανάγκες συγγραφής του βιβλίου του "Κύπρος Νυν και Αεί".

Ο Jean-Claude Villain είναι Γάλλος συγγραφέας. Γεννήθηκε στο Mâcon το 1947.

Ο Ataol Behramoglu (1942-) είναι Τούρκος ποιητής, συγγραφέας και λογοτεχνικός μεταφραστής από ρωσικά σε τούρκικα. Είναι επίσης επικεφαλής των Ρωσσικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Με το ζεύγος Παιονίδη έχουν γνωριστεί στο Συνέδριο Λογοτεχνών της Βουλγαρίας. Αργότερα συναντήθηκαν στη Κύπρο, στο Παρίσι, στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες χώρες.

Η Naime Yilmann είναι Τουρκάλα μεταφράστρια. Με την Έλλη Παιονίδου γνρίστηκαν στη Βάρνα της Βουλγαρίας λίγο μετά την Τουρκικη Εισβολή στη Κύπρο.

Ο John L. Brown ήταν Αμερικανός κριτικός λογοτεχνίας.

Τούρκος ζωγράφος.

Ο Halil Bigak ήταν Τουρκοκύπριος στρατιώτης ο οποίος έστελνε τα ποιήματα του για μετάφραση στα Ελληνικά στην Έλλη Παιονίδου.

Η Λίνα Σολομωνίδου (1924-2008) σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως γιατρός στην Κύπρο μέχρι το 1985. Υπήρξε πολύ καλή φίλη με το ζεύγος Παιονίδη. Με το ψευδώνυμο Αλίκη Λεμέζη εξέδωσε τις δυο πρώτες νουβέλες της (το 1959 και το 1960 αντίστοιχα). Ακολούθησαν άλλα τέσσερα βιβλία της, η νουβέλα «Ενθάδε κείται» (1964), το μυθιστόρημα «Το Ταξίδι» (1969), το μυθιστορηματικό χρονικό «Βιώματα Κύπρος 1974» (1976) το οποίο σχολιάστηκε θετικά τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, και το βιβλίο «Αυτοβιογραφικά και άλλα ανέκδοτα κείμενα» (2011).

Ο Τζον Μάξγουελ Κούτσι, αναφερόμενος συχνότερα ως Τζ. Μ. Κούτσι, είναι Νοτιοαφρικανός μυθιστοριογράφος, γλωσσολόγος, κριτικός και μεταφραστής. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2003. Με την Έλλη Παιονίδου γνωρίστηκαν το 1994 στο Πανεπιστήμιο της Οκαλχόμας όταν ήταν και οι δύο μέλη της κριτικής επιτροπής των βραβείων Neustadt.

Ο González γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας στις 16 Ιουλίου 1920. Ήταν φοιτητής στο Estudio Libre, ίδρυσε την Ένωση Χαρακτών της Κούβας (AGC) και εργάστηκε ως καθηγητής χαρακτικής στη σχολή Leopoldo Romañach στη Santa Clara. Με τον Πανίκο Παιονίδη γνωρίστηκαν το 1976 σε Συνέδριο Ειρήνης στη Βουλγαρία. Ο González χάρισε αρκετά έργα του στο ζεύγος Παιονίδη.

Επιστολές του ζεύγους Παιονίδη προς τον ποιητή και πεζογράφο Νικηφόρο Βρεττάκο.

O Νίκος Παππάς ήταν Έλληνας ποιητής και ιστορικός της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Η Ρίτα Μπούμη - Παπά ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και μεταφράστρια. Ήταν σύζυγος του επίσης λογοτέχνη Νίκου Παπά. Έγραψε ποιήματα και πεζά, ενώ ασχολήθηκε και με την ταξιδιωτική λογοτεχνία. Διηύθυνε και το λογοτεχνικό περιοδικό Κυκλάδες. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στο συνέδριο συγγραφέων της Σόφιας.

Ο Φώντας Κονδύλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Ηθοποιός, συγγραφέας και μεταφραστής, ο Φώντας Κονδύλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Μαθήτευσε δίπλα στον Δημήτρη Ροντήρη, ενώ το 1964 δημοσίευσε το πρώτο του ποιήμα. Ασχολήθηκε εκτενώς με τη μετάφραση, έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα και σενάρια για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2002.

O Γιάννης Kαρατζόγλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1946.Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε ανθολογίες, αφιερώματα, περιοδικές εκδόσεις, εφημερίδες και έχουν αναρτηθεί στο Διαδίκτυο. Έχει συστηματικά δημοσιεύσει κείμενα λογοτεχνικής, πολιτικής και κοινωνικής παρέμβασης και κριτικής σε λογοτεχνικά περιοδικά, επωνύμως ή με το ψευδώνυμο Γιάννης Mακεδονίτης ,και έχει δημοσιεύσει μελέτες για τη λογοτεχνία και την Iστορία της Θεσσαλονίκης. Yπήρξε συνιδρυτής και μέλος του προεδρείου της Λέσχης Γραμμάτων και Tεχνών Bορείου Eλλάδος, μετά το 1975 και είναι μέλος της Eταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Η γωριμία του με το ζεύγος έγινε στην παρουσίαση Κύπριων συγγραφέων στη Θεσσαλονίκη.

Ο Στάθης Παναγούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, από οικογένεια που διαπνεόταν από δημοκρατικές αρχές. Το 1962 οργανώνεται στην ΟΝΕΚ και κατόπιν στην ΕΔΗΝ, όπου εκλέγεται γραμματέας της οργάνωσης στη Γλυφάδα. Για τη δράση του στην οργάνωση συνελήφθη πολλές φορές. Με την επιβολή της δικτατορίας το 1967 ολόκληρη η οικογένεια Παναγούλη μπαίνει στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Η ιστορία του μεγαλύτερου αδερφού του, Γεωργίου Παναγούλη, αξιωματικού των ΛΟΚ, καθώς και οι ηρωικοί αγώνες του αδερφού του Αλέξανδρου Παναγούλη είναι ιστορικά γεγονότα, γνωστά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μετά την ανατροπή της χούντας επέστρεψε στην Ιταλία, για να συνεχίσει τις πανεπιστημιακές του σπουδές στις πολιτικές επιστήμες, τις οποίες είχε αναγκαστεί να διακόψει. Το 1975 παίρνει το πτυχίο του με άριστα. Το 1977 κατεβαίνει για πρώτη φορά στις εκλογές και εκλέγεται πάλι βουλευτής το 1981 και ορκίζεται υφυπουργός Εσωτερικών στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Τον Αύγουστο του 1982 παραιτήθηκε, διαφωνώντας με πρακτικές που επέκριναν μετά από χρόνια ηγετικά στελέχη του κινήματος. Ίδρυσε την Ενιαία Σοσιαλιστική Παράταξη Ελλάδας και στις εκλογές του 1985 εκλέχθηκε βουλευτής στη Β΄Περιφέρεια Αθηνών, συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ.

Ο Ροβήρος Μανθούλης ήταν Έλληνας σκηνοθέτης κινηματογραφικών ταινιών και ντοκιμαντέρ και σκηνοθέτης της τηλεόρασης.

Η Μάρω Δούκα είναι σύγχρονη Ελληνίδα πεζογράφος και απόφοιτος του Ιστορικού και Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει τιμηθεί με το «Βραβείο Νίκος Καζαντζάκης» του Δήμου Ηρακλείου Κρήτης για το συγγραφικό έργο της Η αρχαία σκουριά. Επίσης έλαβε το Β΄ Κρατικό Βραβείο για το μυθιστόρημά της Πλωτή πόλη (1983). Για το μυθιστόρημά της Αθώοι και φταίχτες τιμήθηκε με το Βραβείο Πεζογραφίας «Κώστα Ουράνη» της Ακαδημίας Αθηνών και με το Βραβείο Balkanika (2005).

Πολλά από τα διηγήματα και μυθιστορήματα της Μ. Δούκα έχουν μεταφραστεί σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Συγγραφέων. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 εξελέγη δημοτική σύμβουλος Αθηναίων με τη παράταξη Ανοιχτή Πόλη του Γαβριήλ Σακελλαρίδη με υποστήριξη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις ευρωεκλογές του 2024 είναι υποψήφια με τη Νέα Αριστερά.

Η Ένωση Βουλγάρων Συγγραφέων γιορτάζει 110 χρόνια από την ίδρυσή της. Ο δημιουργικός σύλλογος ιδρύθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1913. Πρόεδρός του εξελέγη ο Ιβάν Αντρέιτσιν (κριτικός λογοτεχνίας και θεάτρου, ποιητής, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και μεταφραστής) και επίτιμος πρόεδρός του ο πατριάρχης της βουλγαρικής λογοτεχνίας Ιβάν Βάζοφ.

Συγγραφέας και εκπαιδευτικός, συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά της Αιγύπτου και της Κύπρου, με το αιγυπτιακό και το κυπριακό ραδιόφωνο, ενώ στη Λευκωσία εξέδιδε το περιοδικό Ὁδηγός τῆς Μητέρας (1962-1964). Τιμήθηκε κατά καιρούς με διάφορα λογοτεχνικά βραβεία. Ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (Ελλάδος), ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, μέλος του κυπριακού Pen, μέλος του συμβουλίου του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού-Νεανικού Βιβλίου και του συμβουλίου της Παγκύπριας Σχολής Γονέων.

Σημαντικός λαϊκός ποιητής ο οποίος είχε έμμετρη αλληλογραφία με τον ποιητή Παύλο Λιασίδη. Γεννήθηκε στο χωριό Κοντέα της Μεσαορίας το 1918. Η ποίηση του Χαράλαμπου Δημοσθένους διακρίνεται για την άριστη χρήση του κυπριακού γλωσσικού ιδιώματος, το μέτρο, αλλά και για την ικανότητα του ποιητή στη δημιουργία ποιητικών εικόνων και στο συμβολισμό. Ενδιαφέρουσα υπήρξε και η ποιητική αλληλογραφία (ανταλλαγή επιστολών που είναι γραμμένες σε ποίηση) μεταξύ του Χαράλαμπου Δημοσθένους και του Παύλου Λιασίδη. Το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού εξέδωσε σε τόμο αυτή την «Ποιητική Αλληλογραφία» το 1989 (και β΄ έκδοση το 1995).
Ο Χαράλαμπος Δημοσθένους είχε επίσης ποιητική αλληλογραφία με τον Άντρο Παυλίδη κατά τη δεκαετία του 1990 και στο αρχείο του τελευταίου υπάρχουν αρκετά ανέκδοτα ποιήματα του σημαντικού αυτού ποιητή. Στον Χαράλαμπο Δημοσθένους αφιέρωσε εκπομπές το ραδιόφωνο και η τηλεόραση του ΡΙΚ, ενώ ο ποιητής δέχθηκε και διάφορες τιμητικές διακρίσεις. Το 1998 κυκλοφόρησε ποιητική συλλογή με τίτλο Ποιήματα.

Ο Γιάννης Κόκκος είναι καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης, σκηνογράφος και ενδυματολόγος.

Η Ruta Sadoul γεννήθηκε το 1906 στο Wojslawice της Πολωνίας. Ήταν ηθοποιός, γνωστή για το Barres (1984). Ήταν παντρεμένη με τον μεγάλο θεωρητικό του κινηματογράφου Ζωρζ Σαντούλ και τον Ζαν Μπέιμπι. Πέθανε τον Νοέμβριο του 1993 στο Παρίσι της Γαλλίας. Το ζεύγος Παιονίδη της ειχαν φιλοξενήσει στο σπίτι τους στη Λεμεσό.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου (24 Μαρτίου 1917 – 8 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης, που χαρακτηρίστηκε από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Το ζεύγος Παιονίδη τον φιλοξένησε στο σπίτι τους στη Λεμεσό.

Ο Αντρέ Στιλ ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, περιστασιακός ποιητής και πολιτικός ακτιβιστής. Ένας ισόβιος αγωνιστής, έγινε μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος το 1940 και παρέμεινε πιστός στο κόμμα.

Η Αγγελική Ιονάτου ήταν Eλληνίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και κιθαρίστρια. Έκανε κυρίως καριέρα στη Γαλλία και μελοποίησε Έλληνες ποιητές ενώ έκανε γνωστή στους Γάλλους τη Σαπφώ.

Ο Robert Andre ήταν Γάλλος ακαδημαϊκός, καθηγητής λογοτεχνίας, δοκιμιογράφος, μυθιστοριογράφος, πτυχιούχος εθνολογίας, Ήταν πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας και συνεργάστηκε στη Nouvelle Revue Française, από το 1965 έως το 1995 όπου ήταν μέλος και η Έλλη Παιονίδου.

Ο Αλέκος Κοντόπουλος ήταν Έλληνας ζωγράφος, σημαντικός εκπρόσωπος της αφηρημένης τέχνης στην Ελλάδα και συγγραφέας.

O εκδοτικός οίκος Európa Könyvkiadó στη Βουδαπέστη όπου είχαν εκδόσει Κυπριακή Ανθολογία της Έλλης Παιονίδου.

Ρώσος ποιητής, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, ηθοποιός και σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων. Υπήρξε το λεγόμενο “τρομερό παιδί της σοβιετικής ποίησης”. Συναυλίες με την απαγγελία του γέμιζαν στάδια με εκατοτοντάδες θεατές.
Η γνωριμία του με το ζεύγος Παιονίδη ξεκίνησε σε ένα διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου στη Μόσχα όπου έγιναν φίλοι οικογενειακώς και ακολούθως τον φιλοξένησαν στην Κύπρο, στην Αθήνα και στη Νέα Υόρκη. Η Έλλη Παιονίδου μετέφρασε το συγκλονιστικό του μεγάλο ποίημα για την Κύπρο “Περιστερώνα”. Το ποίημα του “Η Μάνα και η Βόμβα Νετρονίου” παραμένει ανέκδοτο στο αρχείο.

Ο Βασίλης Βασιλικός (Καβάλα, 18 Νοεμβρίου 1933 - Αθήνα, 30 Νοεμβρίου 2023) ήταν βραβευμένος Έλληνας συγγραφέας, από τους πιο γνωστούς παγκοσμίως, ένας από τους δέκα πιο μεταφρασμένους Έλληνες συγγραφείς.[2] Το μη μυθοπλαστικό μυθιστόρημά του Ζ του 1966, που αναφέρεται στα γεγονότα της δολοφονίας του βουλευτή της Ε.Δ.Α. Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1969 σε σκηνοθεσία Κώστα Γαβρά, αποσπώντας διεθνή βραβεία με τον ομώνυμο τίτλο.

Σουηδέζα ηθοποιός.

Κύπριος λαϊκός ποιητής. Γεννήθηκε στο χωριό Λύση Αμμοχώστου και πέθανε στον συνοικισμό Τσιακιλερό στην Λάρνακα. Βραβεύτηκε από την Μορφωτική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας το 1975 με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς στην Ελληνική Κυπριακή Λογοτεχνία. Στην ποίηση άρχισε σαν ποιητάρης την περίοδο 1921-22. Αργότερα βγήκε από την ομαδική τεχνοτροπία των ποιητάρηδων, ανέπτυξε ένα δικό του προσωπικό στιλ και εξελίχτηκε σε έναν ιδιόρρυθμο τεχνίτη του στίχου και του λόγου και σε σημαντικό εκπρόσωπο της Κυπριακής λαϊκής ιδιωματικής ποίησης.

Διακεκριμένος Κύπριος ποιητής

Διακεκριμένος ιστορικός και συγγραφέας.Από το 1963 άρχισε να εργάζεται ως ερευνητής στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, του οποίου υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες. Από το 1982 ανέλαβε ως διευθυντής του Κέντρου, θέση την οποία διατήρησε μέχρι και την αφυπηρέτησή του το 1987. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Επιστημονικού και Φιλολογικού Συλλόγου Αμμοχώστου (ΕΦΣΑ), του οποίου εξελέγη πρώτος γραμματέας το 1960.

Κύπριος ποιητής. Φοίτησε στο Αγγλικό Κολλέγιο Λευκωσίας και στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, από το οποίο απέχτησε πτυχίο στη Ρωσική Λογοτεχνία και διδακτορικό δίπλωμα στη Φιλολογία. Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος σε διάφορα πολιτιστικά σωματεία και επιτροπές (Πνευματική Στέγη Λευκωσίας, Πολιτιστικό Κέντρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, Εθνική Επιτροπή Ευρωπαϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας). Από το 2013 μέχρι το 2017 ήταν Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου.
Έχει τιμηθεί με Κρατικό Έπαινο και Κρατικό Βραβείο Ποίησης στην Κύπρο, καθώς και με το Μετάλλιο Πούσκιν, της Ένωσης Ρώσων Συγγραφέων. Είναι, επίσης, επίτιμο μέλος της Κρατικής Ακαδημίας Σλαβικού Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Με τον Γιώργο Μολέσκη το ζεύγος Παιονίδη ανέπτυξε δεσμούς φιλίας την δεκαετία του 1960 όταν διέμεναν στη Λευκωσία και όταν η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ακόμα στα σπάργανα. Ήταν η εποχή που οι καλλιτεχνικές και λογοτεχνικές μπουάτ άνθιζαν και πρόσφεραν στέγη σε γόνιμες συζητήσεις.

Ελληνοκύπριος συνθέτης και στιχουργός. Γεννήθηκε στη Λεμεσό. Ασχολήθηκε με τη μουσική από τα μαθητικά του χρόνια. Η τουρκική εισβολή του 1974 τον βρίσκει φαντάρο. Βαθύτατα πολιτικοποιημένος, ο Μάριος Τόκας άρχισε να γυρίζει από πόλη σε πόλη κάνοντας συναυλίες προτού ακόμα αρχίσει τις σπουδές του στην Αθήνα.
Το 1981, σε μία τολμηρή, για τα δεδομένα της εποχής, κίνηση μελοποίησε το ποίημα της 19χρόνης, τότε, Τουρκοκύπριας Νεσιέ Γιασίν με τίτλο «Η Δική μου η Πατρίδα», σε μετάφραση της Έλλης Παιονίδου. Το τραγούδι αυτό αποτελεί σύμβολο της ενότητας μεταξύ των ανθρώπων και ερμηνεύτηκε με μοναδικό τρόπο από τον Γιώργο Νταλάρα.

Η Πίτσα Γαλάζη (πραγματικό όνομα: Καλλιόπη Μόρτη), ήταν Κύπρια ποιήτρια. Εξέδωσε 14 βιβλία, ενώ για το έργο της έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις σε Ελλάδα και Κύπρο.

Ιταλός σκηνοθέτης ο οποίος ζούσε στην Γαλλία. Σκηνοθέτησε ταινία για τον Aragon, Louis (1897-1982).

Φινλανδοί συγγραφείς και κριτικοί λογοτεχνίας. Φιλοξένησαν το ζεύγος Παιονίδη στο σπίτι τους στο Ελσίνκι.

Ο Ilpo Tiihonen ήταν Φινλανδός συγγραφέας και έλαβε το βραβείο Eino Leino το 1991.
Έζησε ως προσκεκλημένος του ζεύγους Παιονίδη στη Βάσα Κοιλανίου.

Καθηγητής, κριτικός και συγγραφέας. Το 1934 σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1948 πήγε για περαιτέρω σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τελικά εγκαταστάθηκε μόνιμα.Μεταξύ 1948 και 1951 παρακολούθησε ανώτερες σπουδές φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Από το Πανεπιστήμιο αυτό πήρε και τον τίτλο του διδάκτορος της φιλοσοφίας (1951). Στη συνέχεια εργάστηκε ως καθηγητής σε σχολεία του Σικάγου και αργότερα — και για 20 περίπου χρόνια — σε ελληνικό κολλέγιο της Βοστώνης. Υπηρέτησε επίσης (από το 1964) ως επίτιμος πρόξενος της Δημοκρατίας της Κύπρου στη Βοστώνη.
Ο Κώστας Προυσής έγραψε διηγήματα, μελέτες, άρθρα, ενώ ασχολήθηκε ιδιαίτερα και με την κριτική. Ασχολήθηκε επίσης με τη λαογραφία, ενώ εξέδωσε και σχολικά βιβλία. Συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά της Κύπρου, της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά καιρούς χρησιμοποίησε και διάφορα ψευδώνυμα («Κ. Μάγιστρος», «Κ. Καστρινός», «Ε. Κ. Ιακωβίδης»).

Το 1934, μαζί με τους Ν. Κρανιδιώτη και Α. Ιντιάνο, εξέδωσε στην Κύπρο το πολύ αξιόλογο φιλολογικό περιοδικό Κυπριακά Γράμματα. Με κάποιες διακοπές, το περιοδικό έζησε για 20 περίπου χρόνια και διαδραμάτισε ζωτικότατο ρόλο στην κυπριακή πνευματική και καλλιτεχνική ζωή που αναγνωρίστηκε κι από την Ακαδημία Αθηνών η οποία και το είχε βραβεύσει. Ο Κώστας Προυσής υπήρξε πρώτος διευθυντής του περιοδικού, στο οποίο δημοσίευσε αρκετές μελέτες και διηγήματά του, όπως και πολλές κριτικές, σημαντικές για την εξέλιξη της κυπριακής λογοτεχνίας.
Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Πνευματικού Ομίλου Κύπρου (ΕΠΟΚ) και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Κυπριακών Σπουδών.

Εκπαιδευτικός, συγγραφέας, ερευνητής και λαογράφος. Γεννήθηκε το 1909 στο χωριό Άχνα της επαρχίας Αμμοχώστου. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Αμμοχώστου το 1927 και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1928-1932). Το 1935 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας από το ίδιο Πανεπιστήμιο, με τη διατριβή του Περί τῶν ἐν τῇ Μεσαιωνικῇ καί Νεοτέρᾳ Κυπριακῇ ξένων γλωσσικῶν στοιχείων.

Κύπριος ζωγράφος και χαράκτης. Αποφοίτησε από το Διδασκαλικό Κολλέγιο της Μόρφου το 1945 (όπου είχε δάσκαλό του στην τέχνη τον ζωγράφο Αδαμάντιο Διαμαντή). Παρακολούθησε μαθήματα τέχνης και παιδαγωγικών στο King Alfred's College στο Γουίντσεστερ της Αγγλίας (1956-57) καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (1971-72). Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος και διευθυντής σε δημοτικά σχολεία, καθώς και ως καθηγητής της τέχνης στην Αγγλική Σχολή της Λευκωσίας κατά το 1952-53. Από το 1970 μέχρι και την αφυπηρέτησή του το 1985, ήταν επιθεωρητής τέχνης των σχολείων δημοτικής εκπαίδευσης

Διακεκριμένος Βούλγαρος ποιητής

Τραγουδιστής του Μίκη Θεοδωράκη.

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.) δημιουργήθηκε το 1994 στην Αθήνα, με σκοπό να συμβάλλει στην ενίσχυση και την προώθηση του βιβλίου στην Ελλάδα. Υπάγεται, εποπτεύεται και επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού. Η εύρυθμη λειτουργία του Ε.ΚΕ.ΒΙ. οφείλεται στη συμβολή ανθρώπων, οι οποίοι απασχολούνται επαγγελματικά στο χώρο του βιβλίου και των εκδόσεων εντός της χώρας.
Το ΕΚΕΒΙ καταργήθηκε το 2014 και οι αρμοδιότητες του μεταφέρθηκαν, καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία, στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού.

Ο ηθοποιός και ποιητής Χρήστος Ε. Κατσιγιάννης, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1930 και φοίτησε στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, τη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου και τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.
Εμφανίστηκε στο Θέατρο το 1954, υπηρετώντας το, μέχρι το 1973. Παράλληλα δίδαξε υποκριτική, ορθοφωνία και αυτοσχεδιασμό στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, στην Ανωτέρα Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου και στην πρότυπη Σχολή Θεάτρου - Κινηματογράφου - Τηλεόρασης.
Από το 1973 αφοσιώθηκε στην ποίηση, τυπώνοντας 24 συνολικά βιβλία, εκ των οποίων τα 16 είναι ποιητικές συλλογές. Κατά καιρούς διετέλεσε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών, του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», του ΠΕΝ-Κλαμπ Ποιήσεως, του Ελληνικού Κέντρου της Διεθνούς Εταιρείας Κριτικών Λογοτεχνίας κ.ά.
Από το 1994 αυτοδιαγράφηκε από σωματεία και συλλόγους και εγκαταστάθηκε στο Παλαιό Ναύπλιο, όπου έγραψε πολλά βιβλία, με αισθαντικότητα και στοχασμό προσωπικό. Έφυγε απ’ τη ζωή στις 10 Μαΐου 1999 το μεσημέρι, στο σπίτι του στο Ναύπλιο, όπου και διέμενε τα τελευταία χρόνια, αποτραβηγμένος από τα κοινά.

Ρώσος σοβιετικός ποιητής και μεταφραστής. Μεταφρασμένη ποίηση των λαών της ΕΣΣΔ . Μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της ΕΣΣΔ ( 1963 ). Επίτιμος Εργάτης Πολιτισμού της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Μπουριάτ .

Συγγραφέας, μεταφραστής και εκδότης. Έχει εκδόσει την Ανθολογία "10 Κύπριοι ποιητές" την οποία είχε ετοιμάσει η Έλλη Παιονίδου.

Βούλγαρος μεταφραστής.

Γραμματέας του Γ. Γ. Ηνωμένων Εθνών.

Η Φαίδρα Ζαμπαθά-Παγουλάτου γεν­νήθηκε στην Αθήνα, κόρη του λογοτέ­χνη Κούλη Ζαμπαθά.
Σπούδασε Γαλλική και Ιταλική λο­γο­­τε­χνία. Ξεκίνησε στα Γράμματα τη δε­καετία του '60.
Το πρώτο της ποιητικό βιβλίο κυκλο­φόρησε στα 1962, με τίτλο «Στα­­γόνες από φως». Από τότε ακο­λούθησαν τρία δοκίμια, δυο πε­ζά, και δεκα­οκτώ ποιητικές συλλογές καθώς και μετα­φράσεις, όπως των: «Ντιντερό, Χομπσμπά­ουντ, Ζάλλερ, Λεο­πάρντι. Επίσης Γάλλων ποιη­τών.

Ο Μιχάλης Σταφυλάς ηταν συγγραφέας και εκδότης, ο οποίος επιμελείται εκδόσεις για την Ευρυτανία, όπως επίσης και λογοτεχνικά περιοδικά.

Μορφωτική ακόλουθος της Γαλλικής Πρεσβείας στη Κύπρο.

Ο Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος (1923-1998) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής. Ανήκει στους ποιητές και λογίους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Τιμήθηκε με το Βραβείο των Δώδεκα, με το Α΄ βραβείο θεατρικού έργου και το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών.

Πρέσβειρα της Ινδίας στη Κύπρο.

Κύπρια που έζησε στην Αμερική μετά την Τουρκική εισβολή.

Η Marianne McDonald είναι λόγιος και φιλάνθρωπος. Η Marianne ασχολείται με την ερμηνεία, την κοινή χρήση, τη συλλογή και τη διατήρηση ελληνικών και ιρλανδικών κειμένων, θεατρικών έργων και γραπτών. Αναγνωρισμένη ως ιστορικός των κλασικών, έχει λάβει πολλά βραβεία και διακρίσεις λόγω των έργων και της φιλανθρωπίας της. Ως θεατρική συγγραφέας έχει γράψει πολλά σύγχρονα έργα, βασισμένα σε αρχαία ελληνικά δράματα της σύγχρονης εποχής.