Έλληνας ποιητής και συγγραφέας.

Ο Ανδρέας Χριστοφίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός, εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Κύπρου.

Εκπαιδευτικός, συγγραφέας, ερευνητής και λαογράφος. Γεννήθηκε το 1909 στο χωριό Άχνα της επαρχίας Αμμοχώστου. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Αμμοχώστου το 1927 και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1928-1932). Το 1935 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας από το ίδιο Πανεπιστήμιο, με τη διατριβή του Περί τῶν ἐν τῇ Μεσαιωνικῇ καί Νεοτέρᾳ Κυπριακῇ ξένων γλωσσικῶν στοιχείων.

Ο Δημήτρης Χατζής ήταν Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός, δημοσιογράφος και αντιστασιακός.
Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκα μεσω του πολύ καλού κοινού τους φίλου Μέμου Μακρή.

Ο Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος (1923-1998) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής. Ανήκει στους ποιητές και λογίους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Τιμήθηκε με το Βραβείο των Δώδεκα, με το Α΄ βραβείο θεατρικού έργου και το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών.

Καθηγητές Γαλλικής φιλολογίας. Έχουν μεταφράσει κατά λέξη τη ποιητική συλλογή της Έλλης Παιονίδου "Ώρες" στα Γαλλικά.

Ελληνοαμερικανίδα συγγραφέας.

Γιατρός και λόγιος-συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1918 και πέθανε το 1994. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στη Λευκωσία, πήγε στην Ελλάδα όπου σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μεταξύ του 1935 και του 1942. Η μητέρα του Ιουλία ήταν λογία και συνεργάτιδα του γνωστού περιοδικού «Διάπλασις των Παίδων», στο οποίο έγραφε με το ψευδώνυμο Ποιμενίς Μυρτώ. Μετά το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άσκησε την ιατρική στην Αμμόχωστο από το 1942 μέχρι το 1974. Με την προσφυγοποίησή του λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974, εγκαταστάθηκε στην Πάφο μέχρι και το τέλος της ζωής του.
Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, δημοσίευσε σε ελλαδικά έντυπα διηγήματα, ποιήματα και μελέτες. Στην Κύπρο συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά «Κυπριακά Γράμματα», «Πνευματική Κύπρος» και «Νέα Εποχή». Ασχολήθηκε και με την κριτική, βασικά ποιητικών έργων. Ποιήματά του περιελήφθησαν σε διάφορες ανθολογίες και μεταφράστηκαν στην αγγλική

Ελληνοκύπριος συνθέτης και στιχουργός. Γεννήθηκε στη Λεμεσό. Ασχολήθηκε με τη μουσική από τα μαθητικά του χρόνια. Η τουρκική εισβολή του 1974 τον βρίσκει φαντάρο. Βαθύτατα πολιτικοποιημένος, ο Μάριος Τόκας άρχισε να γυρίζει από πόλη σε πόλη κάνοντας συναυλίες προτού ακόμα αρχίσει τις σπουδές του στην Αθήνα.
Το 1981, σε μία τολμηρή, για τα δεδομένα της εποχής, κίνηση μελοποίησε το ποίημα της 19χρόνης, τότε, Τουρκοκύπριας Νεσιέ Γιασίν με τίτλο «Η Δική μου η Πατρίδα», σε μετάφραση της Έλλης Παιονίδου. Το τραγούδι αυτό αποτελεί σύμβολο της ενότητας μεταξύ των ανθρώπων και ερμηνεύτηκε με μοναδικό τρόπο από τον Γιώργο Νταλάρα.

Μεταφράστρια και καθηγήτρια Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου.

Κύπρια ποιήτρια, γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ρεμπελίνα. Μέσα από τη σημαντική για τον τόπο παρακαταθήκη της, συνομίλησε με κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πρώτες Κύπριες που έγραψαν λογοτεχνία με γυναικεία οπτική. Το ποιητικό της έργο «Έρχου» τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για εκδόσεις 2011. Εξέδωσε έξι ποιητικά έργα και ένα πεζογράφημα. Υπήρξε μια από τις σημαντικότερες ποιητικές φωνές της λεγόμενης «Γενιάς του 1974» ή αλλιώς «Γενιάς της Εισβολής», αλλά και γενικότερα της σύγχρονής ποίησης.
Με το ζεύγος Παιονίδη είχαν στενή φιλική σχέση.

Ο Τζον Μακρόθ ήταν θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης στο Εδιμβούργο.

Βούγαρος ποιητής και αντιπρόεδρος της Βουλγαρίας επί σοσιαλισμού.

Ο Τεύκρος Ανθίας (Ανδρέας Παύλου) ήταν Ελληνοκύπριος ποιητής (1903-1968). Γνωστότερο έργο του είναι η ποιητική συλλογή «Τα σφυρίγματα του αλήτη» (Αθήνα, 1929).
Για την ποιητική συλλογή «Δευτέρα παρουσία» μέσα από τους στίχους της οποίας ο ποιητής έβαζε την εργατιά να δικάζει τον Θεό, ο Τεύκρος Ανθίας αφορίστηκε από την Εκκλησία της Κύπρου.

Η Αλίκη Τελέσκου – Μιχαηλίδου γεννήθηκε στη Γιουγκοσλαβία το 1956. Σπούδασε Ηλεκτρονικές Επιστήμες και Ψυχολογία. Έχει εκδώσει 15 προσωπικά βιβλία, 6 ποιητικές συλλογές σε συνεργασία με ποιητές από διάφορες χώρες και έχει μεταφράσει 35 βιβλία από διάφορες γλώσσες στα ελληνικά και από ελληνικά σε άλλη γλώσσα. Είναι μέλος της ΕΛ Κύπρου και σε αρκετούς άλλους ομίλους και λογοτεχνικούς συνδέσμους στη Σερβία, Κροατία , Μεξικό, Βραζιλία, Κολομβία, Ουρουγουάη. Έργα της έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες και συμπεριλαμβάνονται σε πολλές κυπριακές και διεθνείς ανθολογίες. Έχει μεταφράσει την δίγλωσση Ανθολογία Σύγχρονης Κυπριακής Ποίησης με 34 ποιητές, την τρίγλωσση (ελληνικά, ρουμανικά και σερβικά) ανθολογία Κυπρίων και Ρουμάνων ποιητών με συμμετοχή 24 ποιητών με τίτλο «Τρεις γλώσσες, τρείς γραφές», ιδέα που αγκάλιασαν οι εκδότες του Οίκου «Tibiscus» και την υλοποίησαν και την Ανθολογία με συμμετοχή 62 ποιητών – δίγλωσση (κροατικά και ελληνικά
Έργα της έχουν βραβευτεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής σε σημαντικούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και φεστιβάλ. Πολλές φορές κέρδισε το Α΄βραβείο και πρόσφατα στην πόλη Σρέμσκα Μίτροβιτς της Σερβίας διακρίθηκε με τον τίτλο ‘ επίτιμος πολίτης της βασιλικής πόλης Σίρμιουμ, Ειδικό βραβείο ρουμανικής γλώσσας το 2023 από το Υπ. Παιδείας της Ρουμανίας κλ

Κύπριος ποιητής, γεννήθηκε στον Κάτω Αμίαντο το 1927. Φοίτησε μόνο στο δημοτικό σχολείο και μπήκε στη βιοπάλη. Άρχισε νωρίς να δημοσιεύει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, από τις οποίες η μια, το Επιτρέψατέ μου, τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο ποίησης του υπουργείου Παιδείας. Ποιήματα του Θεόδωρου Στυλιανού έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.

Ποιητής. Γεννήθηκε στον Κάτω Αμίαντο το 1927. Φοίτησε μόνο στο δημοτικό σχολείο και μπήκε στη βιοπάλη. Άρχισε νωρίς να δημοσιεύει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, από τις οποίες η μια, το Επιτρέψατέ μου, τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο ποίησης του υπουργείου Παιδείας. Ποιήματα του Θεόδωρου Στυλιανού έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.

Ο Μιχάλης Σταφυλάς ηταν συγγραφέας και εκδότης, ο οποίος επιμελείται εκδόσεις για την Ευρυτανία, όπως επίσης και λογοτεχνικά περιοδικά.

Κύπριος κορυφαίος ζωγράφος.
Στην Κύπρο ο Παράσκος το 1969 ίδρυσε το Κυπριακό Κολλέγιο Τέχνης στην Αμμόχωστο. Στη συνέχεια υπήρξε ο ιδρυτής του Cyprus College of Art στην Κάτω Πάφο και του Summer School που λειτούργησε στο χωριό Λέμπα της Πάφου από το 1970 προσελκύοντας καλλιτέχνες και φοιτητές από πολλές χώρες.Η θερινή Σχολή Τέχνης στη Λέμπα είναι αναγνωρισμένη ως κολέγιο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Άργότερα ο καλλιτέχνης ίδρυσε παρόμοια Σχολή και στη Λάρνακα.

Η Λίνα Σολομωνίδου (1924-2008) σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως γιατρός στην Κύπρο μέχρι το 1985. Υπήρξε πολύ καλή φίλη με το ζεύγος Παιονίδη. Με το ψευδώνυμο Αλίκη Λεμέζη εξέδωσε τις δυο πρώτες νουβέλες της (το 1959 και το 1960 αντίστοιχα). Ακολούθησαν άλλα τέσσερα βιβλία της, η νουβέλα «Ενθάδε κείται» (1964), το μυθιστόρημα «Το Ταξίδι» (1969), το μυθιστορηματικό χρονικό «Βιώματα Κύπρος 1974» (1976) το οποίο σχολιάστηκε θετικά τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, και το βιβλίο «Αυτοβιογραφικά και άλλα ανέκδοτα κείμενα» (2011).

Κύπριος ζωγράφος - η τεχνοτροπία του κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό, την αφαίρεση και τον σουρεαλισμό.
Aμέσως μετά το 1974, δημιούργησε μια αξιόλογη σειρά έργων που φέρουν τον τίτλο «Κύκλος της Καταγγελίας» και είναι επηρεασμένα από τα τραγικά γεγονότα της τουρκικής εισβολής. Η έκθεση που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στην Γκαλερί Ώρα στην Αθήνα και στη συνέχεια με πρωτοβουλία του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης, όπου υπήρξε Πρόεδρος ο κ. Πανίκος Παιονίδης, παρουσιάστηκε και σε χώρες της Ευρώπης λαμβάνοντας εξαιρετικές κριτικές.
Με τον Γιώργο Σκοτεινό και ολόκληρη την οικογένεια του υπάρχει στενός δεσμός φιλίας. Από την δεκαετία του ‘60 ακόμα, το ζεύγος Παιονίδη έκανε συχνές επισκέψεις στην Αμμόχωστο όπου είχε το σπίτι και το στούντιο του ο καλλιτέχνης. Μόλις είδε τα εμβληματικά έργα η Έλλη στην Αθήνα έγραψε μια σειρά ποιημάτων με τον αντίστοιχο τίτλο. Το βιβλίο φιλοτέχνησε με την σειρά του ο Σκοτεινός με ασπρόμαυρα σχέδια, τα πρωτότυπα των οποίων είναι καταχωρημένα στο αρχείο.
Ο “Κύκλος της Καταγγελίας” ήταν μια από τις κύριες πηγές έμπνευσης του ποιητή Γεφτουσένκο για να γράψει το σπουδαίο ποίημα “Περιστερώνα”, τον Ιούνιο 1977.
Σαν αποτέλεσμα της στενής φιλίας, η 'Ελλη Παιονίδου βάπτισε τον πρώτο γιο του Σκοτεινού, Μίνωα.

Ο Πλουτής Σέρβας ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Διετέλεσε Δήμαρχος Λεμεσού και Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου και του ΑΚΕΛ. Με το ζεύγος Παιονίδη είχαν πολύ στενές φιλικές σχέσεις.

Κύπρια συγγραφέας.

Ο Γιάννης Ρίτσος ήταν ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές με διεθνή φήμη και ακτινοβολία. Δημοσίευσε πάνω από εκατό ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, είκοσι δύο μυθιστορήματα, ένα θεατρικό έργο και μελέτες. Τα έργα του συμπληρώνουν πολλές μεταφράσεις, χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα. Με το ζευγάρι Παιονίδη υπήρξαν πολύ στενοί φίλοι και τον φιλοξένησαν τόσο στο σπίτι τους στη Λεμεσό όσο και στο εξοχικό τους στη Βάσα.

Ο Πανίκος Παιονίδης, η 'Ελλη Παιονίδου και η εικαστικός και συγγραφέας Πόλυ Κασδά στο σπίτι του ζεύγους στη Λεμεσό.
Κασδά, Πολυξένη

Η Μαρία Πυλιώτου είναι Κύπρια συγγραφέας παιδικών βιβλίων και θεατρικών έργων, εικονογράφος παιδικών βιβλίων και δασκάλα.

Κύπριος συγγραφέας και εκδότης του περιοδικού "Νέα Εποχή" μετά τον Πανίκο Παιονίδη. Εκτός από διηγήματα έγραψε ποίηση, μελέτες, άρθρα, κι ασχολήθηκε και με την κριτική, ιδίως κριτική βιβλίου και θεάτρου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Κυπρίων Λογοτεχνών και μέλος του διοικητικού της συμβουλίου κατά την περίοδο 1961-1964. Επίσης υπήρξε μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής γραμμάτων του υπουργείου Παιδείας (1974-1976), μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, γραμματέας της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου και γραμματέας του Κυπροσοβιετικού Συνδέσμου Φιλίας.

Καθηγητής, κριτικός και συγγραφέας. Το 1934 σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1948 πήγε για περαιτέρω σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τελικά εγκαταστάθηκε μόνιμα.Μεταξύ 1948 και 1951 παρακολούθησε ανώτερες σπουδές φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Από το Πανεπιστήμιο αυτό πήρε και τον τίτλο του διδάκτορος της φιλοσοφίας (1951). Στη συνέχεια εργάστηκε ως καθηγητής σε σχολεία του Σικάγου και αργότερα — και για 20 περίπου χρόνια — σε ελληνικό κολλέγιο της Βοστώνης. Υπηρέτησε επίσης (από το 1964) ως επίτιμος πρόξενος της Δημοκρατίας της Κύπρου στη Βοστώνη.
Ο Κώστας Προυσής έγραψε διηγήματα, μελέτες, άρθρα, ενώ ασχολήθηκε ιδιαίτερα και με την κριτική. Ασχολήθηκε επίσης με τη λαογραφία, ενώ εξέδωσε και σχολικά βιβλία. Συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά της Κύπρου, της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά καιρούς χρησιμοποίησε και διάφορα ψευδώνυμα («Κ. Μάγιστρος», «Κ. Καστρινός», «Ε. Κ. Ιακωβίδης»).

Το 1934, μαζί με τους Ν. Κρανιδιώτη και Α. Ιντιάνο, εξέδωσε στην Κύπρο το πολύ αξιόλογο φιλολογικό περιοδικό Κυπριακά Γράμματα. Με κάποιες διακοπές, το περιοδικό έζησε για 20 περίπου χρόνια και διαδραμάτισε ζωτικότατο ρόλο στην κυπριακή πνευματική και καλλιτεχνική ζωή που αναγνωρίστηκε κι από την Ακαδημία Αθηνών η οποία και το είχε βραβεύσει. Ο Κώστας Προυσής υπήρξε πρώτος διευθυντής του περιοδικού, στο οποίο δημοσίευσε αρκετές μελέτες και διηγήματά του, όπως και πολλές κριτικές, σημαντικές για την εξέλιξη της κυπριακής λογοτεχνίας.
Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Πνευματικού Ομίλου Κύπρου (ΕΠΟΚ) και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Κυπριακών Σπουδών.

Ο Γιώργος Φιλίππου Πιερίδης (1904 - 1999) ήταν Κύπριος λογοτέχνης. Γεννήθηκε στο Δάλι της Κύπρου. Μεγάλωσε και έζησε πολλά χρόνια στην Αίγυπτο, όπου και σπούδασε. Εγκαταστάθηκε στην Κύπρο το 1946. Διετέλεσε διευθυντής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και Πινακοθήκης Αμμοχώστου από το 1954 έως το 1971. Υπήρξε συγγραφέας πολλών μυθιστορημάτων όπως Οι Βαμβακάδες (1945), Διηγήματα από τη Μέση Ανατολή, (Κύπρος 1949), Σκληροί Καιροί (Αθήνα, 1962) κ.α.
Δημοσίευσε επίσης μελέτες σε περιοδικά και εφημερίδες. Τα έργα του μεταφράστηκαν στα ρωσικά, ρουμανικά, αραβικά, κινέζικα, γερμανικά, σουηδικά και αγγλικά. Το 1982 τιμήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας Κύπρου με το βραβείο συνολικής προσφοράς στην κυπριακή λογοτεχνία.

Εκπαιδευτικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντρέας Παυλίδης αλλά καθιερώθηκε με το ψευδώνυμο Άντης Περνάρης .Ως παιδαγωγός, ο Άντης Περνάρης εφάρμοσε στο μέτρο του δυνατού και υπό τις συνθήκες, προοδευτικές εκπαιδευτικές μεθόδους. Αγωνίστηκε επίσης για την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση, ενώ έγραψε κι εξέδωσε και διάφορα σχολικά βοηθήματα. ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία. Αρχικά ως ανταποκριτής στη Λάρνακα της εφημερίδας «Φωνή της Κύπρου», και στη συνέχεια ως συνεργάτης χρονογράφος άλλων εντύπων, ως συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής εφημερίδων. Στις εφημερίδες στις οποίες εργάστηκε δημοσίευε επίσης κριτική θεάτρου, συνεντεύξεις με προσωπικότητες, κριτική και παρουσίαση βιβλίου και μεταφράσεις, ενώ στην εφημερίδα «Ελευθερία» καθιέρωσε για πρώτη φορά ειδική στήλη για πνευματικά και καλλιτεχνικά θέματα. Ήταν, επίσης, από τους ιδρυτές (το 1935) του λογοτεχνικού περιοδικού «Πάφος» στο οποίο και δημοσίευσε αρκετές εργασίες του. Ο Άντης Περνάρης χρησιμοποίησε κατά καιρούς και άλλα ψευδώνυμα: «Κουνούπι», «Ν. Ἀλάσιος», «Κηφισσός» και «Ἀ. Νικούσιος».
Το συγγραφικό του έργο είναι πλατύ. Περιλαμβάνει σχολικά βιβλία, μελέτες, χρονογράφημα, κριτική, ποίηση, διήγημα, θέατρο κ.α.

Βούλγαρος μεταφραστής.

O Νίκος Παππάς ήταν Έλληνας ποιητής και ιστορικός της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Η Ρίτα Μπούμη - Παπά ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και μεταφράστρια. Ήταν σύζυγος του επίσης λογοτέχνη Νίκου Παπά. Έγραψε ποιήματα και πεζά, ενώ ασχολήθηκε και με την ταξιδιωτική λογοτεχνία. Διηύθυνε και το λογοτεχνικό περιοδικό Κυκλάδες. Με το ζεύγος Παιονίδη γνωρίστηκαν στο συνέδριο συγγραφέων της Σόφιας.

Κυπρία καλλιτέχνις του λυρικού θεάτρου που διαπρέπει στο εξωτερικό. Η Αλεξάνδρα Παπατζιάκου, που είναι μεσόφωνoς, έκαμε τις πρώτες της μουσικές σπουδές στη γενέτειρά της με τη Μαρίκα Τσιρίκου, του παραρτήματος του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών, και τις συνέχισε στο Ωδείο του Παρισιού, με την lρέν Ζοακίμ, τον Ζ. Ζασέν, τον Ζ.Κ. Μπενουά και την Ελέν Μπουβιέ. Παράλληλα, μελέτησε πιάνο με την Υβόν Λεφεμπύρ.

Αρχιτέκτων, πολεοδόμος, συγγραφέας, γιος του λογοτέχνη Γιάννη Παπαγγέλου (Γιάννη Λεύκη). Γεννήθηκε το 1941 στη Λεμεσό και τελείωσε το Λανίτειο Γυμνάσιο. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1958-63).Άρχισε να ασχολείται με τη λογοτεχνία από πολύ μικρός. Πρωτοδημοσίευσε ποίηση σε αθηναϊκά έντυπα στις αρχές της δεκαετίας του '60. Εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο το 1974. Εξέδωσε πάνω από 30 ποιητικές συλλογές, καθώς και ποιητικές μεταφράσεις, δοκίμια, θεατρικά. Εξέδωσε επίσης δυο ογκώδη λεξικογραφικά έργα (Η γλώσσα των καραβιών και το ετυμολογικό/ ερμηνευτικό κυπρο-ελληνο-αγγλικό λεξικό Το Κυπριακό ιδίωμα).

Τραγουδιστής του Μίκη Θεοδωράκη.

Ο Στάθης Παναγούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, από οικογένεια που διαπνεόταν από δημοκρατικές αρχές. Το 1962 οργανώνεται στην ΟΝΕΚ και κατόπιν στην ΕΔΗΝ, όπου εκλέγεται γραμματέας της οργάνωσης στη Γλυφάδα. Για τη δράση του στην οργάνωση συνελήφθη πολλές φορές. Με την επιβολή της δικτατορίας το 1967 ολόκληρη η οικογένεια Παναγούλη μπαίνει στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Η ιστορία του μεγαλύτερου αδερφού του, Γεωργίου Παναγούλη, αξιωματικού των ΛΟΚ, καθώς και οι ηρωικοί αγώνες του αδερφού του Αλέξανδρου Παναγούλη είναι ιστορικά γεγονότα, γνωστά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μετά την ανατροπή της χούντας επέστρεψε στην Ιταλία, για να συνεχίσει τις πανεπιστημιακές του σπουδές στις πολιτικές επιστήμες, τις οποίες είχε αναγκαστεί να διακόψει. Το 1975 παίρνει το πτυχίο του με άριστα. Το 1977 κατεβαίνει για πρώτη φορά στις εκλογές και εκλέγεται πάλι βουλευτής το 1981 και ορκίζεται υφυπουργός Εσωτερικών στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Τον Αύγουστο του 1982 παραιτήθηκε, διαφωνώντας με πρακτικές που επέκριναν μετά από χρόνια ηγετικά στελέχη του κινήματος. Ίδρυσε την Ενιαία Σοσιαλιστική Παράταξη Ελλάδας και στις εκλογές του 1985 εκλέχθηκε βουλευτής στη Β΄Περιφέρεια Αθηνών, συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ.

Κύπρια ποιήτρια. Υπηρέτησε στις Υπηρεσίες Πρόνοιας της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι τη συνταξιοδότησή της. Στα γράμματα εμφανίστηκε στα νεανικά της χρόνια. Ασχολήθηκε με την ποίηση και την παιδική λογοτεχνία. Έχει τιμηθεί με δύο κρατικά βραβεία από το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, με Πανελλήνιο Βραβείο Ποίησης και με βραβεύσεις από τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παιδικού - Νεανικού Βιβλίου.

Κυπρία μουσικοσυνθέτις που σταδιοδρομεί στην Ελλάδα. Δίδαξε «Φωνητική Εκφραση στο Αρχαίο Δράμα» στους επαγγελματίες ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου. Από το 1981 άρχισε να εργάζεται ως ειδικός μουσικός παραγωγός στο Πρώτο Πρόγραμμα ραδιοφώνου της ΕΡΤ. Υπήρξε επίσης σύμβουλος αρχαίου δράματος στις παραστάσεις των τραγωδιών του Ευριπίδη «Ηλέκτρα» και «Μήδεια» από το Κρατικό Θέατρο του Όσλο Νορβηγίας. Το 1989 πήρε το πρώτο βραβείο καλύτερης μουσικής στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την ταινία του διακεκριμένου σκηνοθέτη και συζύγου της, Κώστα Φέρρη, «Oh Babylon». To 1992 της απενεμήθη το πρώτο βραβείο καλύτερης μουσικής στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Άγκυρας για την ταινία της Τουρκάλας σκηνοθέτιδας Icil Ozgenturk «Rosa, je t’ aime».

Η Ειρήνη Παναγή-Τσουλλή (Ξερός Λευκωσίας, 1938) είναι Ελληνοκύπρια λογοτέχνιδα και εκπαιδευτικός. Εξέδωσε το πρώτο της λογοτεχνικό έργο το 1962 και ασχολήθηκε με την ποίηση, την παιδική λογοτεχνία και τη συγγραφή σχολικών βιβλίων.

Συγγραφέας και εκπαιδευτικός, συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά της Αιγύπτου και της Κύπρου, με το αιγυπτιακό και το κυπριακό ραδιόφωνο, ενώ στη Λευκωσία εξέδιδε το περιοδικό Ὁδηγός τῆς Μητέρας (1962-1964). Τιμήθηκε κατά καιρούς με διάφορα λογοτεχνικά βραβεία. Ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (Ελλάδος), ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, μέλος του κυπριακού Pen, μέλος του συμβουλίου του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού-Νεανικού Βιβλίου και του συμβουλίου της Παγκύπριας Σχολής Γονέων.

Κύπριος ζωγράφος και χαράκτης. Αποφοίτησε από το Διδασκαλικό Κολλέγιο της Μόρφου το 1945 (όπου είχε δάσκαλό του στην τέχνη τον ζωγράφο Αδαμάντιο Διαμαντή). Παρακολούθησε μαθήματα τέχνης και παιδαγωγικών στο King Alfred's College στο Γουίντσεστερ της Αγγλίας (1956-57) καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (1971-72). Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος και διευθυντής σε δημοτικά σχολεία, καθώς και ως καθηγητής της τέχνης στην Αγγλική Σχολή της Λευκωσίας κατά το 1952-53. Από το 1970 μέχρι και την αφυπηρέτησή του το 1985, ήταν επιθεωρητής τέχνης των σχολείων δημοτικής εκπαίδευσης

H 'Ελλη Παιονίδου και η Ντολόρες Ιμπάρρουρι.
Ibárruri Gómez, Isidora Dolores (1895-1989)

Κορυφαίος Κύπριος λογοτέχνης. Ως ζωγράφος και αγιογράφος, ο Νικολαΐδης παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Εκεί όμως που ιδιαίτερα διακρίθηκε, είναι η λογοτεχνία. Ως πεζογράφος, είναι ένας από τους πλέον αξιόλογους όχι μόνο της Κύπρου, αλλά και γενικότερα των νεοελληνικών γραμμάτων.

Κύπριος ζωγράφος.

O Θανάσης Θ. Νιάρχος γεννήθηκε στον Bόλο. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Γαλλική Φιλολογία. Έχει εκδώσει βιβλία ποίησης.

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Ελένη Καζαντζάκη (το γένος Σαμίου) υπήρξε η δεύτερη σύζυγος του μεγάλου έλληνα συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη και κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του ογκώδους έργου του.

Ο Κώστας Μόντης ήταν Κύπριος συγγραφέας. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνοκύπριους ποιητές και συγγραφείς, Ο Κώστας Μόντης ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ποιητής, μυθιστοριογράφος και συγγραφέας θεατρικών έργων, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα της μεταπολεμικής περιόδου. Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφρασθεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ολλανδικά, Σουηδικά, Ρωσικά και σε άλλες γλώσσες. Το 1980 τιμήθηκε με τον τίτλο του «δαφνοστεφούς ποιητή» (Poet Laureate) από την Παγκόσμια Ακαδημία Τεχνών και Πολιτισμού. Το 1984 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ[2]. Το 1997 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ανάλογη τιμή δέχτηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 2001.
Συγγραφέας πολυγραφότατος, βαθιά προβληματιζόμενος για το παρόν και το μέλλον της ιδιαίτερής του πατρίδας, της Κύπρου. Πολλά από τα έργα του αναφέρονται στον αγώνα των Κυπρίων για απελευθέρωση από την Αγγλία και ένωση με την Ελλάδα, την πορεία της νήσου μετά την Ανεξαρτησία, με σημαντικό σταθμό την Τουρκική Εισβολή και την έκτοτε κατοχή του 1/3 της Κύπρου.

Η Μαρία Μποσταντζόγλου υπήρξε σύζυγος του Μόστ Μέντη Μποσταντζόγλου.

Διακεκριμένος Βούλγαρος ποιητής

Διακεκριμένος βούλγαρος ποιητής.

Κύπριος συγγραφέας ο οποίος διέμενε στην Αυστραλία.

Ο μοναχός Νικόδημος ή Blue Menthal ήταν ο Νικόλαος Περακάκης, γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα. Τελείωσε το Η΄ Γυμνάσιο Αθηνών. Μέχρι το 1972 παρακολούθησε μαθήματα στη Νομική Σχολή Αθηνών. Διέκοψε τις σπουδές του και έφυγε για το Άγιο Όρος, όπου μόνασε από το 1972 έως το 1990. Τα έτη 1978-1982 διετέλεσε Γραμματέας στην Ιερά Κοινότητα. Ασχολείται με τη ζωγραφική και τη δημιουργική αγιογραφία.

Κύπριος ποιητής. Φοίτησε στο Αγγλικό Κολλέγιο Λευκωσίας και στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, από το οποίο απέχτησε πτυχίο στη Ρωσική Λογοτεχνία και διδακτορικό δίπλωμα στη Φιλολογία. Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος σε διάφορα πολιτιστικά σωματεία και επιτροπές (Πνευματική Στέγη Λευκωσίας, Πολιτιστικό Κέντρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, Εθνική Επιτροπή Ευρωπαϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας). Από το 2013 μέχρι το 2017 ήταν Πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου.
Έχει τιμηθεί με Κρατικό Έπαινο και Κρατικό Βραβείο Ποίησης στην Κύπρο, καθώς και με το Μετάλλιο Πούσκιν, της Ένωσης Ρώσων Συγγραφέων. Είναι, επίσης, επίτιμο μέλος της Κρατικής Ακαδημίας Σλαβικού Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Με τον Γιώργο Μολέσκη το ζεύγος Παιονίδη ανέπτυξε δεσμούς φιλίας την δεκαετία του 1960 όταν διέμεναν στη Λευκωσία και όταν η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ακόμα στα σπάργανα. Ήταν η εποχή που οι καλλιτεχνικές και λογοτεχνικές μπουάτ άνθιζαν και πρόσφεραν στέγη σε γόνιμες συζητήσεις.

Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός με αντιδικτατορική δράση. Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών. Διετέλεσε Υπουργός Πολιτισμού, η μακροβιότερη στην Ελλάδα, τα έτη 1981-89 και 1993-94. Με την Μελίνα Μερκούρη, καθώς και με τον σύζυγο της Ζυλ Ντασέν, συνδέθηκε κυρίως ο Πανίκος Παιονίδης στη διάρκεια της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα, όταν είχε αναλάβει την διαφώτιση για το Κυπριακό και η Μερκούρη ήταν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Το ζεύγος όμως θαύμαζε και την Μελίνα ως αγωνίστρια καλλιτέχνιδα από πολύ νωρίς και προς τιμήν της ονόμασαν την κόρη τους Μελίνα.

Κύπρια που έζησε στην Αμερική μετά την Τουρκική εισβολή.

Ο Μέμος Μακρής ήταν Έλληνας γλύπτης του 20ού αιώνα. Υπήρξε πολύ στενός φίλος με το ζεύγος Παιονίδη.
Στην Κύπρο ξεχωρίζει για το εμβληματικό άγαλμα του Αρχιεπισκόπου Μακάριου φιλοτεχνημένο το 1987 στο προεδρικό μέγαρο στη Λευκωσία. Στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστός για το γλυπτό του με τη μορφή του κεφαλιού του καθηγητή Νίκου Σβορώνου που βρίσκεται στο προαύλιο του Πολυτεχνείου[5], προς τιμήν των θυμάτων αγώνων απανταχού φοιτητών.
Το 2001, επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου, τοποθετήθηκε ανδριάντας του Αρχιεπισκόπου και Εθνάρχη Κύπρου Μακαρίου στην Αθήνα στην συνοικία των Αμπελοκήπων. Το γλυπτό, φιλοτεχνημένο σε ορείχαλκο και ύψους 3.13μ., είναι δωρεά της Ιεράς Μονής Κύκκου προς το δήμο Αθηναίων και αποτελεί αντίγραφο του ανδριάντα που βρίσκεται στο Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου.

Κύπρια φιλόλογος, ποιήτρια και συγγραφέας.

Κύπριος λαϊκός ποιητής. Γεννήθηκε στο χωριό Λύση Αμμοχώστου και πέθανε στον συνοικισμό Τσιακιλερό στην Λάρνακα. Βραβεύτηκε από την Μορφωτική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας το 1975 με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς στην Ελληνική Κυπριακή Λογοτεχνία. Στην ποίηση άρχισε σαν ποιητάρης την περίοδο 1921-22. Αργότερα βγήκε από την ομαδική τεχνοτροπία των ποιητάρηδων, ανέπτυξε ένα δικό του προσωπικό στιλ και εξελίχτηκε σε έναν ιδιόρρυθμο τεχνίτη του στίχου και του λόγου και σε σημαντικό εκπρόσωπο της Κυπριακής λαϊκής ιδιωματικής ποίησης.

Ο Στέφανος Ληναίος είναι Έλληνας ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και θεατρικός επιχειρηματίας ενώ ασχολήθηκε και με την πολιτική, ως μέλος του ΠΑΣΟΚ και βουλευτής Α΄ Αθηνών το 1989 - 1990. Έλλη Φωτίου ( είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Ευαγγελίας Τριγονοπούλου, Ελληνίδας ηθοποιού του θεάτρου και του κινηματογράφου, σύζυγος του επίσης ηθοποιού Στέφανου Ληναίου.

Ο Αδαμάντιος Λεμός ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σημαντική φυσιογνωμία του νεοελληνικού θεάτρου.

Ο Βασίλειος Ι. Λαζανάς, ποιητής, δοκιμογράφος, μελετητής και μεταφραστής, γεννήθηκε στην Κόρινθο. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Tubingen (Δυτ. Γερμανία). Επαγγελματικά σταδιοδρόμησε ως διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Προστασίας Κωφαλάλων και ως Επιθεωρητής του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας.

Διακεκριμένος ιστορικός και συγγραφέας.Από το 1963 άρχισε να εργάζεται ως ερευνητής στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, του οποίου υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες. Από το 1982 ανέλαβε ως διευθυντής του Κέντρου, θέση την οποία διατήρησε μέχρι και την αφυπηρέτησή του το 1987. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Επιστημονικού και Φιλολογικού Συλλόγου Αμμοχώστου (ΕΦΣΑ), του οποίου εξελέγη πρώτος γραμματέας το 1960.

Ο Λεωνίδας Κύρκος, ήταν Έλληνας πολιτικός της Αριστεράς και είχε εκλεγεί πολλές φορές βουλευτής. Διατέλεσε πρόεδρος του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και της Ελληνικής Αριστεράς. Με το ζεύγος Παιονίδη υπήρξαν πολύ καλοίι φίλοι.

Ο Γιάννης Κόκκος είναι καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης, σκηνογράφος και ενδυματολόγος.

Η Άννα Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1947 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και μεγάλωσε στη Λευκωσία. Σπούδασε στη Ρώμη, ζωγραφική και χαρακτική στην Accademia di Belle Arti στη Ρώμη (1965-1968). Στη Ρώμη έζησε και εργάστηκε μέχρι το 1977 και την επόμενη χρονιά εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Εδιμβούργο, όπου ζει μέχρι σήμερα.
Κυρίαρχες μορφές στο έργο της είναι ο κύκλος και το τετράγωνο, τα οποία τοποθετούνται σε διαφορετικούς συνδυασμούς στις επίπεδες επιφάνειες άλλοτε του καμβά, άλλοτε του χαρτιού και άλλοτε απευθείας στους τοίχους και μαζί με το χρώμα χρησιμοποιούνται αναλυτικά στο πλαίσιο της διερεύνησης της ζωγραφικής γλώσσας καθαυτής. Χρησιμοποιεί το λευκό, το μαύρο, το άσπρο και το κόκκινο, τα οποία εφαρμόζει για να δημιουργήσουν μια εικαστική επιπεδότητα, ενώ όταν χρειάζεται να δημιουργήσει μια επιφάνεια με «υφή», χτίζεται με υλικό, συνήθως με γάζα και όχι με χρώμα.

Ο Κωνσταντίνος Γιαννικούρης είναι ένας από τους πιο καταξιωμένους Κύπριους καλλιτέχνες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό. Έχει σπουδάσει ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών (Ecole des Beux–Arts) στο Παρίσι. Εκτός από τη ζωγραφική, ο Γιαννικούρης ασχολείται επίσης με το ταπισερί, το ψηφιδωτό και το φρέσκο. Ο καλλιτέχνης ζει και εργάζεται στη Γαλλία.
Η ζωγραφική του Γιαννικούρη είναι ζωηρή και λυρική. Τα χρώματα είναι λαμπρά και διαφανή, ακόμη κι ένα σημάδι πινέλου μπορεί να δηλώνει μια μορφή, ένα όριο προς τη μορφή, μια υποβολή πολλών πραγμάτων. Οι χρωματικές κηλίδες και οι δουλεμένες επιφάνειες επιπλέουν του κανναβάτσου, σαν να περικυκλώνουν τις εικόνες μέσα στο ίδιο τους το μυστήριο, όπου μια λεπτή, ευαίσθητη, γραμμή έχει ένα πρόσωπο γυρισμένο προς την αρχαιότητα.

Μάνος Κράλης (Λευκωσία 1914-1989). Ψευδώνυμο του Γεωργίου Μίνωος. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Διδασκαλείο και το Διδασκαλικό Κολέγιο Μόρφου και εργάστηκε ως δάσκαλος. Ασχολήθηκε κυρίως με την ποίηση, αλλά δημοσίευσε και κριτική βιβλίου και ζωγραφικής και μεμονωμένα διηγήματα. Οι τρεις πρώτες συλλογές του είναι: "Ταξίδι στη γυμνή χρονιά", 1936·, "Φθινόπωρο στην κόλαση", 1938 και "Επιτάφιος πληρώματος ", 1946. Άλλες εκδόσεις ποιημάτων του: "Ποιητικά άπαντα 1936-1971" (1973)· "Γεύση θανάτου" (1974)· "Εντάφιον έαρ" (1984). Συγκεντρωτική έκδοση: "Τα ποιήματα (1936-1984)", επιμ. Λ. Παπαλεοντίου, εκδ. "Μικροφιλολογικά", 2005.

Η Μιράντα Κουνελάκη ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, σεναριογράφος, θεατρική συγγραφέας και μεταφράστρια.

Διακεκριμένος Κύπριος ποιητής

Ο Αλέκος Κοντόπουλος ήταν Έλληνας ζωγράφος, σημαντικός εκπρόσωπος της αφηρημένης τέχνης στην Ελλάδα και συγγραφέας.

Ο Αλέκος Κοντόπουλος ήταν Έλληνας ζωγράφος, σημαντικός εκπρόσωπος της αφηρημένης τέχνης στην Ελλάδα και συγγραφέας.

Μεταφραστής των βιβλίων της Έλλης Παιονίδου στα Τσεχικά.

Ο Γιώργος Κεχαγιόγλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1947 και σπούδασε στη Θεσσαλονίκη (1965-1969) και στο Παρίσι (1977-1979). Από το 1975 διδάσκει Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (όπου από το 1989 είναι καθηγητής α’ βαθμίδας). Ασχολείται με ποικίλα θέματα της Νεοελληνικής λογοτεχνίας και φιλολογίας από τις αρχές (12ος αιώνας) έως σήμερα, καθώς και με ζητήματα συγκριτικής φιλολογίας. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μελέτη και κριτική αποτίμηση της νεότερης Κυπριακής γραμματείας και λογοτεχνίας.

Η Ρήνα Κατσελλή ήταν Ελληνοκύπρια συγγραφέας και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική περιφέρεια Κερύνειας εκλεγμένη με το ΔΗΚΟ την περίοδο 1981-1996. Η Ρήνα Κατσελλή είχε ασχοληθεί με το θέατρο και τη συγγραφή βιβλίων. Το 1958 σκηνοθέτησε ερασιτεχνικά τον Αρχοντοχωριάτη του Μολιέρου συμμετέχοντας και ως ηθοποιός. Το 1959 έκδωσε το πρώτο της θεατρικό έργο.Το 1962 το έργο της Ο Ανάξιος ανεβαίνει από τον Οργανισμός Θεατρικής Αναπτύξεως Κύπρου. Επιπλέον, συχνά έδινε κυπριακές ηθογραφίες και ραδιοδράματα στο ραδιόδωνο και στην τηλεόραση στην Κύπρο.
Το 1970 έκδωσε τη θεατρική της παραγωγή σε επτά πολυγραφημένους τόμους. Στη συνέχεια έργα της ανέβηκαν από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, το θέατρο ΕΝΑ και την Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης SίΙνίο D' Amico Ρώμης.
Το 1973 ίδρυσε τις Εκδόσεις Χρυσοπολίτισσα, εκδίδοντας δικά της βιβλία αλλά και άλλων συγγραφέων. Είχε βραβευθεί με το Κρατικό Βραβείο μυθιστορήματος τρεις φορές και μία φορά με το Κρατικό Βραβείο για τη μελέτη της για τον δημοτικιστική Σάββα Χρίστη. Το 2010 βραβεύθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ήταν ιδρυτικό μέλος του Λαογραφικού Ομίλου Κερύνειας. Διετέλεσε 40 χρόνια γραμματέας του ομίλου.Ήταν επίτιμη πρόεδρος του.

Διακεκριμένος δημοσιογράφος. Διευθυντής και αρχισυντάκτης στο Φιλελεύθερο.

Ζωγράφος, ποιήτρια και συγγραφέας.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος, ακαδημαϊκός και γόνος της οικογένειας Κανελλόπουλου. Ανέλαβε για δύο σύντομες θητείες την προεδρία ελληνικών κυβερνήσεων το 1945 και το 1967.

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης (2 Δεκεμβρίου 1921 - 29 Μαρτίου 2011) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός, σεναριογράφος, δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός. Πολύ καλός φίλος με το ζεύγος Παιονίδη και τον έχουν φιλοξενήσει στη Βάσα.

Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης είναι Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

Κύπρια παραγωγός κινηματογράφου, αδελφή και «φύλακας – άγγελος» του Μιχάλη Κακογιάννη. Η Γιαννούλα Κακογιάννη – Wakefield υπήρξε πρόεδρος του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη.

Κύπριος πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο σε ηλικία 20 χρόνων. Για τη συνολική προσφορά του στα Κυπριακά Γράμματα ο Πάνος Ιωαννίδης τιμήθηκε το 1992 με το βραβείο Τεύκρου Ανθία και Θεοδόση Πιερίδη. Ο Πάνος Ιωαννίδης είναι ένας από τους εμπνευστές και ιδρυτές διαφόρων λογοτεχνικών οργανώσεων και σωματείων, όπως για παράδειγμα της «Ένωσης Φιλοτέχνων Κύπρου», της «Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων Κύπρου», της «Στέγης Τεχνών» καθώς και του σημαντικού λογοτεχνικού περιοδικού ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ.Το 1980, με πρωτοβουλία του, ιδρύθηκε το Κυπριακό Κέντρο ΠΕΝ (τοπικός κλάδος της Διεθνούς Οργάνωσης Συγγραφέων) του οποίου υπήρξε πρόεδρος. Παράλληλα εκπροσώπησε, είτε ως αξιωματούχος του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου, είτε ως λογοτέχνης, την Κύπρο σε δεκάδες διεθνή Συνέδρια και Συμπόσια στο εξωτερικό καθώς και σε Επιτροπές του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Διετέλεσε πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, πρόεδρος της Επιτροπής Βραβείου Θεάτρου Μελίνας Μερκούρη και τρεις φορές μέλος της Επιτροπής Απονομής Κρατικών Βραβείων του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Κύπρου, του Κυπριακού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και της Εταιρείας Συγγραφέων Ελλάδος

Ο Κλείτος Ιωαννίδης είναι Κύπριος συγγραφέας, φιλόσοφος και ποιητής. Σπούδασε στο Παρίσι φιλοσοφία, θρησκειολογία και κοινωνικές επιστήμες (1967-1974). Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1973). Καθηγητές του οι Pierre Vidal-Naquet, Pierre Hadot, Jean-Pierre Vernant. Εργάστηκε ως Ερευνητής και καθηγητής στο Παρίσι και στην Αθήνα (1973-1976) και ως Ερευνητής στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου (1977-1999).
Είναι Επιστημονικός Συνεργάτης της Ι. Μονής Κύκκου (από 1988).
Εργάστηκε ως Καθηγητής της Φιλοσοφίας και Αισθητικής στα Πανεπιστήμια Frederick και ΤΕΠΑΚ (2002-2013).
Συνεργάστηκε με πολλά Πανεπιστήμια της Κύπρου, της Ελλάδας και του εξωτερικού.[2]
Ασχολήθηκε συστηματικά, εκτός από τη θρησκειολογία, τη φιλοσοφία και την Ιστορία της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας, με την επιστημονική έρευνα, τον ευαγγελικό, πατερικό και μυστικό λόγο, την ποίηση, το δοκίμιο, την αρθρογραφία, τη μελέτη, την κριτική, τη μετάφραση, τη συγγραφή και την παρουσίαση χιλιάδων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών. Ημερήσια και περιοδικά έντυπα της Κύπρου, της Ελλάδας και του εξωτερικού φιλοξένησαν εκατοντάδες εργασίες και άρθρα του. Ποίηση και άλλες εργασίες του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, αγγλικά, ρωσικά, ιταλικά, γερμανικά, σερβικά, βουλγαρικά, ουγγρικά, ισπανικά, σλοβενικά, ρουμανικά, εσθονικά, πορτογαλικά. Καλλιέργησε συστηματικά την Προφορική Ιστορία, με πολλές εκδόσεις και τη δημιουργία Ιστορικών αρχείων.

Η Αγγελική Ιονάτου ήταν Eλληνίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και κιθαρίστρια. Έκανε κυρίως καριέρα στη Γαλλία και μελοποίησε Έλληνες ποιητές ενώ έκανε γνωστή στους Γάλλους τη Σαπφώ.

Καθηγητής Πανεπιστημίου, ερευνητής και συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1934 στο χωριό Διόριος. Αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας και σπούδασε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στα Πανεπιστήμια Bob - Jones της Καρολίνας (1953-1956) απ' όπου πήρε τον τίτλο Β.Α. και Indiana University της Ινδιάνας (1956-1961) απ' όπου πήρε τους τίτλους Μ.Α. και Ph.D. Με διάφορες υποτροφίες είχε στη συνέχεια ειδικεύσεις και μεταπτυχιακές σπουδές σε διάφορα Πανεπιστήμια (Ινδιάνας, Μιννεσότας, Λένινγκραντ κ.α.). Οι πανεπιστημιακοί του τίτλοι είναι στην Ιστορία, με ειδίκευση στη νεότερη Ρωσική Ιστορία.

Ελληνίδα ποιήτρια, εκπρόσωπος της Β' Μεταπολεμικής Γενιάς. Από το 1942 οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση, με αποτέλεσμα να εξοριστεί το 1948 διαδοχικά στη Χίο, το Τρίκερι και την Μακρόνησο. Το 1952 αφέθηκε ελεύθερη ως "αδειούχος εξόριστη". Τα βασανιστήρια και οι εξορίες της άφησαν μόνιμη κώφωση. Έργα της έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, σερβικά, ρωσικά, ισπανικά, κ.α. ενώ στο μεταφραστικό της έργο περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ανθολογίες γαλλόφωνης ποίησης, καθώς και ανθολογίες σλαβόφωνων ποιητών.
Την γνωριμία του ζεύγους Παιονίδη με την Βικτωρία Θεοδώρου την οφείλουν στη συγγραφέα Έλλη Αλεξίου το 1974 στην Αθήνα. Από τότε και μέχρι το τέλος της ζωής της υπήρξαν αδελφικοί φίλοι οικογενειακώς. Αντάλλαζαν επισκέψεις στην Αθήνα, στη Λεμεσό αλλά και στην Νέα Υόρκη όταν ο Πανίκος Παιονίδης ήταν εκεί ως Σύμβουλος Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Αποστολής στα Ηνωμένα Έθνη.
Η κόρη τους, Μελίνα Παιονίδου, βάπτισε τον εγγονό της Βικτωρίας, Ιάσωνα.

Ο Ανδρέας Ζιαρτίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας και στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1970-1991. Από τα παλαιότερα και πιο δραστήρια στελέχη της Κυπριακής Αριστεράς, γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ) για σαράντα χρόνια, βουλευτής του Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζομένου Λαού (ΑΚΕΛ). Ο Ανδρέας Ζαρτίδης με άλλα στελέχη απεχώρησαν από τις τάξεις του ΑΚΕΛ και ίδρυσαν στις αρχές του 1990 το ΑΔΗΣΟΚ (= Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα).

Η Φαίδρα Ζαμπαθά-Παγουλάτου γεν­νήθηκε στην Αθήνα, κόρη του λογοτέ­χνη Κούλη Ζαμπαθά.
Σπούδασε Γαλλική και Ιταλική λο­γο­­τε­χνία. Ξεκίνησε στα Γράμματα τη δε­καετία του '60.
Το πρώτο της ποιητικό βιβλίο κυκλο­φόρησε στα 1962, με τίτλο «Στα­­γόνες από φως». Από τότε ακο­λούθησαν τρία δοκίμια, δυο πε­ζά, και δεκα­οκτώ ποιητικές συλλογές καθώς και μετα­φράσεις, όπως των: «Ντιντερό, Χομπσμπά­ουντ, Ζάλλερ, Λεο­πάρντι. Επίσης Γάλλων ποιη­τών.

Χειρόγραφη επιστολή του Πανίκου Παιονίδη αναφορικά με τη δώρο στη δημοπρασία του Actors Studio.

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.) δημιουργήθηκε το 1994 στην Αθήνα, με σκοπό να συμβάλλει στην ενίσχυση και την προώθηση του βιβλίου στην Ελλάδα. Υπάγεται, εποπτεύεται και επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού. Η εύρυθμη λειτουργία του Ε.ΚΕ.ΒΙ. οφείλεται στη συμβολή ανθρώπων, οι οποίοι απασχολούνται επαγγελματικά στο χώρο του βιβλίου και των εκδόσεων εντός της χώρας.
Το ΕΚΕΒΙ καταργήθηκε το 2014 και οι αρμοδιότητες του μεταφέρθηκαν, καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία, στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού.

Ο Φίλιππος Δρακονταειδής είναι Έλληνας πεζογράφος και μεταφραστής.

Ελληνοαμερικανίδα ηθοποιός, κόρη Ελλήνων μεταναστών. Ο πατέρας της Κώστας Δουκάκης ήταν Μικρασιάτης που μετανάστευσε στις Η.Π.Α. Ξεκίνησε την θεατρική της καριέρα στην Βοστώνη το 1958 και το 1963 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία του Ρόμπερτ Ρόσεν Λίλιθ.

Η Κική Δημουλά (Αθήνα, 6 Ιουνίου 1931 – Αθήνα, 22 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της ποίησης.
Δημουλά, Κική (1931-2020)

Πανίκος Παιονίδης, Ράσος, Λ. Μαλένης, Χριστόφορος Σάββα, Αχιλλέας Πυλιώτης

Ο Νίκος Δήμου (Αθήνα, 8 Οκτωβρίου 1935) είναι Έλληνας συγγραφέας και κειμενογράφος. Αρθρογραφούσε τακτικά σε περιοδικά και εφημερίδες. Παλαιότερα δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στο χώρο της διαφήμισης και της τηλεόρασης.
Δήμος, Νίκος (1935-)

Ο Νάσος Δάφνης του Παναγιώτη ήταν Ελληνοαμερικανός ζωγράφος της αφηρημένης τέχνης και κατά δεύτερο λόγο γλύπτης και καλλιεργητής παιωνίων.
Το ζεύγος Παιονίδη τον επισκεπτόταν στο εργαστήρι του στο Soho.

Ο Δημήτρης Θ. Γκότσης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου 1945 από γονείς μουσικούς, από τους οποίους και πήρε πλήρη μόρφωση στη φωνητική Μουσική. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της γενέτειράς του. Μετεκπαιδεύτηκε κι εργάστηκε για πολλά χρόνια στην -τότε Δυτική- Γερμανία. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα στην ώριμη ηλικία των 44 χρόνων. Το 1986 εγκαταστάθηκε στην Πάφο της Κύπρου κι εργάστηκε σαν γιατρός μέχρι το 1999. Από τότε ζει σαν ελεύθερος συγγραφέας και μεταφραστής. Διετέλεσε εξωτερικός συνεργάτης του Κέντρου Χορωδιακής Πράξης του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας σε θέματα μετάφρασης λιμπρέττων, ποιητικής και αισθητικής της φωνητικής Μουσικής (ειδικά Ορατορίου και Λήντερ).
Ανήκει στα ιδρυτικά μέλη της Εταιρείας Λογοτεχνών Πάφου, ενώ είναι επίσης και μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, του Pen Club Κύπρου καθώς και της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας.

Πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και εκπαιδευτικός. Συνεργάστηκε κατά καιρούς με διάφορα περιοδικά και με εφημερίδες της Κύπρου και της Ελλάδας κυρίως. Μεγάλο μέρος του λογοτεχνικού του έργου είναι δημοσιευμένο σε περιοδικά όπως η «Αλεξανδρινή Τέχνη», η «Νέα Εστία», τα «Νεοελληνικά Γράμματα», το «Σήμερα», τα «Κυπριακά Γράμματα», η «Πνευματική Κύπρος» κ.α. Τιμήθηκε με διάφορα λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ δε αυτών και με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας του υπουργείου Παιδείας της Κύπρου (1972) για το βιβλίο του «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι».

Ο Άρης Γεωργίου είναι Εκπαιδευτικός και συγγραφέας.υπηρέτησε ως διευθυντής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου, μέχρι την κατάργηση της το 1993. Διετέλεσε επίσης διευθυντής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου από το 1992 ως το 1995.
Το 2007 διορίστηκε πρόεδρος του Παγκύπριου Συμβουλίου Ειρήνης. Η Γεωργίου - Ζαχαράκη Κλάρα ήταν Ελληνίδα ζωγράφος και σκηνογράφος.